Νέες μαζικές κινητοποιήσεις των τ/κ στη βόρεια Κύπρο

Γύρω στα μέσα Οκτώβρη οι τουρκοκύπριοι (τ/κ) κατέβηκαν σε νέες μαζικές κινητοποιήσεις – απεργία και μια μεγάλη διαδήλωση στη Λευκωσία ενάντια στο καθεστώς του Ντεντκάς. Η νέα αυτή κινητοποίηση αποτελεί συνέχεια των μαζικών κινητοποιήσεων, γενικών απεργιών και μαζικών διαδηλώσεων που είδαμε στη Βόρεια Κύπρο τους πρώτους μήνες του χρόνου που διανύουμε. Μιλήσαμε με το σύντροφο Δώρο Μιχαήλ, από τη Λευκωσία, για τη σημασία της νέας αυτής κινητοποίησης των τ/κ (το πλήρες κείμενο της συνέντευξης στο site του Ξεκινήματος www.xekinima.org).

Σύντροφε Δώρο ποια ήταν τα βασικά αιτήματα της νέας κινητοποίησης των τ.κ ;

Το κεντρικό αίτημα της κινητοποίησης αφορούσε τις εκλογές της 14ης Δεκέμβρη και ήταν η διαμαρτυρία της αντιπολίτευσης για το γεγονός ότι ο Ντενκτάς καταφεύγει στο "κόλπο" της εγγραφής νέων ψηφοφόρων στους εκλογικούς καταλόγους (περίπου 11.000 υπολογίζονται).

Πίσω απ’ αυτή την κινητοποίηση βρίσκεται βέβαια η γενικότερη άνοδος της ριζοσπαστικοποίησης των τ/κ λαϊκών στρωμάτων, η οποία αναπτύσσεται εδώ και 3 με 4 χρόνια, και πήρε τεράστιες διαστάσεις στη διάρκεια του τελευταίου χρόνου. Η φτώχεια που επικρατεί στο Βορρά σε σχέση με το Νότο, η έλλειψη ελευθερίας και η καταπίεση βασικών δημοκρατικών και πολιτικών δικαιωμάτων, δημιούργησε με την πάροδο του χρόνου μια εκρηκτική κατάσταση που στρέφεται ενάντια στον Ντενκτάς, και υπέρ της λύσης του Κυπριακού.

Από ποιες δυνάμεις αποτελείται η αντιπολίτευση; Ποιες είναι οι πολιτικές της αναφορές;

Ένα από τα βασικά αντιπολιτευτικά σχήματα ονομάζεται "Ειρήνη και Δημοκρατία" και αποτελεί συσπείρωση τριών βασικά κομμάτων: του κόμματος της "Κοινοτικής Απελευθέρωσης" του Ακιντζί, που είναι το μεγαλύτερο, του "Πατριωτικού Κόμματος" του Iτζιάν και του "Σοσιαλιστικού Κόμματος". Από ιδεολογική/πολιτική σκοπιά το "Ειρήνη και Δημοκρατία" είναι εντελώς ανομοιογενές. Επικεφαλής του είναι ο Ακιντζί. Oι δημοσκοπήσεις του δίνουν μεταξύ 15 και 20%.

Στην αντιπολίτευση ανήκουν ακόμα δύο κόμματα. Το ένα είναι το "Ρεπουμπλικανικό Κόμμα", με ηγέτη τον Ταλάτ (το μεγαλύτερο κόμμα με ποσοστά πάνω από 30%) και το δεύτερο είναι το "Λύση και Ευρωπαϊκή Ένωση" (ποσοστό κάτω από το 10%), ένα εντελώς καινούργιο κόμμα που δημιούργησε ο πρόεδρος του εμποροβιομηχανικού επιμελητηρίου στο Βορρά, ο Αλί Ερέλ. Το εμποροβιομηχανικό επιμελητήριο, και ο Αλί Ερέλ προσωπικά, είχαν παίξει κεντρικό ρόλο στις κινητοποιήσεις των αρχών της τρέχουσας χρονιάς, αποτελώντας βασική συνισταμένη του κινήματος "Αυτή η χώρα είναι δική μας" που είχε πρωτοστατήσει στις κινητοποιήσεις.

