Η φοροδιαφυγή και η απάτη είναι φυσικά έγκλημα απέναντι στο αστικό κράτος. Το γεγονός ότι «σεβαστοί» επιχειρηματίες οργάνωναν κομπίνες εκατομμυρίων ευρώ λέει πολλά για την «υγιή επιχειρηματικότητα» με την οποία μας ζαλίζουν καθημερινά.
Αλλά αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ακόμα πιο μεγάλο έγκλημα: να πεταχτούν οι εργαζόμενοι αυτών των εταιριών στο δρόμο (2.500 της Pizza Fan και 600 του Χωριάτικου). Γιατί οι εργαζόμενοι στις εν λόγω επιχειρήσεις δεν φταίνε και ουδεμία ευθύνη φέρνουν για την απάτη.
Με τον ιδρώτα και εις βάρος τους, οι απατεώνες επιχειρηματίες έχτισαν τις περιουσίες τους, τις οποίες έχει δεσμεύσει σήμερα το κράτος. Οι περιουσίες αυτές και οι επιχειρήσεις ανήκουν πριν απ’ όλα στους εργαζόμενους.
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν καμία ευθύνη για την απάτη, γιατί το κράτος δεν τους επιτρέπει να ασκούν στις επιχειρήσεις που εργάζονται εργατικό και διαχειριστικό έλεγχο. Επειδή το κράτος προστατεύει σαν κόρη οφθαλμού με ατσάλινους νόμους την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, το εμπορικό μυστικό και το τραπεζικό απόρρητο, και δεν θέλει με τίποτα οι εργαζόμενοι να μπλέκονται στις αποφάσεις των εταιριών.
Σήμερα το κράτος έχει δεσμεύσει τις περιουσίες των ιδιοκτητών. Το σωστό είναι να τις κατάσχει! Όπως σε πολλές περιπτώσεις, οι ιδιοκτήτες εταιριών τις ρίχνουν στα βράχια όταν δεν πηγαίνουν όπως αυτοί θέλουν, και μετά ζουν ζωή χαρισάμενη με τα κέρδη που έχουν αποκομίσει και τα έχουν γράψει σε συγγενείς και φίλους, τα έχουν στείλει σε φορολογικούς παραδείσους στο εξωτερικό, κτλ.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να συμμετέχουν στον λογιστική και φορολογικό έλεγχο που θα γίνει και να διεκδικήσουν να επιστραφούν στο δημόσιο και στην επιχείρηση όλα τα κλεμμένα.
Οι επιχειρήσεις και τα περιουσιακά τους στοιχεία ανήκουν στους εργαζόμενους. Αυτοί τα έχτισαν με το κόπο τους είναι αποτέλεσμα της εκμετάλλευσης σε βάρος τους.
Απ’ αυτά πρέπει άμεσα να πληρωθούν τα δεδουλευμένα που χρωστάνε αυτές οι εταιρίες στους εργαζόμενους τους.
Από κει και πέρα, τα υπόλοιπα να χρησιμοποιηθούν για να μείνουν οι επιχειρήσεις σε λειτουργία κάτω από τη διεύθυνση και τη διαχείριση των συνεταιρισμένων εργατών.
Οι εργαζόμενοι/ες με την βοήθεια των σωματείων τους μπορούν να διεκδικήσουν τη σύσταση συνεταιρισμών, για να αναλάβουν τις επιχειρήσεις και να παραμείνουν στη δουλειά τους αντί να πεταχτούν στον αβέβαιο και δύσβατο δρόμο της ανεργίας.
Στην συνέχεια μπορούν να διεκδικήσουν το κράτος να μεριμνήσει να πάρουν επιδοτήσεις και χαμηλότοκα δάνεια για τη λειτουργία των επιχειρήσεων.
Μόνο με αυτό τον τρόπο θα έχουμε «απόδοση δικαιοσύνης». Έτσι γίνεται πράξη το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»!
