ΚΚΕ και ελληνοτουρκικά – Μέρος Α΄

ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Και Σοσιαλισμός με ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ

Μήπως σπέρνουν σύγχυση οι θέσεις του ΚΚΕ για την ελληνοτουρκική διαμάχη και σύγκρουση;

«Το σοσιαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να νικήσει μέσα στα πλαίσια της πατρίδας. Δημιουργεί νέες ανώτερες μορφές συμβίωσης των ανθρώπων, όπου οι νόμιμες ανάγκες και οι προοδευτικές τάσεις των εργαζόμενων μαζών κάθε εθνότητας θα ικανοποιηθούν για πρώτη φορά μέσα σε μια διεθνική ενότητα, με τον όρο ότι θα εκμηδενιστούν οι σημερινοί εθνικοί φραγμοί». (Λένιν, Άπαντα, τ. 26, σελ. 40, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή»)

Η επικύρωση από τη Βουλή της Λιβύης του Τουρκολιβυκού μνημονίου για την ΑΟΖ και η πόντιση του καλωδίου έφεραν έντονα στην επικαιρότητα, για μια ακόμη φορά, την ελληνοτουρκική διαμάχη. Και για μια ακόμη φορά έθεσαν σε δοκιμασία τις θέσεις της Αριστεράς. Γιατί τα εθνικά θέματα είναι το πιο ισχυρό τεστ, όπου ξεκαθαρίζει αν η πολιτική του κόμματος ή της οργάνωσης είναι επαναστατική ή σοσιαλπατριωτική. Συγκεκριμένα αυτό το άρθρο αναφέρετε στο ΚΚΕ, γιατί έχει σοβαρή επιρροή στο εργατικό – λαϊκό κίνημα, και αυτό επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τη συνείδηση της πλειοψηφίας της πρωτοπορίας.

Θα παραθέσουμε αποσπάσματα, όσο το δυνατόν πιο εκτενή, για τις θέσεις του ΚΚΕ μέσα από τις αποφάσεις του 21ου και του 22ου Συνεδρίου, καθώς και από την ομιλία του Γενικού Γραμματέα (ΓΓ) και άλλων στελεχών του ΚΚΕ, όπως αυτές δημοσιεύονται στον «Ριζοσπάστη» της 13/10/26, από τη συζήτηση για τα ελληνοτουρκικά. Επίσης, αποσπάσματα από την ομιλία του ΓΓ στη Ρόδο, στον «Ριζοσπάστη» της 24/10/26.

Ξεκινάμε πριν απ’ όλα με το άνοιγμα της εισήγησης του ΓΓ στη συζήτηση για τα ελληνοτουρκικά, όπου είπε:

«Ο τίτλος της σημερινής μας εκδήλωσης, “Η Ελλάδα και η Τουρκία στη δίνη των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών”, αποτυπώνει εύστοχα το μονοπάτι που πρέπει να ακολουθήσει η σκέψη μας, προκειμένου να ερμηνεύσουμε σωστά τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Έτσι θα μπορέσουμε να εντοπίσουμε και ποια είναι “η διέξοδος για τους λαούς”, που αποτελεί και το απαραίτητο συμπλήρωμα του τίτλου».

Επειδή με βρίσκει σύμφωνο το πνεύμα της τοποθέτησης, θα ξεκινήσω με τις θέσεις που εκτιμώ ότι βρίσκονται στον σωστό δρόμο.

Οι θέσεις που βρίσκονται στον σωστό δρόμο

«Η θέση της Ελλάδας στο ενδοϊμπεριαλιστικό παζάρι και τους ανταγωνισμούς στην ευρύτερη περιοχή καθορίζεται από την επιθετική στάση της ελληνικής αστικής τάξης, με περισσότερες απαιτήσεις για αναβάθμιση της συμμετοχής της στη λεία και τη μοιρασιά, που είναι συνέχεια της έντασης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων στο εσωτερικό της χώρας.

