Array

Χωρίς ντροπή, το παίζουν αντιμνημονιακοί ….

Νίκος Μαλίνογλου Μέλος Δ.Σ. σωματείου εργαζομένων στο νοσοκομείο Σισμανόγλειο

Οι εργαζόμενοι δεν «τραβάνε» λένε στο χώρο της Υγείας οι επικεφαλής της ΠΑΣΚΕ που βρίσκονται στην ηγεσία του συνδικαλιστικού μας κινήματος.«Λένε οι γάιδαροι τον πετεινό κεφάλα» δηλαδή. Αυτή την παροιμία θυμίζουν οι καρεκλοκένταυροι ηγετίσκοι της συμφοράς και του ξεπουλήματος. Χωρίς να τους έχει μείνει ίχνος ντροπής και τσίπας έχουν το θράσος να κατηγορούν τους εργαζόμενους, που κατά εκατοντάδες χιλιάδες συμμετείχαν σε όλες τις απεργιακές συγκεντρώσεις και πορείες, στο κίνημα των Αγανακτισμένων στο Δεν Πληρώνω, κλπ, όταν οι ίδιοι κάτω από το τραπέζι τα έβρισκαν με τα αφεντικά τους …

Με δική τους ευθύνη, οι καρεκλοκένταυροι του συνδικαλιστικού κινήματος, δεν κατέστρωσαν κανένα σχέδιο ικανό να ανατρέψει τις μνημονιακές πολιτικές και κυβερνήσεις, οδηγώντας έτσι τους εργαζόμενους σε μια σειρά ήττες και τρομερά πισωγυρίσματα. Κι αφού τους έσπρωξαν έτσι, εντελώς συνειδητά, στο δρόμο της απογοήτευσης, έχουν τώρα και το θράσος να τους κατηγορούν πως δεν συμμετέχουν.

 … και ψηφίζουν Βενιζέλο

 Όσο και εάν προσπάθησαν τη προηγούμενη περίοδο να το παίξουν «αντιμνημονιακοί» οι εργατοπατέρες της Υγείας, αλλάζοντας ονόματα, «ξορκίζοντας» το ΠΑΣΟΚ, «διαχωρίζοντας» τη θέση τους από τη πολιτική των κυβ. του ΠΑΣΟΚ και του Παπαδήμου, ο χρόνος  έδειξε ποια είναι η πραγματική τους  θέση. Μακριά από το δρόμο των κινημάτων, ο μόνος δρόμος που επέλεξαν ήταν ο  δρόμος προς… την κάλπη για να υπερψηφιστεί ο… Βενιζέλος στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ.

Με τι μούτρα όλοι αυτοί που στήριξαν τον καθαρόαιμο νεοφιλελεύθερο εκφραστή της τρόικας και των μνημονίων μπορούν να μιλούν στο όνομα των εργαζομένων; Και πόσο θράσος χρειάζεται για να κάνουν από πάνω και κριτική στους εργαζόμενους ότι τάχα δεν τους ακολουθούν και δεν συμμετέχουν;

Αν βέβαια υπήρχε ένας σοβαρός, μεγάλος απεργιακός αγώνας, διάρκειας, με σοβαρές προοπτικές νίκης, οι εργαζόμενοι θα συμμετείχαν και θα θυσίαζαν όχι ένα μεροκάματο αλλά ενός ολόκληρου μήνα τα μεροκάματα, αν χρειαζόταν. Γιατί αυτά που θα κέρδιζαν θα ήταν πολύ περισσότερα. Αλλά να θυσιάζουν λεφτά σε κινητοποιήσεις χωρίς νόημα, για να λένε οι συνδικαλιστές ότι κάνουν κινητοποιήσεις, ε, όχι, αυτό οι εργαζόμενοι δε  πρόκειται να το κάνουν.

Αν θέλουμε να δούμε παραδείγματα αγώνων που να δίνουν προοπτική, αξίζει να αναφερθούμε στον αγώνα των εργαζομένων του νοσοκομείου Κιλκίς, που κράτησε 3 εβδομάδες. Πραγματοποιώντας επί σχεδόν δύο μήνες επίσχεση εργασίας για τη μη καταβολή δεδουλευμένων εφημεριών και κατάληψη νευραλγικών τμημάτων (πρωτόκολλο, τακτικά και έκτακτα εξωτερικά ιατρεία, ταμείο των εξωτ. ιατρείων, κλπ) αλλά και της Διοίκησης για 3 εβδομάδες, κατάφεραν να πετύχουν σημαντικά πράγματα χωρίς οι εργαζόμενοι να χάσουν με τις κινητοποιήσεις τους ούτε ένα ευρώ. Έδειξαν ότι είναι εφικτή η αυτοδιαχείριση του νοσοκομείου από τους ίδιους τους εργαζόμενους προς όφελος της κοινωνίας. Ότι είναι εφικτή η δωρεάν δημόσια υγεία. Πράγμα που συνέβη, αφού οι πολίτες εισάγονταν για εξετάσεις κλπ, χωρίς να καταβάλουν το 5ευρω αλλά και κανένα άλλο κόστος, πράγμα που ένωσε και  συσπείρωσε τους εργαζόμενους με την τοπική κοινωνία.

Ενότητα και κοινός αγώνας όλων των κλάδων

Ασφαλώς, πάνω απ’ όλα, αυτό που χρειάζεται για να δοθεί μια μάχη με αξιώσεις και προοπτική επιτυχίας, είναι να υπάρξει ενότητα όλων των εργαζομένων στα νοσοκομεία και όχι να αγωνίζεται ο κάθε κλάδος μόνος του. Είναι απαράδεκτο χθες να αγωνιζόντουσαν οι νοσηλευτές και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι των νοσοκομείων πλην των γιατρών και σήμερα να αγωνίζονται οι γιατροί μόνοι τους χωρίς να συμμετέχουν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι.

Μόνο οι πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη αγώνων από τα κάτω και το ξεπέρασμα των πουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών μπορεί να αλλάξει την κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα. Μόνο στο βαθμό που αγωνιστές της βάσης μπουν δυναμικά μπροστά, ενωτικά και συντονισμένα, μπορούν να δοθούν μάχες με αξιώσεις που να συσπειρώσουν το σύνολο των εργαζομένων. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να αναγεννήσουμε το συνδικαλιστικό μας κίνημα, να το πάρουμε από τα χέρια των καρεκλοκένταυρων συνδικαλιστών και να περάσει στα χέρια των ίδιων των εργαζομένων.

7,137ΥποστηρικτέςΚάντε Like
593ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
1,105ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
407ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής