Διαβάστε το Α’ μέρος εδώ
ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
Και Σοσιαλισμός με ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ (2)
Μήπως σπέρνουν σύγχυση οι θέσεις του ΚΚΕ
για την ελληνοτουρκική διαμάχη ή σύγκρουση;
«Το σοσιαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να νικήσει μέσα στα πλαίσια της πατρίδας. Δημιουργεί νέες ανώτερες μορφές συμβίωσης των ανθρώπων, όπου οι νόμιμες ανάγκες και οι προοδευτικές τάσεις των εργαζόμενων μαζών κάθε εθνότητας, θα ικανοποιηθούν για πρώτη φορά μέσα σε μια διεθνική ενότητα με τον όρο ότι θα εκμηδενιστούν οι σημερινοί εθνικοί φραγμοί». (Λένιν, Άπαντα, τ. 26, σελ. 40, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή»)
Εναέριος χώρος: μια ακόμη διένεξη
Για υπενθύμιση επαναλαμβάνουμε την τοποθέτηση του ΓΓ στην ομιλία του για τα ελληνοτουρκικά όπου ανέφερε ότι: «Η αμφισβήτηση του εύρους του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου (10 ναυτικά μίλια)» είναι μια ακόμη εκδήλωση της επιθετικότητας της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας.
Μήπως όμως η «διεύρυνση του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου (10 ναυτικά μίλια)» είναι μια ακόμη εκδήλωση της επιθετικότητας της ελληνικής αστικής τάξης;
Επειδή οι γνώσεις μου πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα είναι περιορισμένες, αναζήτησα την απάντηση στο αξιόλογα τεκμηριωμένο βιβλίο του Αλέξη Ηρακλείδη με τίτλο «ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ 50+1 όψεις των ελληνοτουρκικών διενέξεων» εκδόσεις Θεμέλιο, το οποίο συστήνω για μελέτη, επειδή βοηθάει τα μέγιστα να καταλάβουμε τις διαφορετικές προσεγγίσεις και επιχειρήματα που οι δύο υποϊμπεριαλιστές προβάλλουν για να στηρίξουν την επιθετικότητά τους και να παρουσιαστούν στις λαϊκές μάζες ως «νόμιμα θύματα»!
Γράφει στη σελίδα 54 του εν λόγω βιβλίου:
«Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο με υδάτινα σύνορα που παρουσιάζει το εντελώς ανορθόδοξο να διαθέτει εναέριο χώρο ευρύτερο κατά τέσσερα ναυτικά μίλια από την αιγιαλίτιδα ζώνη της, (Σ.Σ.: όπου είναι ακόμη 6 μίλια μια και είναι σαφής επιδίωξη να το ανεβάσουν και μέχρι τα 12 όταν νιώσουν ότι μπορούν να αντιμετωπίσουν επιτυχώς το casus belli της Τουρκίας) ένα καθεστώς που σαφώς αντιβαίνει προς τους κανόνες του διεθνούς δικαίου.
Η διεύρυνση του εναέριου χώρου στα 10 ναυτικά μίλια … έλαβε χώρα το 1931 επί κυβέρνησης Ελευθερίου Βενιζέλου. Η επέκταση αυτή είχε γίνει σιωπηρά αποδεκτή από την Τουρκία….» (υπογράμμιση δική μου)
Και για να μην τα πολυλογούμε το 1974 μετά από 43 χρόνια μαζί με τ’ άλλα η Τουρκία θυμήθηκε και αυτό μια και τα αεροπλάνα πλέον είχαν γεμίσει τους ουρανούς και η αεροπορία πλέον σαν όπλο είχε γίνει αποφασιστικό και άρχισε τις (με ή χωρίς εισαγωγικά) παραβιάσεις, με την ελληνική πλευρά να απαντά με αναχαιτίσεις, που στοίχισαν ανθρώπινες ζωές και κάμποσα εκατομμύρια για βενζίνες, στο ανέβα και στο κατέβα, με εικονικές αλλά επικίνδυνες αερομαχίες!
