Ρεπορτάζ του Antinazizone
Την Κυριακή 9 Αυγούστου ολοκληρώθηκε το 33ο κάμπινγκ του Antinazi Zone/YRE.
Χωρίς αμφιβολία, ήταν ένα από τα πιο επιτυχημένα κάμπινγκ που έχουμε κάνει. Αυτό αποτυπώθηκε καταρχάς στους αριθμούς: περίπου 420 άνθρωποι συμμετείχαν φέτος, αριθμός σημαντικά αυξημένος σε σχέση με πέρυσι και ένας από τους μεγαλύτερους στην πορεία των 33ων μας χρόνων. Εξίσου σημαντικό –αν όχι ακόμη σημαντικότερο– ήταν το επίπεδο όλων των συζητήσεων, που ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, ζωντανές, με πολύ μεγάλη συμμετοχή.
Η νεολαία ήταν αναμφίβολα το επίκεντρο του κάμπινγκ σε όλα τα επίπεδα. Ταυτόχρονα, όμως, υπήρχαν άτομα όλων των ηλικιών (από μωρά μέχρι 70+) που συμβίωναν χωρίς προβλήματα, αντίθετα συνυπήρχαν σε πλήρη αρμονία. Ακόμη και παιδιά πολύ μικρής ηλικίας, στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, δεν ήταν απλώς παρόντα, αλλά είχαν το δικό τους ξεχωριστό “Συμβούλιο”, το οποίο πραγματοποιούνταν καθημερινά, προετοιμάζοντας μια παρουσίαση που είχε ως θέμα τον πόλεμο, τις καταστροφικές πυρκαγιές και την ανάγκη για αλληλεγγύη και συλλογική δράση – θέματα που αποφάσισαν μόνα τους.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν και η διεθνής συμμετοχή, με περίπου 30 συντρόφους και συντρόφισσες από χώρες εκτός Ελλάδας. Ανάμεσά τους ήταν η Ρουμανία, η Ιταλία, η Γερμανία, η Τουρκία, η Κύπρος (βόρεια και νότια) και η Ισπανία. Οι σύντροφοι/ισσες από άλλες χώρες συμμετείχαν ως εισηγητές σε αρκετές από τις συζητήσεις, ενώ πήραν τον λόγο και σε πολλές ακόμη.
Τέλος, και σε πολιτιστικό επίπεδο, το κάμπινγκ ήταν μια μεγάλη επιτυχία, με ζωντανή μουσική σχεδόν κάθε βράδυ, αλλά και εκδρομές, πεζοπορίες και εξορμήσεις σε κοντινά μέρη, όπως το νησί της Ύδρας, η Ακροναυπλια, κα. Όλα αυτά δίπλα σε μια ωραία παραλία, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Ναύπλιο.
Παλαιστίνη και «εμπορευματοποίηση της ευτυχίας»
Οι δύο κεντρικές συζητήσεις του κάμπινγκ αφορούσαν, η πρώτη, την Παλαιστίνη και, η δεύτερη, την «εμπορευματοποίηση της ευτυχίας». Και οι δύο ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και έδωσαν έμπνευση και τροφή για σκέψη, προσελκύοντας από 130 έως 150 συμμετέχοντες η καθεμία.
Στη συζήτηση για την Παλαιστίνη συμμετείχε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πάνελ: ο Μιχιάρ Εκτάμι, πρόεδρος της Ένωσης Παλαιστινίων Εργαζομένων Ελλάδας, η Σολάφα Μαχούλ, στέλεχος της «Συμμαχίας για την Ειρήνη» (Partnership for Peace) που ενοποιεί περίπου 70 διαφορετικές οργανώσεις και ο Οφέρ Κασσίφ, βουλευτής εκλεγμένος με το Hadash (ένα εκλογικό συνασπισμό με επίκεντρο το Κομμουνιστικό Κόμμα του Ισραήλ). Εκ μέρους του Ξεκινήματος μίλησε ο Ανδρέας Παγιάτσος.
Κεντρικό θέμα της συζήτησης ήταν η ανάγκη για κοινό αγώνα Εβραίων του Ισραήλ και Παλαιστινίων, σε ταξική βάση.
Οι εισηγήσεις, οι απαντήσεις στις ερωτήσεις του κοινού και οι τοποθετήσεις των ομιλητών στο κλείσιμο της συζήτησης ενθουσίασαν και ενέπνευσαν το ακροατήριο. Πολλοί από τους συμμετέχοντες ανέφεραν ότι μέχρι σήμερα δεν είχαν αντιληφθεί πλήρως πόσο σημαντικός είναι ο αγώνας της Αριστεράς και των δυνάμεων που βρίσκονται κοντά της, ενάντια στον Σιωνισμό μέσα στο ίδιο το Ισραήλ.
Εξίσου σημαντική και εμπνευστική ήταν η συζήτηση για την «εμπορευματοποίηση της ευτυχίας», με την Ελένη Μήτσου εκ μέρους του Ξεκινήματος και τον Κώστα Μάντζο, κοινωνικό ανθρωπολόγο.
Η συζήτηση ασχολήθηκε με πλευρές της καθημερινής ζωής και με τον τρόπο που το καπιταλιστικό σύστημα «καταστρέφει» τις ζωές των εργαζομένων και της νεολαίας, για να τους κατηγορήσει στη συνέχεια σε ατομικό επίπεδο ότι είναι «ανίκανοι να ανταπεξέλθουν» και να τους προτείνει «θεραπείες» ώστε να γίνουν ικανοί να ανταπεξέλθουν – στην πραγματικότητα, με στόχο να μεταφέρει την ευθύνη σε ατομικό επίπεδο και να βγάλει κέρδος από ολόκληρη αυτή τη διαδικασία.
Στην ουσία, δεν υπάρχει κάποια αδυναμία των ανθρώπων να ανταπεξέλθουν. Αυτό που υπάρχει είναι ο ασφυκτικός ανταγωνισμός και η καταπίεση των αναγκών και των δικαιωμάτων των εργαζομένων και της νεολαίας, που υφίστανται τις συνέπειες του καπιταλισμού.
Το σύστημα υποστηρίζει ότι είναι ανίκητο και ότι η προοπτική μιας μελλοντικής σοσιαλιστικής κοινωνίας είναι μη ρεαλιστική. Κάνει μεγάλο λάθος.
Οι υπόλοιπες συζητήσεις
Το πρόγραμμα του κάμπινγκ περιλάμβανε μια μεγάλη ποικιλία θεμάτων:
Το αόρατο κόστος της Τεχνητής Νοημοσύνης – με εισηγητές από Ελλάδα και Ρουμανία,
Πως αντιμετωπίζουμε τους πυρήνες φασιστών στα σχολεία – με εισηγήσεις από συντρόφους του «Αντιφασιστικού Δικτύου Παιδείας» και του Antinazi Zone,
Η Επιστήμη στη Σκιά της Σβάστικας ήταν μια ακόμη σημαντική συζήτηση. Εξετάστηκε το πώς και κάτω από ποιες συνθήκες η μεγάλη πλειοψηφία των γιατρών, αλλά και της επιστημονικής και ακαδημαϊκής κοινότητας στη ναζιστική Γερμανία, τάχθηκε στο πλευρό του καθεστώτος. Τα ανοίγματα έκαναν συντρόφισσες και σύντροφοι από Ελλάδα και Γερμανία.
Δύο φεμινιστικές συζητήσεις, μία για το φαινόμενο των «Tradwives» (παραδοσιακές σύζυγοι) και μία για τον σεξισμό που υπάρχει καθημερινά και παντού, συγκέντρωσαν επίσης μεγάλο ενδιαφέρον.
Από την Ακροναυπλία στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής ήταν η ιστορική συζήτηση του φετινού κάμπινγκ. Αφορούσε την ιστορία χιλιάδων κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών της Αριστεράς που παραδόθηκαν από τη δικτατορία του Μεταξά στους Ναζί κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Διακόσιοι από αυτούς εκτελέστηκαν στην Καισαριανή.
Παγκόσμιοι Ανταγωνισμοί, Εξοπλισμοί και Μιλιταρισμός ήταν ένα ακόμη θέμα που συζητήθηκε, με σημαντική διεθνή παρουσία, με συμμετέχοντες από την Τουρκία, την Κύπρο, την Ιταλία, τη Γερμανία και τη Ρουμανία να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η συζήτηση Μουσική ενάντια στην αποικιοκρατία ήταν επίσης ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Εξετάστηκε ο τρόπος με τον οποίο τα βάσανα των καταπιεσμένων λαών κάτω από την αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό γέννησαν μουσικά ρεύματα που ενέπνευσαν εκατομμύρια ανθρώπους στις δεκαετίες που ακολούθησαν και συνεχίζουν να εμπνέουν μέχρι σήμερα.
Στη συζήτηση «Νέα κόμματα, παλιές πολιτικές» έγινε ιδιαίτερη αναφορά στο νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, την ΕΛΑΣ. Ομιλητές από το Ξεκίνημα και την Αναμέτρηση άνοιξαν την συζήτηση, στην οποία υπήρξε και παρέμβαση από μέλος της Ανυπακοής. Οι συμμετέχοντες μίλησαν για το πώς βλέπουν την κρίση της Αριστεράς στη σημερινή εποχή και για το πώς μπορεί να βρεθεί διέξοδος.
Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, όλες οι συζητήσεις ήταν ιδιαίτερα ζωντανές και ενδιαφέρουσες και κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού.
Δέκα μέρες συλλογικής ζωής και δράσης
Φυσικά, είναι αδύνατο να δοθεί μέσα σε ένα μόνο κείμενο η περίληψη όλων των συζητήσεων που πραγματοποιήθηκαν. Τις επόμενες εβδομάδες θα ανεβάσουμε πολλές από τις εισηγήσεις που παρουσιάστηκαν στη διάρκεια αυτών των δέκα υπέροχων ημερών.
Όπως συμβαίνει συνήθως την τελευταία μέρα του κάμπινγκ, πολλοί συμμετέχοντες είχαν μια μελαγχολία καθώς το κάμπινγκ έφτανε στο τέλος του.
Ήταν δέκα μέρες που έδωσαν τη δυνατότητα σε όλους/ες να περάσουν υπέροχα, να συζητήσουν για τα ζητήματα που απασχολούν τους εργαζομένους και τη νεολαία και να ζήσουν στην πράξη μια διαφορετική αντίληψη για τη συλλογικότητα.
Όλα –από τον πρωινό καφέ μέχρι το βραδινό φαγητό και τα ποτά, τις μεταφράσεις και τις εκδηλώσεις, την πρωινή γιόγκα και τις προβολές– οργανώθηκαν και προετοιμάστηκαν από εθελοντές, με κόστος πολύ χαμηλότερο από τις τιμές της αγοράς.
Πάνω απ’ όλα, όμως, το κάμπινγκ έδωσε τη δυνατότητα να δούμε ένα διαφορετικό όραμα: όχι μόνο μέσα από την καθημερινή αλληλεγγύη, τη συλλογική προσπάθεια και τη συντροφική συζήτηση και ανταλλαγή, αλλά και μέσα από την προοπτική για το μέλλον – ενάντια στον καπιταλισμό και για μια κοινωνία χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση. Γι’ αυτό και αρκετοί/ες από όσους/ες συμμετείχαν εκδήλωσαν ενδιαφέρον να ενεργοποιηθούν στις δράσεις της επόμενης περιόδου. Και φυσικά να είναι παρόντες/ούσες στο επόμενο κάμπινγκ!