Τα τρία αυτά κόμματα έχουν συμφωνήσει πως ανεξάρτητα από τις μεταξύ τους διαφορές, θα συνεργαστούν μετεκλογικά με στόχο τη διευθέτηση του Kυπριακού στη βάση του σχεδίου Aνάν και την ένταξη μιας επανενωμένης Kύπρου στην Eυρωπαϊκή Ένωση (1η Mαΐου 2004).

Ποια είναι σήμερα η κατάσταση των σχέσεων ανάμεσα στις δυο κοινότητες μετά το άνοιγμα των συνόρων εδώ και πάνω από 6 μήνες;

Οι σχέσεις ανάμεσα στους τ/κ και τους ε/κ παραμένουν θερμές. Η επικοινωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές είναι διαρκής, παρότι έχουν μειωθεί οι αριθμοί των ε/κ που επισκέπτονται το Βορρά μετά το αρχικό μεγάλο κύμα.

Ένας σημαντικός αριθμός τ/κ, 4 με 5 χιλιάδες, έχουν βρει δουλειές στο Νότο και πηγαινοέρχονται καθημερινά από τη μία πλευρά στην άλλη. Αυτό το καθημερινό πήγαινε-έλα αρχίζει να θυμίζει λίγο Παλαιστίνη – όπως δηλαδή οι Παλαιστίνιοι περνούσαν (πριν από την Ιντιφάντα) στο Ισραήλ το πρωί για να δουλέψουν και επιστρέφανε το απόγευμα στα σπίτια τους.

Είναι σημαντικό επίσης ότι είχαμε την πρώτη απεργία στο Νότο με αίτημα οι τ/κ να πληρώνονται και να έχουν ίσα δικαιώματα με τους ε/κ, η οποία στέφθηκε με επιτυχία.

Η αριστερά τι ρόλο παίζει σε όλα αυτά;

Το ΑΚΕΛ είναι σήμερα στην κυβέρνηση μαζί με το ΔΗΚΟ του Τάσου Παπαδόπουλου (και το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών) και η πολιτική που εφαρμόζει αποτελεί ένα κράμα συγκαλυμμένου εθνικισμού και αντεργατικών πολιτικών.

Το ΑΚΕΛ, προσπάθησε από την πρώτη στιγμή να ρίξει πάγο στην διακίνηση ε/κ στο βορρά με τη δικαιολογία ότι η επίδειξη διαβατηρίων συνιστά αναγνώριση του κράτους Nτενκτάς.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ ακόμα και ο ΔΗΣΥ (η Δεξιά, του Κληρίδη) στις γραμμές του οποίου δραστηριοποιείται το μεγαλύτερο κομμάτι της ε/κ ακροδεξιάς, έχει επισκεφθεί με επίσημη αντιπροσωπεία τη Βόρεια Κύπρο, το ΑΚΕΛ αρνείται να περάσει απέναντι.

Από την άλλη διάφοροι κλάδοι εργαζομένων έχουν αρχίσει να νοιώθουν τις συνέπειες της ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε. και στρέφονται σε κινητοποιήσεις. Είναι χαρακτηριστική η πολυήμερη απεργία των φορτηγατζήδων που παρέλυσε την οικονομία. Το γενικό κλίμα απέναντι στην Ε.Ε. αρχίζει να γίνεται αρνητικό, στο Νότο.

Έτσι το ΑΚΕΛ, όντας στην κυβέρνηση, στρέφεται ενάντια στις απεργιακές κινητοποιήσεις, στηρίζει την Ε.Ε. απέναντι στην αμφισβήτησή της από τα λαϊκά στρώματα, ενώ είναι αναγκασμένη να εφαρμόζει και τη σκληρή πολιτική της Eυρώπης-Φρούριο όσον αφορά στους μετανάστες και πρόσφυγες.

Η κατάσταση στο Βορρά είναι διαφορετική, έτσι δεν είναι;

Ναι. Στο Βορρά, σ’ αντίθεση με το Νότο, υπάρχει μαζική και ένθερμη υποστήριξη στην ένταξη στην Ε.Ε. και υπέρ του σχεδίου Ανάν. Η ερμηνεία γι’ αυτό είναι το ότι οι τ/κ θέλουν απελπισμένα να ξεφύγουν από τη σημερινή τους κατάσταση και γι’ αυτό είναι φυσιολογικό να "πιάνονται" από οτιδήποτε νοιώθουν ότι μπορεί να τους βοηθήσει σ’ αυτό το στόχο.

Το γεγονός όμως ότι στρέφονται στην Ε.Ε. και στις ΗΠΑ (το σχέδιο Ανάν είναι αμερικανικής και βρετανικής έμπνευσης, όπως ξέρουμε) για να βρουν λύση στα προβλήματά τους αποτελεί ένα σκληρό ράπισμα για τις ηγεσίες της αριστεράς και ιδιαίτερα για το ΑΚΕΛ.

Παρότι η τ/κ αριστερά έχει "ελαφρυντικά" σε σχέση με το ΑΚΕΛ, γιατί ζει και λειτουργεί σε συνθήκες μεγάλης καταπίεσης και γιατί τα ποσοστά της είναι πολύ χαμηλότερα απ’ αυτά του ΑΚΕΛ, και πάλι διαπράττει κατά τη γνώμη μας σοβαρά λάθη.

Λείπει κι από το Νότο και από το Βορρά, μια ταξική προσέγγιση στο Κυπριακό από την αριστερά. Η δική μας η θέση είναι η αριστερά στις δύο πλευρές του νησιού, δηλαδή το ΑΚΕΛ στο Νότο, και το Σοσιαλιστικό, το Κοινοτικής Απελευθέρωσης και το Ρεμπουπλικανικό στο Βορρά, να σπάσουν τις διάφορες συνεργασίες που έχουν με τις αστικές τάξεις των εθνοτήτων τους και να συνεργαστούν μεταξύ τους. Να παλέψουν για τα κοινά προβλήματα, να παλέψουν για την ειρήνη και για μια κοινά αποδεκτή λύση. Όμως η σημερινή αριστερά δεν είναι διατεθειμένη για κάτι τέτοιο. Σε όλους εμάς, που καταλαβαίνουμε τα "όρια" αυτά της παραδοσιακής αριστεράς, πέφτει το καθήκον μιας νέας προσπάθειας για να κτιστεί κάτι διαφορετικό.

Υπάρχουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες σ’ αυτή την κατεύθυνση;

Φέτος την Πρωτομαγιά, που γιορτάστηκε για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της Kύπρου από ε/κ και τ/κ εργαζόμενους, προβάλαμε τη θέση του κοινού μετώπου. Στο Kοινωνικό Φόρουμ προωθούμε τη θέση για διεύρυνση του Φόρουμ με τ/κ οργανώσεις και κόμματα και το θέμα προχωρεί ενθαρρυντικά.

Mια από τις πρωτοβουλίες στην οποία έχουμε ρίξει τις δυνάμεις μας κατά τους τελευταίους έξι μήνες είναι το "Kαρντάς". Tο Kαρντάς ξεκίνησε σαν ένα κοινό Πολιτιστικό Kέντρο, για ε/κ και τ/κ, δίπλα στην πράσινη γραμμή, και έχει ήδη αγκαλιαστεί από ε/κ και τ/κ που αναζητούν ένα κοινό χώρο συνάντησης. Τώρα είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε στη δημιουργία μιας κοινής οργάνωσης νεολαίας κι έχουμε την ιδρυτική συνέλευση στις 26 Οκτώβρη.

Θέλουμε να πετύχει αυτή η πρωτοβουλία. Έχει σημασία να πετύχει. Γιατί είναι η πρώτη κοινή οργάνωση νεολαίας ε/κ και τ/κ. Είναι το πρώτο κοινό σχήμα στην πρόσφατη ιστορία του κυπριακού κινήματος.

7,134ΥποστηρικτέςΚάντε Like
594ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
1,114ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
393ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής