Ανακοίνωση της οργάνωσης GAS (Socialist Action Group – Ομάδα Σοσιαλιστικής Δράσης, η αδερφή οργάνωση του Ξ στην Ρουμανία και τμήμα του Internationalist Standpoint)
Το πρωί της 5ης Ιουνίου, ένα θαλάσσιο μη επανδρωμένο σκάφος (drone) εξερράγη στο λιμάνι της Κωνστάντζας, αφού προηγουμένως είχε εντοπιστεί στην πολιτική ζώνη του λιμανιού. Η έκρηξη αυτή δεν ήταν κάποιο μεμονωμένο ή απρόβλεπτο περιστατικό, αλλά το αναμενόμενο αποτέλεσμα ενός καπιταλιστικού πολέμου που διεξάγεται λίγες εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τις ακτές της Ρουμανίας. Τέτοιου είδους «ατυχήματα» είναι στατιστικά βέβαια όσο ο πόλεμος συνεχίζεται τόσο κοντά μας: παρασυρμένες νάρκες, drones που χάνουν τον έλεγχο και τα συντρίμμια του πολέμου που επιπλέουν στη Μαύρη Θάλασσα. Όσο ο πόλεμος συνεχίζεται, θα συνεχίσει να παράγει θύματα ανεξάρτητα από σύνορα.
Η εργατική τάξη της Ρουμανίας και των γειτονικών χωρών δεν έχει κανένα συμφέρον να επικρατήσει το ένα ή το άλλο ιμπεριαλιστικό μπλοκ στους εμπορικούς δρόμους της Μαύρης Θάλασσας, στους ενεργειακούς διαδρόμους ή στον έλεγχο των εξαγωγών σιτηρών. Οι εργαζόμενοι πληρώνουν τον επανεξοπλισμό του στρατού μέσω δανείων που χορηγούνται με αντάλλαγμα τη συνέχιση της εκμετάλλευσής τους και στη συνέχεια υφίστανται τις συνέπειες του πολέμου. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους Ρουμάνους, Ουκρανούς, Ρώσους, Βούλγαρους και Τούρκους εργαζόμενους, που έχουν το ίδιο συμφέρον: τον τερματισμό αυτού του πολέμου.
Από τον πόλεμο κερδίζουν η ρουμανική αστική τάξη, η ρωσική πολεμική βιομηχανία, το ουκρανικό πολεμικό κεφάλαιο, τα συμφέροντα που ελέγχουν τα λιμάνια και την εφοδιαστική αλυσίδα στη Ρουμανία, καθώς και οι δυτικές βιομηχανίες όπλων. Ταυτόχρονα, ακόμη και η μελλοντική «ανοικοδόμηση» της Ουκρανίας αποτελεί αντικείμενο σκληρού ανταγωνισμού ανάμεσα στο αμερικανικό και το ευρωπαϊκό κεφάλαιο, από το πλαίσιο επενδύσεων ύψους περίπου 800 δισ. δολαρίων που συντονίζει η BlackRock μέχρι το Αμερικανοουκρανικό Ταμείο Επενδύσεων για την Ανασυγκρότηση. Όλοι αυτοί, επομένως, έχουν συμφέρον από τη συνέχιση της σύγκρουσης.
Η συνέχιση του πολέμου σημαίνει, πάνω απ’ όλα, τη σφαγή εργαζομένων για τα οικονομικά συμφέροντα είτε της ρωσικής είτε της αμερικανικής άρχουσας τάξης. Στην Ουκρανία, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να οργανωθούν ανεξάρτητα από το κράτος. Το δικαίωμα στην απεργία έχει ανασταλεί στο πλαίσιο του στρατιωτικού νόμου. Έχουν νομιμοποιηθεί συμβάσεις εργασίας χωρίς όριο ωραρίου, ενώ οι εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις με λιγότερους από 250 εργαζόμενους έχουν ουσιαστικά εξαιρεθεί από την προστασία του Εργατικού Κώδικα. Όλα αυτά εντείνουν την εκμετάλλευση. Στη Ρωσία, εργαζόμενοι που διαμαρτύρονται ενάντια στον πόλεμο φυλακίζονται ή ακόμη και στέλνονται στο μέτωπο. Οι κινητοποιήσεις καταστέλλονται από τις κρατικές δυνάμεις, ενώ ο υψηλός πληθωρισμός διαβρώνει το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων την ίδια στιγμή που οι τράπεζες καταγράφουν κέρδη-ρεκόρ. Ο συνδυασμός λιτότητας και πληθωρισμού –δηλαδή η πραγματική μείωση των μισθών– σπρώχνει τους νέους σε μια αγορά εργασίας όπου η ανεργία αυξάνεται, ξεπερνώντας το 6% συνολικά και πλησιάζοντας το 30% στους νέους. Αυτός ο «εφεδρικός στρατός εργασίας» εντείνει τον ανταγωνισμό για μια θέση εργασίας και πιέζει τους μισθούς προς τα κάτω, προς όφελος των εργοδοτών σε ολόκληρη την περιοχή.
Ο πρόεδρος της Ρουμανίας, Νταν, παρουσιάζει την κατάσταση ως ζήτημα προστασίας ανθρώπινων ζωών και ως άμεση συνέπεια της ρωσικής επιθετικότητας. Και υπονοεί μια πολύ συγκεκριμένη «λύση»: περισσότερες στρατιωτικές δαπάνες και περισσότερες στρατιωτικές βάσεις. Γνωρίζουμε ήδη πώς θα αξιοποιηθεί αυτή η απειλή: για να δικαιολογήσει τον ίδιο μηχανισμό που τη δημιούργησε. Το ρουμανικό Πολεμικό Ναυτικό υλοποιεί πρόγραμμα μη επανδρωμένων συστημάτων ύψους 1,7 δισ. λέι και εγκαθιστά συστήματα V-BAT (προηγμένο μη επανδρωμένο αερόχημα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης) στις φρεγάτες Regele Ferdinand, Regina Maria και Mărășești. Παράλληλα, η Ρουμανία έχει δεσμευτεί να αυξήσει τις στρατιωτικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ έως το 2035 και υπέγραψε δάνειο 16,68 δισ. ευρώ στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος SAFE (Security Action for Europe), τη δεύτερη μεγαλύτερη χρηματοδότηση στην ΕΕ. Το χρέος αυτό, με ορίζοντα αποπληρωμής 45 ετών, θα το πληρώσουν τα παιδιά των σημερινών εργαζομένων.
Το ίδιο το Πολεμικό Ναυτικό περιγράφει ως βασική αποστολή του τη διατήρηση ανοικτών των εμπορικών διαδρόμων από τους οποίους έχουν περάσει πάνω από 10.000 πλοία από την έναρξη του πολέμου. Ο στόλος υπερασπίζεται τη ροή των εμπορευμάτων και των κερδών. Οι πολιτικοί που ισχυρίζονται ότι θέλουν την ειρήνη λένε ψέματα. Κάποιοι υπόσχονται ειρήνη «μέσα από τον πόλεμο», ενώ άλλοι αντιτίθενται στη σύγκρουση μόνο επειδή βρίσκονται στην αντιπολίτευση. Όταν βρεθούν στην εξουσία, θα ακολουθήσουν την ίδια πορεία. Οι μόνοι που μπορούν πραγματικά να αλλάξουν την κατάσταση είναι οι εργαζόμενοι.
Κάθε λέι που δαπανάται για drones αφαιρείται από τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τις συντάξεις. Ενώ οι στρατιωτικές δαπάνες αυξάνονται, οι μισθοί και οι συντάξεις παγώνουν και η φορολογία μεγαλώνει. Με τον τρόπο που κατανέμει τους πόρους του, το κράτος καταδικάζει ανθρώπους σε πρόωρο θάνατο. Ο σημερινός στρατιωτικός επανεξοπλισμός είναι η αυριανή λιτότητα, που σκοτώνει χωρίς να πέφτει ούτε ένας πυροβολισμός.
Γι’ αυτό άμεσο καθήκον είναι η διεκδίκηση πλήρους διαφάνειας σχετικά με τη χρήση πολιτικών υποδομών για στρατιωτικούς σκοπούς. Η πίεση αυτή δεν μπορεί να προέλθει μόνο από τα άμεσα εμπλεκόμενα συνδικάτα, όπως η ομοσπονδία Trans-Conex στο λιμάνι της Κωνστάντζας ή το Ενιαίο Συνδικάτο της TAROM, οι πτήσεις της οποίας έχουν μεταφέρει στρατιωτικά εξαρτήματα προς το Ισραήλ. Πρέπει να προέλθει από το σύνολο της εργατικής τάξης, που μπορεί να εκφράσει έμπρακτη αλληλεγγύη και να αναλάβει ανεξάρτητες πρωτοβουλίες δράσης. Αυτό απαιτεί στενή συνεργασία ανάμεσα στα ρουμανικά συνδικάτα και οργανώσεις όπως η USB (Unione Sindacale di Base- μαζική ομοσπονδία συνδικάτων βάσης) στην Ιταλία, η CGIL (ιταλική ΓΣΕΕ) και τα τοπικά συνδικάτα της CGT (η μεγαλύτερη συνομοσπονδία συνδικάτων) στη Γαλλία, ώστε να συντονιστούν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και συλλογικές δράσεις ενάντια στη μετατροπή των χώρων εργασίας σε κρίκους της πολεμικής μηχανής.
Τα θύματα στο Γκαλάτσι και οι άνθρωποι που εκτοπίστηκαν από τα σπίτια τους στην Κωνστάντζα δεν είναι «παράπλευρες απώλειες». Αποτελούν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ενσωμάτωσης της Ρουμανίας στους σχεδιασμούς του καπιταλιστικού πολέμου. Είμαστε ενάντια στις δαπάνες επανεξοπλισμού, στην κούρσα για το 5% του ΑΕΠ, στις στρατιωτικές βάσεις και στον ρόλο της Ρουμανίας ως διαμετακομιστικού και εφοδιαστικού κόμβου του πολέμου. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους Ρώσους, Ουκρανούς, Ρουμάνους, Τούρκους και Βούλγαρους εργαζόμενους και αντιτασσόμαστε σε όλα τα εμπόλεμα κράτη, αλλά και στα κράτη που λειτουργούν ως υποστηρικτές και ορμητήρια του πολέμου. Η πραγματική προστασία των κατοίκων της Κωνστάντζας βρίσκεται στην απεμπλοκή της Ρουμανίας από τον μηχανισμό που έφερε το drone στο λιμάνι και όχι στη μετατροπή της σε ακόμη ένα γρανάζι αυτής της πολεμικής μηχανής.