Καταρρίπτονται οι μύθοι που προβάλλει η αστική ιδεολογία, ότι δήθεν η ελληνική αστική τάξη είναι απλά αμυνόμενη, υπερασπιζόμενη μόνο τα σύνορά της και όχι επιθετική. Στοιχεία της επιθετικότητάς της είναι:

‣ Η ίδια η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, οι αυξημένες κρατικές δαπάνες για πολεμικές επιθετικές ανάγκες του ΝΑΤΟ, κατέχοντας την 1η ποσοστιαία θέση στους ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία.

‣ Η συμμετοχή των Ενόπλων Δυνάμεων σε αποστολές εκτός συνόρων, η εναέρια επιτήρηση συνόρων βαλκανικών κρατών, η συμμετοχή σε ασκήσεις στα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα, η συμμετοχή σε πολεμικές περιπολίες στον Περσικό, η αποστολή συστοιχίας «Πάτριοτ» στη Σαουδική Αραβία.

‣ Η νέα στρατιωτική συμφωνία με τις ΗΠΑ, η πολιτική και κυρίως στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ, η αποστολή δυνάμεων στο Μάλι της Αφρικής, η ετοιμότητα της κυβέρνησης να στείλει στρατιωτικές δυνάμεις γενικότερα στην περιοχή του Σαχέλ.

‣ Η χρησιμοποίηση αμερικανικών βάσεων που βρίσκονται στην Ελλάδα για επιθετικές αποστολές».

(Απόφαση 21ου Συνεδρίου – υπογράμμιση δική μου)

Από τις θέσεις – που ισοδυναμούν με απόφαση – του 22ου Συνεδρίου διαβάζουμε:

«Η ελληνική αστική τάξη, με ιδιαίτερη επιθετικότητα, υπερασπίζεται και προωθεί τα στρατηγικά της συμφέροντα αυτοτελώς και μέσα από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αλλά και την ενδυνάμωση των σχέσεων με τις ΗΠΑ, για την αναβάθμιση της θέσης της Ελλάδας στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα και την περιοχή, ως ισχυρός ενεργειακός – μεταφορικός κόμβος, διεκδικώντας μεγαλύτερο μερίδιο από τη λεία των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων.

Αυτούς τους στόχους υλοποιεί σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, όλων των αστικών κομμάτων, εμπλέκοντας τη χώρα στους νατοϊκούς και ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς, στον ρόλο του θύτη κατά άλλων λαών, βάζοντας τον ελληνικό λαό σε μεγάλους κινδύνους, στο στόχαστρο αντιποίνων αντίπαλων ιμπεριαλιστικών συμμαχιών».

(Υπογράμμιση δική μου)

Και τώρα πάμε στην εισήγηση του ΓΓ για τα ελληνοτουρκικά, με αναφορά στις θέσεις που, κατά τη γνώμη μου, βρίσκονται στον σωστό δρόμο:

«(…) Η εμπλοκή της χώρας μας σε αυτούς τους θανάσιμους ανταγωνισμούς δυστυχώς υλοποιείται και βαθαίνει μεθοδικά εδώ και καιρό. Φυσικά, για τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης, την αναβάθμιση του ρόλου της και τη διεκδίκηση μεγαλύτερου κομματιού της λείας.

Αυτό σημαίνει η μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό και μεταφορικό κόμβο, με καλώδια, αγωγούς, γεωτρήσεις και με την εισαγωγή πανάκριβου αμερικάνικου LNG, αποθήκευση και διοχέτευσή του στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Ευρώπη με τον Κάθετο Διάδρομο, σχεδιασμοί που ήδη πληρώνει πολύ ακριβά ο λαός με την ενεργειακή φτώχεια.

Αυτή τη στρατηγική υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, του κόμματος του Τσίπρα, του ΣΥΡΙΖΑ, του Βελόπουλου και των άλλων. Για να το πετύχουν, υλοποιούν και στηρίζουν τις στρατηγικές συμμαχίες με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ.

Η επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΕΞ Μ. Ρούμπιο, την περασμένη βδομάδα, σηματοδοτεί την ακόμα πιο βαθιά εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς και ενεργειακούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι στόχοι της αστικής τάξης για τη γεωστρατηγική της αναβάθμιση.

Τη βαθιά ελληνική εμπλοκή στον πόλεμο και στην προετοιμασία του αποδεικνύουν και οι νέες “αγορές του αιώνα” από ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ κ.λπ., το γιγαντιαίο για τα δεδομένα της Ελλάδας εξοπλιστικό πρόγραμμα “Ατζέντα 2030”. Το συνολικό κόστος των δαπανών αυτών είναι πάνω από 25 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια, ενώ κάθε χρόνο θα καταβάλλουν 7 δισ., δηλαδή το 3,5% του ΑΕΠ, για τις πολεμικές ανάγκες του ΝΑΤΟ. Αυτά τα χρήματα, εννοείται, προκύπτουν από την επιπλέον φορολογία στον λαό, από τις περικοπές σε κοινωνικές δαπάνες, σε μισθούς και συντάξεις.

Την όξυνση (ΣΣ: της ελληνοτουρκικής διαμάχης) την προκαλεί ο ανταγωνισμός της ελληνικής και της τουρκικής αστικής τάξης, η αντιπαράθεση δύο ΝΑΤΟικών κρατών που διεκδικούν τη μετατροπή τους σε ενεργειακούς – στρατιωτικούς κόμβους και την αναβάθμιση της θέσης τους στην ευρύτερη περιοχή. Αυτή είναι η αιτία της έντασης ή μιας πιθανής κρίσης, ενός θερμού επεισοδίου το επόμενο διάστημα, για το οποίο ήδη προετοιμάζουν τους λαούς.

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις χαρακτηρίζονται διαχρονικά από αντιφατικές σχέσεις συνεργασίας και ανταγωνισμού. Μια προσωρινή μείωση της έντασης δεν σημαίνει εξαφάνιση των στρατηγικών διεκδικήσεων των δύο αστικών τάξεων.

Μπορεί να υπάρχει διάλογος και ταυτόχρονα να παραμένουν οι αντιθέσεις και να εκδηλώνονται με σφοδρότητα, όπως έγινε σε προηγούμενα χρόνια, όπως και σήμερα άλλωστε. Μπορεί – για να το πούμε απλά – να αυξάνονται ο τουρισμός, το εμπόριο και οι οικονομικές σχέσεις και παράλληλα να συνεχίζεται ο ανταγωνισμός για τις θαλάσσιες ζώνες, την Ενέργεια και συνολικά τη γεωπολιτική επιρροή».

(Υπογράμμιση δική μου)

Οι θέσεις του ΓΓ είναι πάντα σύμφωνες με αυτές των συνεδρίων. Αυτά γράφτηκαν σε σχέση με την επιθετικότητα της ελληνικής αστικής τάξης. Βέβαια, κάτι τους έχει διαφύγει, μάλλον σκόπιμα, αλλά σ’ αυτό θα αναφερθώ παρακάτω.

Τώρα να δούμε τι γράφεται για την επιθετικότητα της αστικής τάξης της Τουρκίας. Η άποψή μου πάντως είναι ότι πρόκειται για ιμπεριαλισμούς Β΄ κατηγορίας, όμως, παρ’ όλα αυτά, ιμπεριαλισμοί. Γιατί εδώ και χρόνια ασκούν επεκτατική πολιτική, πάντα σύμφωνα με τις δυνατότητές τους.

Στο 21ο Συνέδριο γράφτηκε ότι:

«Επιθετικές βλέψεις έχει και η αστική τάξη της Τουρκίας, το κράτος της οποίας σε σχέση με την Ελλάδα είναι σε υψηλότερη θέση στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα – είναι μέλος του G20, διαθέτει στρατό κατοχής σε 3 ξένες χώρες (Κύπρο, Συρία, Ιράκ), έχει επίσης στρατιωτικές πολεμικές βάσεις και δυνάμεις σε άλλα κράτη, όπως Κατάρ, Αλβανία, Σουδάν, Λιβύη, Αζερμπαϊτζάν. Διεκδικεί εδάφη από άλλες χώρες, ανάμεσά τους η Ελλάδα, όπως νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, θαλάσσιες ζώνες, αμφισβητεί εναέριο χώρο, επιχειρεί προκλητικές ενέργειες κατά κυριαρχικών δικαιωμάτων και των συνόρων στην περιοχή, προωθεί τη στρατηγική του “νεοοθωμανισμού”, αξιοποιώντας μειονοτικά και θρησκευτικά ζητήματα.

Αυτό το πλαίσιο, σε συνδυασμό με τους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, καθορίζει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τον ανταγωνισμό μεταξύ των αστικών τάξεων των δύο χωρών στην προσπάθεια της καθεμιάς για γεωστρατηγική αναβάθμιση στην περιοχή».

(Υπογράμμιση δική μου)

Στις αποφάσεις του 22ου Συνεδρίου γράφτηκε:

«Το τουρκικό κράτος θέτει επίμονα ένα πακέτο απαράδεκτων διεκδικήσεων, που αμφισβητούν την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα ελληνικών νησιών του Αιγαίου, αναπαράγοντας τα περί “γκρίζων ζωνών” (νησιών και βραχονησίδων) και την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Προβάλλει το αποκαλούμενο δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας” με διεκδικήσεις σε μια ευρύτερη περιοχή (Αιγαίο, Αν. Μεσόγειος, Μαύρη Θάλασσα), αξιοποιεί το “Τουρκολιβυκό Σύμφωνο”, με την απειλή ενεργειακών ερευνών σε θαλάσσιο χώρο που δεν ανήκει στην Τουρκία, ενώ η θρησκευτική, μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης χαρακτηρίζεται τουρκική, σε αντίθεση με τη Συνθήκη της Λοζάνης. Στην περιοχή παρεμβαίνει το τουρκικό προξενείο και δυνάμεις του εθνικισμού για τον διχασμό και τον εγκλωβισμό του λαού».

Και στην ομιλία του ΓΓ για τα ελληνοτουρκικά επαναλαμβάνει τα των συνεδρίων και λέει επιπλέον τα παρακάτω:

«Τις προηγούμενες δεκαετίες ξεδιπλώθηκαν με σταθερότητα οι διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης σε βάρος της Ελλάδας.

Να υπενθυμίσουμε ότι τέτοιες είναι:

• Η αναφορά στη μειονότητα της Θράκης ως “τουρκική”, αντί μουσουλμανική, όπως κατονομάζεται στη Συνθήκη της Λοζάνης, η οποία είναι σε ισχύ.

• Το ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.

• Η αμφισβήτηση του κυριαρχικού δικαιώματος της Ελλάδας να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια, ορίζοντας μάλιστα κάτι τέτοιο ως “αιτία πολέμου”, με απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης το 1995.

• Η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε νησιά, νησίδες και βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου, μέσω της θεωρίας των “γκρίζων ζωνών”, νησίδες που σημειωτέον δικαιούνται, εκτός των χωρικών υδάτων, υπό προϋποθέσεις και ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

• Η αμφισβήτηση του εύρους του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου (10 ναυτικά μίλια).

• Η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και

• Οι αρμοδιότητες εντός του FIR Αθηνών και για το θέμα “έρευνας και διάσωσης”».

(Υπογράμμιση δική μου)

Κρατήστε, γιατί θα μας χρειαστεί πιο κάτω, όταν θα ξεδιπλωθεί ο προβληματισμός μου, το «Συνθήκη της Λοζάνης, η οποία είναι σε ισχύ» και το «Η αμφισβήτηση του εύρους του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου (10 ναυτικά μίλια)».

Έχει δίκιο το ΚΚΕ όταν μιλάει σ’ όλους τους τόνους για την επιθετικότητα της Τουρκίας; Ασφαλώς και έχει! Μόνο που, όσον αφορά την επιθετικότητα της ελληνικής αστικής τάξης σε σχέση με αυτή της Τουρκίας, αποσιωπά τις παρανομίες και τις διεκδικήσεις της και, με μια έννοια, τις καλύπτει όσον αφορά τις διεθνείς συνθήκες. Επιπλέον, ταυτίζεται πλήρως σε ό,τι αφορά τα λεγόμενα κυριαρχικά δικαιώματα, πράγματα που θα αποδειχθούν στη συνέχεια.

Η Συνθήκη της Λοζάνης: Συ είπας!

Όσον αφορά τη Συνθήκη της Λοζάνης, η οποία είναι σε ισχύ, τα νέα μου δεν είναι και τόσο καλά για τον ΓΓ, το Πολιτικό Γραφείο και την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ! Ας δούμε τι γράφεται στο άρθρο 13:

«Προς εξασφάλισιν της ειρήνης, η Ελληνική Κυβέρνησις υποχρεούται να τηρή εν τας νήσους Μυτιλήνη, Χίο, Σάμω και Ικαρία τα ακόλουθα μέτρα:

1. Αι ειρημέναι νήσοι δεν θα χρησιμοποιηθώσιν εις εγκατάστασιν ναυτικής βάσεως ή εις ανέγερσιν οχυρωματικού τινός έργου.

2. Θα απαγορευθή εις την ελληνικήν στρατιωτικήν αεροπλοΐαν να υπερίπταται του εδάφους της ακτής της Ανατολίας.

3. Αι ελληνικαί στρατιωτικαί δυνάμεις εν τας ειρημέναις νήσοις θα περιορισθώσιν εις τον συνήθη αριθμόν των δια την στρατιωτικήν υπηρεσίαν καλουμένων οίτινες δύνανται να εκγυμνάζονται επί τόπου, ως και εις δύναμιν χωροφυλακής και αστυνομίας ανάλογον προς την εφ’ ολοκλήρου του ελληνικού εδάφους υπάρχουσαν τοιαύτην».

(Το ως άνω άρθρο το αντέγραψα από το «ΛΩΖΑΝΗ 1923, ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ», συλλογικό έργο, σελ. 241-242, εκδ. Καστανιώτη – υπογράμμιση δική μου)

Επίσης, η Συνθήκη της Λοζάνης προέβλεπε ότι:

«Η Λήμνος και η Σαμοθράκη μαζί με τις νήσους Ίμβρο, Τένεδο και Λαγούσες που περιήλθαν στην Τουρκία να παραμείνουν αποστρατιωτικοποιημένες…»

(Από το «ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ: 50+1 όψεις των ελληνοτουρκικών διενέξεων», σελ. 58, Αλέξης Ηρακλείδης, εκδ. Θεμέλιο)

Και μια και είμαστε στο θέμα της στρατιωτικοποίησης, να γράψω:

Για τα Δωδεκάνησα: Το άρθρο 14 της Συνθήκης των Παρισίων (1947) ορίζει ρητά ότι τα νησιά αυτά παραχωρούνται στην Ελλάδα υπό τον όρο να παραμείνουν πλήρως αποστρατιωτικοποιημένα. Η ελληνική άρχουσα τάξη παραβιάζει ανοιχτά το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης, διατηρώντας στα Δωδεκάνησα ισχυρότατους, μόνιμους στρατιωτικούς σχηματισμούς, όπως η 95η Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής (95 ΑΔΤΕ) στη Ρόδο, η οποία λειτουργεί ως μια πλήρως εξοπλισμένη μεραρχία μάχης με τεθωρακισμένα και ειδικές δυνάμεις. Η νομική επιχειρηματολογία του ελληνικού κράτους προβάλλει το (έωλο) επιχείρημα ότι η Τουρκία δεν υπήρξε συμβαλλόμενο μέρος στη Συνθήκη των Παρισίων, άρα πρόκειται για «τρίτο κράτος» που δεν νομιμοποιείται να εγείρει αξιώσεις (πηγή το προαναφερθέν βιβλίο του Αλέξη Ηρακλείδη).

Από την πλευρά της, η τουρκική άρχουσα τάξη εργαλειοποιεί συστηματικά αυτές τις παραβιάσεις, έχοντας καταθέσει επίσημα υπομνήματα και επιστολές στον ΟΗΕ το 2021 και το 2022. Εκεί υποστηρίζει κυνικά ότι η παραβίαση της αποστρατιωτικοποίησης ακυρώνει τη νομική βάση παραχώρησης των νησιών στην Ελλάδα. Με αυτόν τον τρόπο, αμφισβητεί την ίδια την ελληνική εδαφική κυριαρχία, επιχειρώντας να νομιμοποιήσει τις δικές της επεκτατικές βλέψεις.

Μετά απ’ αυτά, τι να υποθέσει κανείς; Ότι επειδή η ηγεσία του ΚΚΕ, πιστή στη δημοτική, δεν κατάλαβε την καθαρευουσιάνικη γλώσσα του εν λόγω άρθρου; Όχι, θα ήταν αστείο! Ότι δεν το γνωρίζει; Ούτε αυτό είναι σοβαρό! Το πιο πιθανό είναι ότι έχει αποδεχθεί την επιχειρηματολογία της ελληνικής αστικής τάξης, η οποία επιχειρεί να αναβαθμιστεί γεωπολιτικά. Πάντως, είναι γεγονός ότι η Τουρκία παραβιάζει τη Συνθήκη της Λοζάνης όταν αποκαλεί τη μουσουλμανική μειονότητα τουρκική (ασχέτως αν αυτός ο χαρακτηρισμός στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβής, μια και η μειονότητα στο μεγαλύτερο της μέρος είναι τουρκική και όχι απλά μουσουλμανική- με τον ίδιο τρόπο που και η μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη είναι ελληνική και όχι απλά «χριστιανική»). [Για να είμαστε ακριβείς η μειονότητα της Θράκης μπορεί να χωριστεί σε 3 κατηγορίες. Η πλειοψηφία είναι τουρκικής καταγωγής/τουρκόφωνοι, αλλά ταυτόχρονα υπάρχουν και Πομάκοι και Ρομά]

Σήμερα, ποια είναι η πραγματικότητα σε σχέση με τη στρατιωτικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, αλλά και της απέναντι Τουρκίας; Το ελληνικό κράτος παραβιάζει το πνεύμα της συνθήκης, καθώς διατηρεί στα νησιά αυτά δυνάμεις στο μέγεθος ολόκληρων ταξιαρχιών και μεραρχιών (όπως στη Λέσβο), μετατρέποντάς τα σε βαριά εξοπλισμένα προπύργια. Από την άλλη, το τουρκικό κράτος έχει αντιπαρατάξει τη Στρατιά του Αιγαίου και κάθε λίγο και λιγάκι κάνει αποβατικές ασκήσεις.

Πιο συγκεκριμένα: Αυτή η στάση μάλιστα μεταφράζεται σε ανοιχτή στρατιωτική κλιμάκωση, με τη συστηματική στοχοποίηση των νησιών από τουρκικά drones και αποβατικά σενάρια στην άσκηση «Ephesus 2026», αποδεικνύοντας ότι, ακριβώς όπως και η ελληνική αστική τάξη, η τουρκική πλευρά επικαλείται τη διεθνή νομιμότητα καθαρά υποκριτικά.

Και οι μεν και οι δε έχουν τα επιχειρήματά τους, που τα προσκομίζουν από τις διαφορετικές ερμηνείες που η κάθε πλευρά δίνει στις διεθνείς συνθήκες. Η επαναστατική Αριστερά σε Ελλάδα και Τουρκία οφείλει να απορρίψει τα έωλα επιχειρήματά τους, που κρύβουν τις επεκτατικές βλέψεις και των δύο. Επιχειρήματα που στόχο έχουν να συσκοτίσουν την αλήθεια, να συσπειρώσουν τους λαούς στα επεκτατικά τους σχέδια, εγείροντας το εθνικιστικό μίσος. Για να στείλουν στο σφαγείο του πολέμου τις λαϊκές μάζες και ιδιαίτερα τη νεολαία.

Για την επαναστατική Αριστερά – σύμφωνα με τη λενινιστική ρήση – δεν έχει καμιά σημασία, την εποχή του ιμπεριαλισμού, το ποιος ξεκίνησε πρώτος την παραβίαση των συνθηκών. Είναι θέμα συγκυρίας, γιατί τις διενέξεις τις γεννάει η ίδια η καπιταλιστική ανάπτυξη, ο ανταγωνισμός και η επεκτατικότητα, που είναι στο DNA της κάθε αστικής τάξης.

Είναι αλήθεια ότι η ηγεσία του ΚΚΕ – το είδαμε κιόλας στις αποφάσεις των συνεδρίων και στις τοποθετήσεις του ΓΓ – μιλάει για την επιθετικότητα της ελληνικής αστικής τάξης και για τη γεωπολιτική αναβάθμισή της, αλλά την περιγραφή την περιορίζει κατά βάση στη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και στους νατοϊκούς σχεδιασμούς, στον Κάθετο Διάδρομο για το αμερικάνικο LNG, στις βάσεις, στη συμμαχία με το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ κ.λπ. Όμως, στην άμεση σχέση της με την Τουρκία αφήνει να εννοηθεί ότι η ελληνική αστική τάξη κινείται μέσα στα πλαίσια των Διεθνών Συνθηκών και ότι είναι μόνο η Τουρκία που τις παραβιάζει και, σε δεύτερη ανάγνωση, τη βάζει σε θέση άμυνας, με αποτέλεσμα να συγχύζει τις λαϊκές μάζες.

Και δεν είναι μόνο η στρατιωτικοποίηση των νησιών, σύμφωνα πάντα με την εν ισχύ Συνθήκη της Λοζάνης, που η ελληνική αστική τάξη έχει παρανομήσει – και πάντα από κοντά και η τουρκική. Υπάρχουν και άλλες παρανομίες, όπως, για παράδειγμα, ο εναέριος χώρος κ.ά., για τις οποίες η ηγεσία του ΚΚΕ δεν κάνει καμία αναφορά! Γιατί; Ενώ η ηγεσία του ΚΚΕ από τη μια αποκαλύπτει σ’ όλο της το εύρος την επιθετικότητα της Τουρκίας, από την άλλη καλύπτει πολλά άλλα που χαρακτηρίζουν την επιθετικότητα της ελληνικής αστικής τάξης! Τα αγνοεί ή από τα αριστερά ταυτίζεται;


Σημείωση: Στο επόμενο άρθρο θα μεταφέρω τεκμηριωμένα τις παρανομίες από τη μια της ελληνικής αστικής τάξης και, από την άλλη, τις γεμάτες αντιφάσεις θέσεις της ηγεσίας του ΚΚΕ.

Ακολουθήστε το «Ξ» στο Google News για να ενημερώνεστε για τα τελευταία άρθρα μας.

Μπορείτε επίσης να βρείτε αναρτήσεις, φωτογραφίες, γραφικά, βίντεο και ηχητικά μας σε facebook, twitter, instagram, youtube, spotify.

Ενισχύστε οικονομικά το xekinima.org

διαβάστε επίσης:

7,273ΥποστηρικτέςΚάντε Like
990ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
1,118ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
456ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής

Επίκαιρες θεματικές

Πρόσφατα άρθρα