Αυτό το καθημερινό πολεμικό γαϊτανάκι στον αέρα, που κοστίζει εκατομμύρια ευρώ στους κρατικούς προϋπολογισμούς και θέτει σε κίνδυνο τις ζωές των φαντάρων και των χαμηλόβαθμων αξιωματικών, δεν γίνεται για την προστασία της εργατικής τάξης. Εξυπηρετεί αποκλειστικά τη συντήρηση ενός κλίματος τεχνητής έντασης που δικαιολογεί το κερδοφόρο για το κεφάλαιο «ράλι» των εξοπλισμών.
Σύμφωνα με τον Ηρακλείδη, η Τουρκία εκτός του ότι δεν αναγνωρίζει τη σιωπηρή αποδοχή της τότε κυβέρνησης της, βασίζεται στη
«Σύμβαση των Παρισίων του (1919), στη Σύμβαση του Σικάγο (1944)… Επίσης στη Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας (1982) διευκρινίζεται ότι ο εναέριος χώρος πρέπει να είναι ταυτόσημος με τα χωρικά ύδατα και τα χωρικά ύδατα καθορίζουν το εύρος και όχι το αντίθετο». (σελ. 55, υπογράμμιση δική μου)
Πάντα σύμφωνα με τον Ηρακλείδη το πιο σημαντικό επιχείρημα της Ελλάδας είναι
«… ότι η ανεμπόδιστη αυτή εφαρμογή επί σχεδόν μισό αιώνα έχει δημιουργήσει ένα είδος “τοπικού διεθνούς εθίμου” στην περιοχή… Κατά τη θέση Ελλήνων αναλυτών της “σκληρής” γραμμής κατά της Τουρκίας, εφ’ όσον οι Τούρκοι “κοιμήθηκαν” επί δεκαετίες και δεν διαμαρτυρήθηκαν, τώρα πρέπει να πληρώσουν για την αμέλεια τους». (σελ. 56, υπογράμμιση δική μου)
Το τελευταίο πολύ ακλόνητο επιχείρημα! Η Αριστερά, αν είναι της επαναστατικής ανατροπής του σάπιου καπιταλισμού, του σοσιαλισμού κλπ δεν μπορεί να συντάσσεται κάτω από την (με την ταξική έννοια) ξένη σημαία επιχειρημάτων της πατρίδας του κεφαλαίου! Οι λαοί που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν! Δεν θέλουν πόλεμο ούτε θερμά επεισόδια!
Πάμε να δούμε το πολύ καυτό ζήτημα, τα 12 ναυτικά μίλια.
Ο Γενικός Γραμματέας είπε επίσης στην προαναφερθείσα ομιλία του καταγγέλλοντας την Τουρκία ότι:
«Η αμφισβήτηση του κυριαρχικού δικαιώματος της Ελλάδας να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια, ορίζοντας μάλιστα κάτι τέτοιο ως “αιτία πολέμου”, με απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης το 1995».
Ξεχνώντας να συμπληρώσει ότι μέχρι να γίνει η ανατροπή και η κατάληψη της εξουσίας από το λαό, τα 12 ν.μ. θα τα εκμεταλλευτούν για τα κέρδη τους οι ξένοι και ντόπιοι επιχειρηματικοί όμιλοι και μέχρι τότε ο ελληνικός λαός θα έχει υποστεί για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων το casus belli της υπερεξοπλισμένης τουρκικής αστικής τάξης. Επίσης διαβάζουμε ότι:
«Η επέκταση των χωρικών υδάτων της χώρας μέχρι τα 12 μίλια είναι δικαίωμά της, εφόσον εξυπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα, με την εργατική και λαϊκή εξουσία». (Ριζοσπάστης, 13/10/26, υπογράμμιση δική μου)
Είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς το σκεπτικό της ηγεσίας του ΚΚΕ. Δηλαδή μας λένε πως τα 12 ν.μ. είναι περιουσία του λαού που θα τη βρει όταν με το καλό γίνει το ΚΚΕ δυνατό και πάρει την αυτοδυναμία και τότε με το λαό στην εξουσία και με τη σύμφωνη γνώμη των συντρόφων του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας – αν είναι και αυτοί στην εξουσία αλλιώς θα έχουμε casus belli – θα αξιοποιηθούν για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση! Με μια μικρή παρατήρηση, ότι αν συμβεί η επέκταση στα 12 ν.μ. οι σύντροφοι απέναντι ούτε με πετονιά δεν θα μπορούν να ψαρέψουν από την παραλία! Αν τελικά συμφωνήσουν! Σύγχυση και πάλι σύγχυση!
Αλλά ας αντιμετωπίσουμε το ζήτημα σοβαρά γιατί είναι και σοβαρό και άκρως επικίνδυνο. Τα χωρικά ύδατα (ή αλλιώς «αιγιαλίτιδα ζώνη») αποτελούν τη θαλάσσια ζώνη στην οποία ένα κράτος ασκεί πλήρη εθνική κυριαρχία, η οποία εκτείνεται στα νερά, τον βυθό, το υπέδαφος και τον εναέριο χώρο. Η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) του 1982 προβλέπει ότι κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίσει το εύρος των χωρικών του υδάτων «μέχρι ένα σημείο που δεν υπερβαίνει τα 12 ναυτικά μίλια».
Η Ελλάδα, η οποία επικύρωσε την UNCLOS το 1995, διατηρεί επισήμως τα χωρικά της ύδατα στα 6 ν.μ. βάσει νόμου του 1936. Ωστόσο, η ελληνική άρχουσα τάξη επικαλείται διαρκώς το «μονομερές δικαίωμα» επέκτασης στα 12 ν.μ. Η άσκηση όμως αυτού του «δικαιώματος» στο συγκεκριμένο γεωγραφικό περιβάλλον του Αιγαίου, αντικειμενικά είναι μια άκρως επιθετική και προκλητική ενέργεια. Λόγω της διάσπαρτης ύπαρξης χιλιάδων ελληνικών νησιών, μια τέτοια επέκταση θα είχε τα ακόλουθα υπονομευτικά αποτελέσματα για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα:
- Εκτόξευση του ελληνικού ελέγχου επί της επιφάνειας του Αιγαίου από το 35% στο 71, 5%.
- Περιορισμός των διεθνών υδάτων από το 56% στο 26%, τα οποία στην πράξη καταργούνται τελείως, καθώς μετατρέπονται σε έξι κλειστές, απομονωμένες θαλάσσιες λίμνες.
Μια τέτοια ενέργεια θα μετέτρεπε το Αιγαίο ουσιαστικά σε μια κλειστή ελληνική λίμνη, εμποδίζοντας την ελεύθερη ναυσιπλοΐα και αποκόπτοντας πλήρως την έξοδο των τουρκικών πλοίων από τα λιμάνια της Σμύρνης και της Κωνσταντινούπολης προς τη Μεσόγειο.
Γι’ αυτόν τον λόγο, το τουρκικό κράτος έχει αρνηθεί να υπογράψει την UNCLOS και η τουρκική Εθνοσυνέλευση έχει κηρύξει από το 1995 την επέκταση των ελληνικών υδάτων ως αιτία πολέμου (casus belli).
Γράφει ο Ηρακλείδης, στις σελίδες 44–49:
«Με την επέκταση στα 12 ν.μ. η ανοικτή θάλασσα συρρικνώνεται δραματικά από 49% σε 19,71%. Ο περιορισμός αυτός της ανοιχτής θάλασσας πλήττει όχι μόνο την τούρκικη αλλά και τη διεθνή ναυσιπλοΐα. (Σ.Σ.: Στη βάση αυτή, άντε να βρεις συμμάχους!) Επίσης, η τυχόν επέκταση στερεί την Τουρκία από το σύνολο της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Ακόμα περιορίζεται δραστικά ο εναέριος χώρος». (ό.π., σελ. 44, υπογράμμιση δική μου)
Για την οικονομία του χώρου θα αντιγράψω τα, κατά τη γνώμη μου, πιο σημαντικά αποσπάσματα από το κεφάλαιο «Γιατί δεν συνιστάται η μονομερής επέκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης στα 10 ή 12 μίλια;» από το βιβλίο του Ηρακλείδη, με την επισήμανση ότι καλό θα ήταν ο αναγνώστης να βρει το βιβλίο και να το μελετήσει.
«Πέντε λόγοι καθιστούν, κατά τη γνώμη μου, (ΣΣ του Ηρακλείδη) τη μονομερή επέκταση στα 12 μίλια (ή ακόμη και στα 10 μίλια), σφάλμα μεγάλου διαμετρήματος, με τεράστιο κόστος.
Πρώτον, ….κλείνει, όπως είδαμε, η ανοικτή θάλασσα στο Αιγαίο, γεγονός που πλήττει όχι μόνο την Τουρκία αλλά και πολλές χώρες και εν δυνάμει το σύνολο της διεθνούς κοινότητας που καρπώνεται από τη διεθνή ναυσιπλοΐα του Αιγαίου.
Δεύτερον, συνιστά εχθρική πράξη προς την Τουρκία.
Τρίτον, όταν υπάρχει παράκτια χώρα, οι αλλαγές στο εύρος των χωρικών υδάτων είναι προτιμότερο, πιο λογικό και πιο δίκαιο να γίνονται σε συνεννόηση με τη γειτονική χώρα…
Τέταρτον, τυχόν επέκταση θα μετέτρεπε την Ελλάδα σε ένα είδος “αστυνόμου” στο Αιγαίο και μάλιστα αντιπαθούς διεθνώς…
Τέλος, το κλείσιμο μιας ανοικτής θάλασσας όπως το Αιγαίο… δεν αρμόζει διόλου στη χώρα που διαθέτει τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο». (σελ. 52–53, υπογράμμιση δική μου)
Για τις σημερινές συνθήκες, εγώ τους πέντε λόγους τους βρίσκω λογικούς! Και πολύ θα χαιρόμουν αν η ηγεσία του ΚΚΕ μετρίαζε τις πολεμικές κραυγές για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, όπως την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ., με κυρίαρχους σήμερα στη χώρα τους επιχειρηματικούς ομίλους και στο τιμόνι της κυβέρνησης τη ΝΔ. Άλλωστε τα στελέχη της ΝΔ και της κυβέρνησης ισχυρίζονται σε όλους τους τόνους ότι όταν θα είναι έτοιμη η Ελλάδα – γι’ αυτό παρεμπιπτόντως οι θηριώδεις εξοπλισμοί κλπ – θα πάνε ακόμη και σε πόλεμο, αν χρειαστεί, με την Τουρκία για τα 12 ν.μ.
Ο ΓΓ του ΚΚΕ δηλώνει ότι:
«Έτσι και σήμερα, σε περιπτώσεις πιθανών πολεμικών σχεδίων και ενεργειών σε βάρος κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, οι κομμουνιστές θα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης, του ελληνικού λαού».
Δηλαδή οι κομμουνιστές σήμερα θα πολεμήσουν «κάτω από ξένη σημαία» με την απαραίτητη συγκάλυψη ότι θα υπερασπίζονται τα συμφέροντα της εργατικής τάξης; Αλλιώς θα πρέπει πριν πάνε στην πρώτη γραμμή να έχουν ανατρέψει το καθεστώς των επιχειρηματικών ομίλων ή του κεφαλαίου! Δεν είναι σοβαρή αντιμετώπιση αυτή.
Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ: μια πολύ δύσκολη εξίσωση
Υφαλοκρηπίδα: Αφορά αποκλειστικά τον βυθό και το υπέδαφος των θαλασσίων ζωνών σε ακτίνα 200 ν.μ. από την ακτή. Το παράκτιο κράτος έχει κυριαρχικά δικαιώματα μόνο για την εξερεύνηση και εκμετάλλευση των ορυκτών πόρων (πετρέλαιο, φυσικό αέριο). Η υφαλοκρηπίδα υφίσταται αυτοδικαίως, ipso facto και ab initio (αυτομάτως και εξ’ αρχής), χωρίς να απαιτείται επίσημη κήρυξη.
ΑΟΖ: Περιλαμβάνει τον βυθό και το υπέδαφος, αλλά εκτείνεται και στη στήλη του υπερκείμενου ύδατος. Δίνει δικαιώματα αλιείας, παραγωγής ενέργειας από τα κύματα και τον άνεμο, καθώς και τον έλεγχο πόντισης καλωδίων και αγωγών. Η ΑΟΖ δεν υπάρχει αυτόματα. Πρέπει να κηρυχθεί ρητά και να οριοθετηθεί κατόπιν διμερούς συμφωνίας.
Η σύγκρουση των δύο αστικών τάξεων εστιάζεται στο ζήτημα της «επήρειας» των νησιών. Η ελληνική άρχουσα τάξη υποστηρίζει ότι βάσει του Άρθρου 121 της UNCLOS, όλα τα νησιά (ακόμη και μικρές βραχονησίδες ή το Καστελόριζο) έχουν δικαίωμα σε πλήρη ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, επιδιώκοντας να ενωθεί η ελληνική ΑΟΖ με την κυπριακή και να εγκλωβίσει την Τουρκία σε μια ασήμαντη, στενή θαλάσσια λωρίδα. Η τουρκική άρχουσα τάξη αντιτείνει ότι τα νησιά δεν έχουν αυτόνομο δικαίωμα, προωθώντας το επιθετικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» για μοίρασμα του Αιγαίου στη μέση βάσει των ηπειρωτικών ακτογραμμών.
Η ηγεσία του ΚΚΕ στο θέμα της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, έδωσε «τα ρέστα» της με αφορμή τη ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας προς την Τουρκία για τις έρευνες του γαλλικού πλοίου όσον αφορά την πόντιση του καλωδίου. Ξεπέρασε σε δηλώσεις και τα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης, κουνώντας το δάκτυλο στην κυβέρνηση ότι δίνει δικαιώματα στην Τουρκία να αμφισβητεί τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.
Συγκεκριμένα στην πρόσφατη ομιλία του στη Λήμνο ο ΓΓ είπε:
«Οι εξελίξεις είναι σοβαρές και απαιτούν καθαρές κουβέντες. Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι έκθετη, καθώς αποκαλύπτεται καθημερινά ένα κανονικό παζάρι που έχει στηθεί σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Η NAVTEX της Τουρκίας την εκθέτει ακόμη περισσότερο. Εδώ και τώρα πρέπει να αφήσει τις υπεκφυγές και να ενημερώσει τον ελληνικό λαό σχετικά με το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης που απέστειλε το γαλλικό κράτος στην Τουρκία, σχετικά με την έναρξη των ερευνών για το καλώδιο GSI. Να απαντήσει για ποιον λόγο δέχτηκε να γίνει κάτι τέτοιο, επιτρέποντας στην Τουρκία να διεκδικεί δικαιοδοσία σε ελληνική ζώνη υφαλοκρηπίδας, από τη στιγμή που η ελληνική NAVTEX καλύπτει κάθε ανάγκη ενημέρωσης για λόγους ασφαλείας.» (Ριζοσπάστης, 12/11/26, υπογράμμιση δική μου)
Επίσης μετά την ενημέρωσή του από τον ΥΠΕΞ δήλωσε:
«Όλα δείχνουν ότι έχει στηθεί ένα μεγάλο παζάρι γύρω από τα κυριαρχικά δικαιώματα του λαού και της χώρας μας. Η ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας προς την Τουρκία της επιτρέπει να διεκδικεί δικαιοδοσία σε ελληνική ζώνη υφαλοκρηπίδας.
Δεν χρειάζεται εφησυχασμός.
Όσο και αν η κυβέρνηση προσπαθεί να εφησυχάσει τον ελληνικό λαό, όλα αυτά δημιουργούν τετελεσμένα, μας αρέσει, δεν μας αρέσει. Και βεβαίως εντάσσονται, είναι κρίκος μέσα σε μια αλυσίδα μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, μεγάλων ανταγωνισμών που κλιμακώνουν και θα κλιμακώσουν άμεσα, στο εγγύς μέλλον, τις εντάσεις και τις πολεμικές συγκρούσεις στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου». (Ριζοσπάστης, 17/11/26, υπογράμμιση δική μου)
Το θέμα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ είναι ένα εξαιρετικά σύνθετο και δύσκολο πρόβλημα, όπως και αυτό της επέκτασης στα 12 ν.μ. λόγω της γεωγραφικής ιδιομορφίας που παρουσιάζει το Αιγαίο με τα τόσα διάσπαρτα νησιά. Και τονίζω ότι πάνω σε καπιταλιστική βάση με τα ανταγωνιστικά συμφέροντα της ελληνικής και τουρκικής αστικής τάξης οι πιθανότητες να επιλυθούν ειρηνικά είναι ελάχιστες. Η λύση βρίσκεται στην προοπτική του αγώνα για μια Σοσιαλιστική Ομοσπονδία Ελλάδας – Κύπρου – Τουρκίας.
Τη πολυπλοκότητα του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας θα μας την δώσει για μια ακόμη φορά το βιβλίο του Ηρακλείδη.
«Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου είναι “αντικειμενικά ένα τεχνικά δύσκολο θέμα λόγω της γεωγραφίας της περιοχής”. Το Αιγαίο αποτελεί “μία από τις πλέον περίπλοκες περιπτώσεις οριοθέτησης που μπορεί να φανταστεί κανείς”, ώστε να αποτελεί πραγματική πρόκληση για τον διεθνή δικαστή…..
Η πολυπλοκότητα του Αιγαίου, λόγω των ακτογραμμών των ηπειρωτικών εδαφών και λόγω των πολλών νησιών, εκ των οποίων πολλά πλησίον της τουρκικής ακτής στο Αιγαίο….» (σελ 117)
Οι βασικές διαφορές Τουρκίας – Ελλάδας είναι οι εξής: Η Ελλάδα με το σκεπτικό ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα, θεωρεί ότι αυτή οριοθετείται στη μέση ανάμεσα στα νησιά και τα τουρκικά παράλια, πράγμα που μετατρέπει το Αιγαίο σε ελληνική λίμνη! Η Τουρκία αντίθετα ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να ισχύσει η μέση απόσταση μεταξύ των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και της Ανατολίας σε σχέση με την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα, γιατί αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα η Τουρκία, με μεγάλο «μέτωπο» στη θάλασσα (σχεδόν 3.000 χιλιόμετρα) να βρεθεί με μηδαμινή υφαλοκρηπίδα.
Η ηγεσία του ΚΚΕ προφανώς εγκρίνει και επαυξάνει την άποψη της ελληνικής αστικής τάξης και μάλιστα την καταγγέλλει ότι το παζαρεύει. Και ιδού η σύγχυση από τη μία καταγγέλλει το παζάρι -που πράγματι μπορεί να γίνεται στα παρασκήνια, επειδή η αστική τάξη γνωρίζει ότι δεν είναι έτοιμη για σύγκρουση και μ’ αυτή την έννοια προσπαθεί να αποφευχθεί είτε ένα θερμό επεισόδιο είτε ακόμη και πολεμική σύρραξη. Από την άλλη την καταγγέλλει ότι εξοπλίζεται για να μας οδηγήσει σε πόλεμο!
Το ΚΚΕ καταγγέλλει ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να καλλιεργήσει τον εφησυχασμό. Μάλλον το αντίθετο: επιδιώκει να δημιουργήσει έξαρση του εθνικισμού γιατί μόνο έτσι μπορεί να οδηγήσει το λαό στο σφαγείο του πολέμου. Ο πολύ αποκαλυπτικός Δένδιας μίλησε για φέρετρα και πρόσφατα στην Κρήτη είπε:
«…..η Τακτική Άσκηση Μετά Στρατευμάτων “ΜΙΝΩΑΣ-26” της 5ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας “V ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΚΡΗΤΩΝ”, με τη συμμετοχή εφέδρων και εθνοφυλάκων. Ο Δένδιας έλεγε κατόπιν ότι “η απειλή προέρχεται από χώρα η οποία είναι 10 φορές μεγαλύτερη από εμάς. Αρα, λοιπόν, απαιτείται η Ενεργός Εφεδρεία, απαιτείται το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, απαιτείται η διαρκής άσκηση”. Προσέθετε ότι “η πατρίδα μας δεν είναι στη “γειτονιά των αγγέλων”. Είναι σε μια ζηλευτή γεωγραφικά περιοχή, αλλά με πολλά προβλήματα, με πολλές προκλήσεις, με πολλές απειλές”». (Ριζοσπάστης, 13/11/26)
Όλα δείχνουν ότι η ηγεσία του ΚΚΕ κάνει υποχωρήσεις στον εθνικισμό και τον «πατριωτισμό» της άρχουσας τάξης, παίζοντας αρνητικό ρόλο στην διαμόρφωση διεθνιστικής συνείδησης στα λαϊκά στρώματα. Επιπλέον, δεν παίρνει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες μεγάλου βεληνεκούς για να φέρει σε επαφή και να οργανώσει κοινούς αγώνες της Αριστεράς, των συνδικάτων και των κινημάτων, παρόλο που έχει τις δυνάμεις να το κάνει.
Ο ΓΓ στην ομιλία του στο Καστελόριζο μας είπε:
«Το Κόμμα μας υπερασπίζεται τα σύνορα, την εδαφική ακεραιότητα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας από τη σκοπιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, ως συστατικό στοιχείο της συνολικής πάλης για την οριστική ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων. Στις σημερινές συνθήκες, αυτά δεν μπορούν να τα εγγυηθούν οι αστικές κυβερνήσεις και οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, οι θεσμοί τους.» (Ριζοσπάστης, 24/10/26, υπογράμμιση δική μου)
Και το ερώτημα είναι ότι αν ξεσπάσει πόλεμος με την Τουρκία που είναι μέσα στις προβλέψεις του ΚΚΕ, τι θα κάνουν οι κομμουνιστές; Την απάντηση μας τη δίνει πάλι ο ΓΓ:
«Όπως σε όλη την πρόσφατη ιστορία του τόπου μας, έτσι και σήμερα, σε περιπτώσεις πιθανών πολεμικών σχεδίων και ενεργειών σε βάρος των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, οι κομμουνιστές θα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης, του ελληνικού λαού.» (ό.π., υπογράμμιση δική μου)
Με τους επιχειρηματικούς ομίλους στην εξουσία, μάλλον για τα δικά τους συμφέροντα και κυριαρχικά δικαιώματα θα πολεμήσουν. Αυτό δυστυχώς δείχνει και «η πρόσφατη ιστορία του τόπου μας»! Για χάριν μιας τέτοιας «εθνικής ενότητας» είχαμε την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας το 1944 και τη Συμφωνία της Βάρκιζας το 1945, που έβαλαν πλάτη για την επιστροφή στην εξουσία της αστικής τάξης. Και φυσικά δεν ξεχνάμε την κυβέρνηση της «κάθαρσης» Τζανετάκη, όπου το ΚΚΕ συμπορεύτηκε με τη ΝΔ του πατέρα Μητσοτάκη κλπ.
Πολύ φοβάμαι ότι η ταύτιση με την προπαγάνδα της αστικής τάξης περί «κυριαρχικών δικαιωμάτων» οδηγεί την ηγεσία του ΚΚΕ σε τραγικά λάθη. Και σε περίπτωση πολέμου με την Τουρκία, υπάρχει ο κίνδυνος η ηγεσία του ΚΚΕ να «ξαναγράψει» το γράμμα του Ζαχαριάδη με τα σημερινά δεδομένα, λέγοντας ότι: στον πόλεμο αυτό που τον διευθύνει, ας πούμε, ο Μητσοτάκης για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες τις δυνάμεις δίχως καμία επιφύλαξη… έπαθλο θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα… λυτρωμένη… και από κάθε εκμετάλλευση!
Φυσικά, είναι στο σωστό δρόμο η οικοδόμηση συντροφικών σχέσεων με το ΚΚ Τουρκίας για η θέση υπέρ της ανάπτυξης φιλίας και διεθνιστικής αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς των δύο χωρών. Όμως παραμένει γρίφος για επίλυση η κοινή τους θέση για «καμία αλλαγή συνόρων και των συνθηκών που τα διέπουν»! Γιατί γεννιέται το εύλογο ερώτημα τα σύνορα σε ποια βάση θα καθοριστούν σε σχέση με ποια υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ και χωρικά ύδατα; Για να μην υπάρχουν γκρίζες ζώνες τα ΚΚ χρειάζεται να έχουν, πέρα από τον άμεσο στόχο της ανατροπής της δικής τους αστικής τάξης, την προοπτική της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδίας Ελλάδας – Κύπρου – Τουρκίας μέσα στην οποία οι εργαζόμενοι και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου θα βρουν κοινά αποδεκτές λύσεις καθώς δεν θα έχουν στην ουσία τίποτα να χωρίσουν!






![[ΒΙΝΤΕΟ] Παρουσίαση θέσεων και εκλογικής πρότασης της Πρωτοβουλίας για μια Νέα Ενωτική και Ανατρεπτική Αριστερά](https://xekinima.org/wp-content/uploads/2026/10/856325005_1543330837835168_2617246691707503068_n-100x70.jpg)





