Array

Κυβέρνηση και βιομήχανοι κλείνουν τις επιχειρήσεις

Η αποβιομηχάνιση χτυπάει κόκκινο τα τελευταία χρόνια σε όλη την ελληνική επικράτεια. Νάουσα, Βόλος, Πάτρα, Ξάνθη, Πρέβεζα, Ροδόπη, Θεσσαλονίκη είναι μερικές μόνο περιοχές όπου τα λουκέτα που μπήκαν ή πρόκειται να μπουν σε μεγάλες βιομηχανίες αλλά κυρίως σε μικρές βιοτεχνίες έχουν ρίξει χιλιάδες εργαζόμενους σε κατάσταση απόγνωσης και οικονομικής εξαθλίωσης.

Σύμφωνα με στοιχεία της αναπληρώτριας γενικής γραμματέας του εργατοϋπαλληλικού κέντρου Θεσσαλονίκης, Δ. Χαραλαμπίδου, μόνο στον νομό Θεσσαλονίκης το 2005 έκλεισαν 17 επιχειρήσεις κλωστοϋφαντουργίας και ιματισμού αφήνοντας στον δρόμο 870 εργαζόμενους ενώ άλλες 40 βιοτεχνίες προχώρησαν σε μείωση προσωπικού. Γενικά στην Β. Ελλάδα τα τελευταία πέντε χρόνια έκλεισαν συνολικά 3.000 επιχειρήσεις και άλλες 2.000 μετέφεραν τις δραστηριότητες τους σε γειτονικές χώρες με αποτέλεσμα να χαθούν συνολικά 80.000 θέσεις εργασίας.

Αυτή η κατρακύλα προς τον αποβιομηχάνιση και την ανεργία δε φαίνεται να έχει τελειωμό. Λουκέτο στην χαρτοβιομηχανία Ελίνα στην Κομοτηνή πριν από λίγες μέρες με 100 εργαζόμενους στον δρόμο, ενώ λουκέτο ετοιμάζονται να βάλουν η ιστορική καπνοβιομηχανία Κεράνης, η ΣΕΒΑΘ ( βιομηχανία σάλτσας ), η ΣΕΞ ΦΟΡΜ (η μεγαλύτερη επιχείρηση κλωστοϋφαντουργίας στην Αττική), η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΑΧΑΡΗΣ που απασχολεί πάνω από 600 εργαζόμενους, η κλωστοϋφαντουργία Βουλινός με 150 εργαζόμενους και πάει λέγοντας.

Η ταχτική που ακολουθούν τα τελευταία χρόνια οι περισσότεροι βιομήχανοι είναι γνωστή. Αφού πρώτα απομυζούν οικονομικά τις επιχειρήσεις μετά προχωρούν σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση σε υποτιθέμενα προγράμματα ‘ εξυγίανσης ’ απολύοντας εργαζόμενους και παίρνοντας τεράστια δάνεια από τις τράπεζες, με τελικό αποτέλεσμα να παίρνουν το δρόμο του εξωτερικού όπου βρίσκουν φτηνότερα εργατικά χέρια. Εισπράττουν τις τεράστιες επιδοτήσεις που προσφέρουν οι «αναπτυξιακοί» νόμοι και με τα χρήματα αυτά, τους φόρους δηλαδή των εργαζομένων, χτίζουν εργοστάσια στο εξωτερικό ώστε να έχουν φτηνότερο εργατικό κόστος.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των κλωστηρίων Ναούσης του γνωστού ομίλου Λαναρά όπου έπειτα από έντονες κυβερνητικές παρεμβάσεις προς τις πέντε πιστώτριες τράπεζες, κατάφεραν να προχωρήσουν σε επαναδιαπραγμάτευση των χρεών τους με τη χορήγηση ομολογιακού δανείου ύψους 23 εκατομμυρίων ευρώ. Η “μετανάστευση” των επιχειρήσεων από την Βόρεια Ελλάδα προς τα Βαλκάνια και κυρίως προς τη Βουλγαρία δεν είναι τωρινό φαινόμενο.

Η αρχή έγινε το 1993 και σύμφωνα με στοιχεία των εργατικών κέντρων όλη αυτήν την περίοδο έχουν μεταφερθεί εκτός συνόρων 30 μεγάλες επιχειρήσεις που απασχολούσαν από 150 μέχρι και 600 εργαζόμενους, μερικές εκατοντάδες των 20 μέχρι 30 εργαζομένων ενώ χιλιάδες μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο. Ο λόγος προφανής, τα τεράστια κέρδη των ελλήνων βιομηχάνων δεδομένο ότι τα μεροκάματα στις βαλκανικές χώρες είναι πολύ πιο χαμηλά. Στην Σόφια λόγου χάρη το ημερομίσθιο στη βιοτεχνία φασόν είναι μόλις 7,5 ευρώ ενώ το αντίστοιχο στην Θεσσαλονίκη είναι στα 45 ευρώ.

Από την άλλη μεριά η ελληνική κυβέρνηση, που μας μιλούσε για ήπια προσαρμογή, δεν παίρνει κανένα μέτρο για να αντιμετωπίσει αυτήν την κατάσταση. Η αλήθεια δεν είναι πως δεν μπορεί αλλά πως δε θέλει να βρει λύσεις. Η πολιτική που υπερασπίζει είναι των βιομηχάνων και του μεγάλου κεφαλαίου και αυτό είναι πιο φανερό παρά ποτέ.

Στην επιχείρηση «ψυχρολουσία» των εργαζομένων και των χαμηλοσυνταξιούχων που επιχειρεί η κυβέρνηση, βρήκε ένα πολύ ένθερμο συμπαραστάτη και αυτός δεν είναι άλλος από τον πρόεδρο του ΣΕΒ Οδυσσέα Κυριακόπουλο. Σε δηλώσεις του τελευταίου μετά την ομιλία του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ έδωσε τα εύσημα στον πρωθυπουργό γιατί δε χρησιμοποίησε τη γλώσσα της παροχολογίας. Ταυτόχρονα, σε μια ραδιοφωνική του συνέντευξη στον flash υποστήριξε ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει πάρει επώδυνα μέτρα για τους εργαζόμενους.

Σε αυτήν την κατάσταση που ανοίγεται μπροστά μας οι μόνοι που μπορούν να σταματήσουν αυτήν την κατρακύλα είναι οι εργαζόμενοι. Απαραίτητα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση είναι να δημιουργηθούν από τους εργαζόμενους ελεγκτικές επιτροπές για να φανερώσουν ποιοι οδήγησαν σε αυτά τα χάλια όλες αυτές τις επιχειρήσεις και ποιοι πήραν τα λεφτά των επιδοτήσεων. Να διεκδικήσουν πλήρη αποκατάσταση των απολυμένων που πετάχτηκαν στον δρόμο χωρίς καμία μέριμνα από τη μια μέρα στην άλλη. Να δημιουργήσουν απεργιακές επιτροπές όπως π.χ. στην καπνοβιομηχανία Κεράνης απαλλαγμένες από των εργοδοτικό ψευτοσυνδικαλισμό. Τέλος να απαιτήσουν να έρθουν στα χέρια τους κάτω από εργατικό έλεγχο όλες αυτές οι επιχειρήσεις.

Γιάννης Παπίας

7,137ΥποστηρικτέςΚάντε Like
593ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
1,105ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
407ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής