Της Σύνταξης του «Ξ»
Την Δευτέρα 23/3 ξεκινάει στη Λάρισα η δίκη για τα Τέμπη. Αντιμέτωποι με βαριές κατηγορίες είναι εργαζόμενοι, ενώ τα διευθυντικά στελέχη της Hellenic Train που έχουν παραπεμφθεί στο δικαστήριο αντιμετωπίζουν μόνο πλημμελήματα. Την ίδια ώρα κανένα πολιτικό πρόσωπο δεν διώκεται παρότι έχουν τη κύρια ευθύνη για το έγκλημα των Τεμπών.
Από την άλλη μεριά, στις 28/2 η ελληνική κοινωνία βρέθηκε ξανά στους δρόμους, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων για τη συμπλήρωση τριών χρόνων από το έγκλημα που κόστισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους. Οι συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, αλλά και στο εξωτερικό, έστειλαν ένα καθαρό μήνυμα: ο κόσμος δεν είναι διατεθειμένος ούτε να ξεχάσει, ούτε να συγχωρήσει.
***
Από την Αθήνα μέχρι την Κομοτηνή, τη Λάρισα, την Πάτρα, την Κρήτη και σε περισσότερα από 150 σημεία σε όλη τη χώρα και το εξωτερικό, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι διαδήλωσαν με συνθήματα όπως «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», «Δεν ήταν ατύχημα – ήταν έγκλημα», «Δικαιοσύνη τώρα».
Η συγκέντρωση στο Σύνταγμα ήταν η μεγαλύτερη του τελευταίου χρόνου, από την περσινή 28η Φλεβάρη. Εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι και συλλογικότητες κατέκλυσαν το κέντρο της Αθήνας. Χαρακτηριστική ήταν η παρουσία πολλών νέων ανθρώπων στις συγκεντρώσεις.
Αντίστοιχη εικόνα και στη Θεσσαλονίκη, όπου η νεολαία έδωσε δυναμικό παρών, αλλά και σε δεκάδες πόλεις της χώρας. Η κινητοποίηση συνοδεύτηκε από απεργιακές αποφάσεις και στάσεις εργασίας, υπογραμμίζοντας ότι το ζήτημα της ασφάλειας στις μεταφορές είναι υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας. Τα θέατρα έμειναν κλειστά, η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία κάλεσε απεργία, με αποτέλεσμα τα πλοία να παραμείνουν δεμένα στα λιμάνια, ενώ σε απεργιακές δράσεις προχώρησαν και οι εργαζόμενοι στον σιδηρόδρομο, σταματώντας εντελώς την κυκλοφορία των τρένων.
Οι κινητοποιήσεις δεν περιορίστηκαν στα ελληνικά σύνορα. Σε Γκέτεμποργκ, Ελσίνκι, Δουβλίνο, Μιλάνο, Νέα Υόρκη και άλλες πόλεις, ελληνικές κοινότητες και αλληλέγγυοι πραγματοποίησαν συγκεντρώσεις, με το σύνθημα «Justice for Tempi» να αντηχεί διεθνώς.
***
Η επέτειος σημαδεύτηκε από έντονη αστυνομική παρουσία και πρακτικές καταστολής. Από νωρίς το πρωί, οι γύρω δρόμοι στο κέντρο της Αθήνας θύμιζαν κατεχόμενη ζώνη, με ισχυρές δυνάμεις ΜΑΤ, κλούβες και σωματικούς ελέγχους. Έγιναν προληπτικές προσαγωγές με αστείες δικαιολογίες πριν καν ξεκινήσει η συγκέντρωση, σε μια ξεκάθαρη προσπάθεια δημιουργίας κλίματος φόβου. Χαρακτηριστική ήταν η επίθεση της αστυνομίας στα γραφεία της οργάνωσης Κομμουνιστική Απελευθέρωση λίγη ώρα πριν την έναρξη της διαδήλωσης.
Ιδιαίτερα σοβαρή ήταν και η καταγγελία ότι αστυνομικές δυνάμεις απείλησαν με προσαγωγή τον Θοδωρή Ελευθεριάδη, συγγενή θύματος των Τεμπών και ομιλητή στη συγκέντρωση. Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος που έχασε δικό του πρόσωπο στο έγκλημα βρέθηκε αντιμέτωπος με απειλές από τις αστυνομικές δυνάμεις, αποτυπώνει το μέγεθος της πολιτικής αναλγησίας της κυβέρνησης.
***
Συνολικά πάντως, οι κινητοποιήσεις δείξανε ότι η ελληνική κοινωνίας δεν έχει ξεχάσει το έγκλημα, ούτε είναι έτοιμη να ξεχάσει και να αφήσει πίσω της αυτή την υπόθεση. Αντίθετα, εξακολουθεί να βράζει από οργή για το έγκλημα και τη συγκάληψη και να κινητοποιείται με κάθε ευκαιρία.
Κάθε κρίσιμη ημερομηνία γύρω από τη διεξαγωγή της δίκης, πρέπει να μετατραπεί σε μαζικό κινηματικό ραντεβού, ικανό να ασκήσει ασφυκτική πίεση σε ένα δικαστικό σύστημα που, όπως έχει αποδειχθεί στο παρελθόν, κάθε άλλο παρά ουδέτερο ή αντικειμενικό απέναντι στην εξουσία και την ελίτ είναι. Η παρουσία χιλιάδων ανθρώπων έξω από τα δικαστήρια, ανθρώπων που θα διεκδικούν να μην κουκουλωθεί η υπόθεση και να βρεθούν ενώπιον της δικαιοσύνης όλοι όσοι σχετίζονται με το έγκλημα, είναι απαραίτητη.
Οι κινητοποιήσεις αυτές αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη δύναμη όταν συνοδεύονται από απεργιακές δράσεις. Ιδιαίτερα στους κλάδους που βρίσκονται στην καρδιά του εγκλήματος όπως είναι οι σιδηροδρομικοί, οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες, αλλά και σε κάθε χώρο δουλειάς. Ο αγώνας για δικαιοσύνη, διαφάνεια και δημόσιες, ασφαλείς μεταφορές συνεχίζεται. Και θα συνεχιστεί μέχρι να αποδοθούν όλες οι ευθύνες και να αλλάξουν οι πολιτικές που οδήγησαν σε αυτό το έγκλημα.
