Τουρκία – εργαζόμενοι της ΤΕΚΕΛ: «Πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα!»

Πόσοι εργαζόμενοι βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε απεργία πείνας;

«100».

Έχουμε ακούσει ότι ενώ οι απεργίες πείνας ήταν αρχικά 3ήμερες, τώρα κρατούν για πολύ περισσότερο.

«Η απεργία πείνας που κάνουμε είναι απεριόριστου χρόνου».

Πόσοι εργαζόμενοι δούλευαν στην περιοχή της Σμύρνης; Πόσοι από αυτούς βρίσκονται τώρα εδώ;

«2500 εργαζόμενοι δούλευαν στην περιοχή, 600 ήταν γυναίκες και 500 δούλευαν στην πόλη της Σμύρνης. Μέχρι στιγμής 1500 έχουν έρθει στην Άγκυρα. Εγώ δουλεύω στην ΤΕΚΕΛ από το 1990. Έφαγα τα νιάτα μου στην εταιρεία. Για μας τους εργαζόμενους, η ΤΕΚΕΛ ήταν το δεύτερο σπίτι μας. Γι’ αυτό κι ένα από τα συνθήματα μας λέει: "Η ΤΕΚΕΛ είναι το σπίτι μας και δεν πρέπει να πουληθεί".

Στις 12 Φεβρουαρίου θα γίνει συνάντηση των συνδικαλιστικών ομοσπονδιών με σκοπό να συζητήσουν τα επόμενα βήματα του αγώνα. Τι περιμένετε από αυτή τη συνάντηση;

«Προφανώς, πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα! Πρέπει να υπάρξει μια μεγαλύτερη γενική απεργία, που δεν θα έχει να κάνει μόνο μ’ εμάς, τους εργαζόμενους της ΤΕΚΕΛ, αλλά με ολόκληρη την εργατική τάξη της Τουρκίας. Υπάρχει ένα ακόμα σημαντικό πράγμα που θα ήθελα να πω: στην Άγκυρα πλέον συναντιέται ολόκληρη η Τουρκία. Εργάτες από τη Μαλατάγια, τα Άδανα, το Τοκάτ, την Τραπεζούντα είναι εδώ! Κούρδοι και Τούρκοι εργάτες είναι ενωμένοι! Πολλοί από εμάς μισούσαν μέχρι τώρα τους κομμουνιστές και τους σοσιαλιστές. Παρ’ όλα αυτά, εδώ μας δίνουν την αλληλεγγύη τους κι αυτό έχει αλλάξει την άποψη μας γι’ αυτούς. Κατά κάποιον τρόπο ευχαριστώ τον Ερντογάν που μας ανάγκασε να αγωνιστούμε, διότι μέσα από αυτόν τον αγώνα έχουμε ήδη ζήσει κι έχουμε μάθει πολλά! Ένα πράγμα είναι σίγουρο: θα βάλουμε φρένο στον Ερντογάν. Είναι πια θέμα τιμής για μας».

Κατά ποιόν τρόπο σε έχει αλλάξει η απεργία;

«Όταν ήρθα στην Άγκυρα, δεν καταλάβαινα γιατί ο Ερντογάν συμπεριφέρεται έτσι. Τι στην ευχή σκεφτόταν; Πώς γίνεται να μην καταλαβαίνει ότι δε θα μπορούσαμε να δεχθούμε τα νέα μέτρα, εφόσον πρέπει να πληρώνουμε για την ανατροφή και τη μόρφωση των παιδιών μας. Τώρα ξέρω πως δεν ενδιαφέρεται αν τα παιδιά μας μορφωθούν ή όχι. Στα μάτια του εμείς είμαστε σκλάβοι σήμερα και τα παιδιά μας θα γίνουν σκλάβοι αύριο.

Το πρόβλημα είναι ότι ακόμα κι αν φύγει το ΚΔΑ από την κυβέρνηση, δε θα αλλάξει τίποτα. Το ίδιο το σύστημα είναι το πρόβλημα! Γιατί να μην ελέγχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι την παραγωγή; Αυτό είναι το όνειρο μου!».

Κατά τη γνώμη σου, υπάρχει ένα κόμμα που να οργανώνει την εργατική τάξη ώστε να παλεύει για τα συμφέροντα της και το όνειρό σου;

«Όχι. Στο παρελθόν, η οικογένεια μου κι εγώ ψηφίζαμε με δισταγμό το Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα, απουσία κάποιας άλλης εναλλακτικής. Φοβόμασταν ότι το να ψηφίσουμε κάποιο μικρότερο κόμμα όπως το Τουρκικό Κομμουνιστικό Κόμμα, θα’ ταν σα να πετάμε την ψήφο μας. Εδώ όμως έχουμε γνωρίσει πολλούς σοσιαλιστές. Θα πρέπει όλοι μαζί να δημιουργήσουν την εναλλακτική που χρειαζόμαστε!»

7,137ΥποστηρικτέςΚάντε Like
593ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
1,107ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
406ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής