Η άρχουσα τάξη και η κυβέρνησή της -και γενικά οι εκάστοτε κυβερνήσεις της ανεξαρτήτου χρώματος και σύνθεσης- κάθε άλλο παρά πιστεύουν ότι με τη διπλωματία θα κατοχυρώσουν αυτά που θεωρούν κυριαρχικά δικαιώματα τους σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Δεν πιστεύουν -πέρα του ότι λένε δημόσια- στα «Ήρεμα Νερά» ή ότι είναι δυνατή «η ειρηνική επίλυση των διαφορών» με την Τουρκία με διάλογο στη βάση του Διεθνούς Δικαίου, όπου ο κάθε ιμπεριαλισμός το ερμηνεύει στη βάση των δικών του συμφερόντων, βάζοντάς το στη κλίνη του Προκρούστη.
Με το οξυμένο της ταξικό ένστικτο για τα συμφέροντα της η άρχουσα τάξη, δίνει ελάχιστες έως μηδαμινές πιθανότητες για «ειρηνική επίλυση των διαφορών». Θεωρεί τη σύγκρουση αναπόφευκτη, είτε με πρωτοβουλία της τουρκικής άρχουσας τάξης, είτε με δική της πρωτοβουλία, καθώς αφορμές υπάρχουν.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» (το αμυντικό πυραυλικό σύστημα που αγόρασε πρόσφατα η Ελλάδα από το Ισραήλ) και οι θηριώδεις εξοπλισμοί – φρεγάτες από την Ιταλία, φρεγάτες από τη Γαλλία, F35 που έρχονται πιο νωρίς από το 2030, στόχος για παραγωγή 15.000 drones ετησίως, στόχος για εξοπλισμούς 28δις ευρώ μέχρι το 2036 κλπ – αποκαλύπτουν ότι στην καλύτερη των περιπτώσεων επιδιώκει διαπραγματεύσεις για ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα και την πόντιση του καλωδίου Great Sea Interconnector (ηλεκτρική διασύνδεση με Κύπρο-Ισραήλ) κλπ από θέση ισχύος. Και από την πλευρά των συμφερόντων της άρχουσας τάξης κάτι τέτοιο είναι λογικό.
Επικίνδυνοι σχεδιασμοί
Συζητάει ακόμα και για την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, παρά το «casus belli» («αιτία πολέμου») της Τουρκίας, ακόμη και αν χρειαστεί, που θα χρειαστεί, σύγκρουση. Ο Μητσοτάκης πρόσφατα κατά την 3ήμερη επίσκεψή του στο Καστελόριζο δήλωσε ότι: «Η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12νμ είναι αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας». «Η μόνη πραγματική ισχύς της χώρας μπορεί να παραχθεί από την αμυντική θωράκισή της», σημείωσε ο Γιώργος Γεραπετρίτης, υπουργός Εξωτερικών, μιλώντας στους δημοσιογράφους Αλεξάνδρα Φωτάκη και Γιάννη Μπασκάκη στο πλαίσιο του OT FORUM στην 90η ΔΕΘ.
Πρωτοσέλιδο της Καθημερινής την ίδια περίοδο με αφορμή την ομιλία του ΥΠΕΞ γράφει: «…η κυβέρνηση κάνει τους δικούς της σχεδιασμούς στη διπλωματική σκακιέρα και στο πεδίο, ενώ, στη φαρέτρα της βρίσκεται και η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια νοτίως της Κρήτης. Μάλιστα, ρητή αναφορά στο δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων περιλαμβάνεται, για πρώτη φορά, και στο αυστηρό διάβημα που επιδόθηκε την περασμένη εβδομάδα από την πρεσβεία στην Άγκυρα προς το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών για τα εκτός διεθνούς δικαίου θαλάσσια πάρκα.
“Για το θέμα των Χωρικών Υδάτων, θέλω να υπενθυμίσω ότι σε σχετικά διαβήματα του ΥΠΕΞ, με αφορμή τα παράνομα θαλάσσια πάρκα της Τουρκίας, είναι απολύτως σαφές ότι η Ελλάδα διατηρεί το αναφαίρετο δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα έως τα 12 μίλια όποτε και όπως το κρίνει.”» (6/9/26) Πράγμα που σημαίνει ότι ετοιμάζεται να μετατρέψει ολόκληρο το κατά 49% αποτελούμενο από διεθνή ύδατα Αιγαίο και τον εναέριο χώρο πάνω απ’ αυτό σε ελληνική στρατιωτικοποιημένη ζώνη. Πότε; «όποτε και όπως το κρίνει»!
Εξοπλισμοί
Το «όποτε και όπως το κρίνει» βέβαια εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ισοζύγιο στο ζήτημα των εξοπλισμών, όπου τα στοιχεία δείχνουν την Τουρκία να υπερτερεί.
Το ΝΑΤΟ (με αιχμή του δόρατος τον Τραμπ) πιέζει τα μέλη του για δαπάνες που να φτάσουν στο 5% του ΑΕΠ. Η Ελλάδα, σαν καλός σύμμαχος του ΝΑΤΟ, «αναγκάζεται» να επενδύει δισεκατομμύρια σε Rafale, φρεγάτες Belharra, F-35 και ισραηλινά πυραυλικά συστήματα.
Η Τουρκία όμως επίσης αυξάνει ραγδαία τον αμυντικό της προϋπολογισμό και την εγχώρια πολεμική της βιομηχανία. Λόγω του μεγέθους της οικονομίας της Τουρκίας, τα 48 δισεκατομμύρια που ξοδεύει δεν θα επιτρέψουν ποτέ στην Ελλάδα να τα φτάσει (ακόμα και αν δαπανά μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ της).
Γι’ αυτό επιταχύνει τον πολεμικό της εξοπλισμό «νέας γενιάς» και δεν διστάζει να κάνει συμμαχίες με το κράτος δολοφόνο Ισραήλ και να προμηθεύεται την «Ασπίδα του Αχιλλέα» ακόμη και αν δεν έχει τον «πηγαίο κώδικα» στα χέρια της, ακόμη και αν έχει αποδειχτεί ότι η δυνατότητες της δεν απεριόριστες και επαρκείς.
Οι εξοπλισμοί αυτοί δεν γίνονται κατά βάση και πρωτίστως για τους Νατοϊκούς σχεδιασμούς. Πρωτίστως εξυπηρετούν τους σχεδιασμούς του ελληνικού καπιταλισμού και τις ιμπεριαλιστικές του βλέψεις και δευτερευόντως χρησιμοποιούνται και για τους Νατοϊκούς σχεδιασμούς, εκεί βέβαια που συμπίπτουν, μια και η Ελλάδα του κεφαλαίου είναι από τους πιο συνεπείς συμμάχους του ΝΑΤΟ.
Ακόμα, ο ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός, στη σημερινή εποχή της έντασης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των εμπορικών πολέμων, θα προχωρούσε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε φρενήρεις εξοπλισμούς για να σταθεί σοβαρός ανταγωνιστής, από τη μια, και για να βρει από την άλλη οικονομική διέξοδο από την κρίση του, ανεξάρτητα από την εντολή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, που έγινε απόφαση του ΝΑΤΟ για πολεμικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ.
Ευνοϊκά αποδεκτό
Για την ελληνική άρχουσα τάξη, που βρίσκεται σε αέναο και σκληρό ανταγωνισμό με την άρχουσα τάξη της Τουρκίας, το 5% του ΑΕΠ για πολεμικές δαπάνες (από 3,5% σήμερα) έγινε ευνοϊκά αποδεκτό. Γιατί μήπως θα τα βάλει από την τσέπη της; Αυτά τα λεφτά θα ‘ρθουνε από τα υποζύγια των φορολογικών εσόδων, τα λαϊκά στρώματα, από τα ολοένα και μειούμενα κονδύλια για Υγεία και Παιδεία, από την σκληρή λιτότητα κλπ.
Σημειώστε ότι οι επενδύσεις σε όπλα είναι μη παραγωγικές καθώς δεν παράγουν αξίες χρήσης, παράγουν αξίες αχρείαστες. Όταν μάλιστα χρησιμοποιηθούν, καταστρέφουν τον πλούτο που οι κοινωνίες με τον ιδρώτα των εργαζομένων έχουν χτίσει, συν το μεγάλο κόστος σε ανθρώπινες ζωές κύρια της λαϊκής εργαζόμενης νεολαίας και αμάχων. Με αυτή την έννοια έχουν μεγάλη συμμετοχή στην άνοδο του πληθωρισμού και την ακρίβεια, επειδή διευρύνουν τα δημοσιονομικά ελλείμματα, το εμπορικό έλλειμμα κατά συνέπεια το δημόσιο χρέος. Έτσι λοιπόν, από όπου και να τους πιάσεις, οι θηριώδεις εξοπλισμοί μόνο μεγάλη ζημιά κάνουν.
Και όπως έχει αποδειχθεί από την μακραίωνη ιστορία ταξικών κοινωνιών και ιδιαίτερα αυτή του καπιταλιστικού συστήματος με κορυφή τους δύο πολύ αιματηρούς παγκόσμιους πολέμους το «άμα θέλεις ειρήνη προετοιμάσου για πόλεμο» δεν ισχύει. Οι ιμπεριαλιστές, μικροί και μεγάλοι, και ασφαλώς και «ο δικός μας», εξοπλίζονται για πόλεμο και μόνο για πόλεμο, ο οποίος σύμφωνα με τη ρήση του Αυστριακού στρατιωτικού και συγγραφέα Κλάουζεβιτς είναι «η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα».
Να βάλουμε φρένο
Οι θηριώδεις και επιταχυνόμενες εξοπλιστικές δαπάνες, καθώς και οι διπλωματικές εντάσεις, σημαίνουν ότι το ενδεχόμενο ενός «θερμού επεισοδίου» δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ο κίνδυνος αυτός θα έπρεπε να σημαίνει ότι όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς, του εργατικού κινήματος, των κοινωνικών κινημάτων θα έπρεπε να εμπλακούν ενεργά στην προσπάθεια για το χτίσιμο ενός μαζικού αντιπολεμικού κινήματος. Ενός κινήματος χτισμένου στη βάση της λογικής του ενιαίου μετώπου και του διεθνιστικού καλέσματος στους λαούς της Τουρκίας και της Κύπρου για την αποτροπή της κλιμάκωσης που βλέπουμε να εξελίσσεται.
Οι θηριώδεις και φρενήρεις εξοπλισμοί αποκαλύπτουν επίσης ότι λεφτά υπάρχουν και το αφήγημα της δημοσιονομικής πειθαρχίας δεν ισχύει. Λεφτά υπάρχουν και θα έπρεπε να δοθούν για αύξηση μισθών και συντάξεων, για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης, για Παιδεία, Υγεία και γενικά για την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου.
Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα είναι πιο «ασφαλή» με περισσότερα οπλικά συστήματα. Αυτό που μπορεί πραγματικά να βάλει φρένο στις ιμπεριαλιστικές βλέψεις που συγκρούονται και στους εθνικισμούς είναι η φιλία των λαών και ο κοινός τους αγώνας για αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, ενάντια στις πολυεθνικές, στις «δικές τους» κυρίαρχες τάξεις και στους στρατούς τους.
