Array

Speedex courier: η εργοδοσία αυθαιρετεί, οι εργαζόμενοι οργανώνονται

συνέντευξη του εργαζόμενου και συνδικαλιστή στη SPEEDEX, Ηρακλή Ποζαπαλίδη στον Γιώργο Κασαμπαλάκο.

-Hρακλή καλησπέρα. Από πότε υπάρχει το σωματείο στην SPEEDEX?

Το σωματείο υπάρχει από το 2001, όταν κάποια μετρημένα άτομα πήρανε την πρωτοβουλία να κάνουνε κάτι σ’αυτόν το χώρο. Είναι πανελλαδικό και καλύπτει όλους τους εργαζόμενους, από τους δικυκλιστές μέχρι τους εσωτερικούς.

-Πόσοι είναι οι εργαζόμενοι στην

εταιρεία αυτή?

Πανελλαδικά 800 περίπου.

-Υπάρχουν άλλα σωματεία στον

χώρο των κούριερ?

Απ’ όσο ξέρω υπάρχει μόνο στην ACS.

-Πώς κρίνεις την πορεία του σωματείου μέχρι στιγμής?

Αλλιώς ξεκινήσαμε κι αλλιώς προχωράμε. Τα άτομα που πήρανε την πρωτοβουλία παραμερίστηκαν στην κυριολεξία μέσα σε μια νύχτα από μια ομάδα εργαζομένων που είχε σίγουρα “ύποπτη” συμπεριφορά. Η εργοδοσία που στην αρχή δεν ήθελε ούτε να ακούσει για σωματείο, στήριξε την κίνηση αυτή.

-Ποιες είναι οι

συνδικαλιστικές παρατάξεις?

Υπάρχουν δύο: η Ενωτική Κίνηση Εργαζομένων, στην οποία συμμετέχω και εγώ και η πλειοψηφούσα, που στηρίχτηκε κυρίως από το ΠΑΣΟΚ.

Η ενωτική κίνηση εργαζομένων στηρίχτηκε στην αρχή από το ΚΚΕ, το οποίο όταν είδε ότι το σωματείο θα ελεγχόταν από την άλλη παράταξη (στηρίχτηκε από εργοδοσία και συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ) άφησε ξεκρέμαστους τους εργαζόμενους και δεν έδωσε καν τη μάχη. Χαρακτηριστική η φράση του Παναγιώτη Σοφού, παλιού συνδικαλιστή και υποψήφιου του ΚΚΕ στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές στο Περιστέρι: “Έλα μωρέ, ένα σωματείο χάσαμε, δεν έγινε και τίποτα!” Πάντως, εδώ και 1,5 χρόνο η στάση της πλειοψηφούσας παράταξης στο σωματείο είναι καλύτερη, χωρίς φυσικά να έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη μας. Μετά τις τελευταίες εκλογές η παράταξή μας θεωρεί πως το σωματείο ξεκίνησε σιγά σιγά να ενεργοποιείται. Στο Δ.Σ. του σωματείου από τις 7 έδρες η δική μας παράταξη έχει 2 έδρες και η άλλη παράταξη 5.

-Οι εργαζόμενοι ενδιαφέρονται για τα του σωματείου, πόσοι λόγου χάρη ψηφίζουν στις εκλογές?

Γενικά λίγοι ασχολούνται. Να φανταστείς πως από τους 800 εργαζομένους είναι γραμμένοι στο σωματείo οι 365 και από αυτούς ψήφισαν περίπου 200. Οι ευθύνες της διοίκησης του σωματείου και σε αυτόν τον τομέα είναι τεράστιες. Όταν βλέπει ο εργαζόμενος τη διοίκηση του σωματείου να μην έχει αποτελέσματα στην προστασία των εργαζομένων, πώς να ενδιαφερθεί για τα συνδικαλιστικά. Άλλες φορές πάλι η διοίκηση του σωματείου φτάνει σε συμφωνία με τη διοίκηση της εταιρίας, η οποία αναιρεί αυτά που συμφωνήθηκαν τη επόμενη μέρα. Και βέβαια, το σωματείο στα διάφορα υποκαταστήματα είναι άφαντο.

-Η διοίκηση της SPEEDEX πώς φέρεται στα μέλη της μειοψηφούσας

παράταξης?

Τι να σου πω τώρα, μου έχουν αλλάξει υποκατάστημα 4 φορές αλλά το ίδιο το σωματείο δεν με υποστήριξε ποτέ. Ούτε ένα κείμενο διαμαρτυρίας δεν βγήκε για κάποιον που έχει αγωνιστεί για το σωματείο. Και βέβαια δεν είμαι και ο μόνος που τα έχει υποστεί αυτά.

-Επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας υπάρχουν στην SPEEDEX?

Όχι, να μια σημαντική ευθύνη του σωματείου. Ενώ σε άλλες εταιρίες έχουν υπογραφεί συλλογικές συμβάσεις, σε εμάς δεν υπάρχει τίποτα. Για την παράταξή μου αυτό αποτελεί ένα προσωπικό στοίχημα.

-Με τα επιδόματα τι γίνεται?

Κατ’ αρχάς έχει γίνει μεγάλος αγώνας για το επίδομα διαχείρισης λαθών, το οποίο θα έπρεπε να το παίρνουμε εδώ και πολλά χρόνια. Μετά από δικαστική μάχη θα έπρεπε να το παίρνουμε από πέρσι, αλλά η διοίκηση δεν το δίνει. Επίσης, θα έπρεπε να πάρουμε, αναδρομικά το επίδομα για τα χρόνια που δεν το παίρναμε, τα οποία επίσης δεν παίρνουμε Αυτός είναι και ο λόγος που είμαστε στα δικαστήρια με την εταιρία, αλλά θεωρώ ότι σαν σωματείο δεν είμαστε τόσο αγωνιστικοί όσο θα ‘πρεπε.

-Είστε στα δικαστήρια ως σωματείο ή ως μεμονωμένα άτομα?

Το σωματείο στις δίκες αυτές ήταν απλά απόν. Έχουμε κάνει κάποιες προσφυγές ως άτομα.

Με τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας τι γίνεται? Παρέχει η εταιρία κράνη, φόρμες, μπότες, διακριτικά νύχτας?

Μετά από πιέσεις το σωματείο έβγαλε μια ανακοίνωση που ζητά να μας χορηγηθούν φόρμες. Δεν υπάρχει καμιά απολύτως ασφάλεια στους δικυκλιστές της SPEEDEX. Δυστυχώς έχουν συμβεί και ατυχήματα, ευτυχώς όχι μοιραία. Πάντως παρατηρούμε πως στις γιορτές ή στις μέρες κοντά στις καλοκαιρινές διακοπές, όταν η δουλειά μας ανεβαίνει κατακόρυφα, τα ατυχήματα είναι πολλά περισσότερα.

7,137ΥποστηρικτέςΚάντε Like
593ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
1,105ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
407ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής