Ιταλία:Με αργούς ρυθμούς προχωράει η δεξιά διάσπαση στην Κομμουνιστική Επανίδρυση

Έξι μήνες μετά την αναπάντεχη ήττα του στο πανεθνικό συνέδριο της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης στο Chianciano, το δεξιό ρεύμα του κόμματος, ή τουλάχιστον ένα κομμάτι του, αποχώρησε. Η πλειοψηφία της βάσης των υποστηρικτών του Nίκι Βεντόλα, και του πρώην ηγέτη της επανίδρυσης, Φαούστο Μπερτινότι, (που στο συνέδριο αποτέλεσε την τάση με το όνομα «κίνηση 2»), φαίνεται ότι παραμένει στο κόμμα, τουλάχιστον για την ώρα. <p/>

Αφορμή για τη διάσπαση έγινε η απομάκρυνση του εκδότη της «Λιμπερασίονε», της καθημερινής εφημερίδας της Επανίδρυσης. Ωστόσο, ήδη πριν από αυτό, αμέσως μετά το συνέδριο, η «κίνηση 2» είχε δημιουργήσει τη δική της οργάνωση, με το όνομα «Αριστερή Επανίδρυση», που ήταν ξεκάθαρο από την αρχή ότι αποτελούσε το πρώτο βήμα για την έξοδό της από το κόμμα. Κατά τη διάρκεια της προσυνεδριακής περιόδου, όλα έδειχναν ότι η «κίνηση 2» θα κέρδιζε τη μάχη, και θα κατάφερνε να διαλύσει την Επανίδρυση, και να την μετατρέψει από κομμουνιστικό κόμμα σε έναν άμορφο «αριστερό» σχηματισμό, με βασική επιδίωξη να δημιουργήσει ένα νέο σύμμαχο για το αστικό «Δημοκρατικό Κόμμα» (PD). Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή δεν κατάφερε να ευδοκιμήσει, αφού είχε προηγηθεί ένας σκληρός αγώνας ανάμεσα στην «κίνηση 2», και στις υπόλοιπες κινήσεις (1,3,4 και 5), που συσπειρώθηκαν εναντίον της, και υπερψήφισαν την πρόταση που εξασφάλιζε την κομμουνιστική ταυτότητα της Επανίδρυσης, και έβαζε τις βάσεις για μια νέα αριστερή στροφή του κόμματος. <p/>

Οι υποστηρικτές της «κίνησης 2» που αποχώρησαν, δε θα προχωρήσουν αμέσως στη δημιουργία νέου κόμματος, αλλά μάλλον θα το αναβάλουν για μετά τις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Ελπίζουν ότι θα καταφέρουν να πάρουν μέρος στις εκλογές μαζί με τους «Δημοκράτες της Αριστεράς», μια διάσπαση του PD, που θέλουν να σχηματίσουν νέο κόμμα το συντομότερο, και με τους Πράσινους, που αν και μετά βίας εμφανίζονται στις δημοσκοπήσεις, θέλουν να κρατήσουν την ανεξάρτητη ταυτότητά τους. Η προσπάθεια αυτή ενέχει τον κίνδυνο της εκλογικής αυτοκτονίας, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Μπερτινότι θα προτιμούσε να αναβάλει τη διάσπαση της Επανίδρυσης για μετά τις ευρωεκλογές, και πολλοί από τους υποστηρικτές του παραμένουν ακόμη στο κόμμα. <p/>

Κάποιοι ελπίζουν σε μια μεγαλύτερη διάσπαση του PD, που θα υποστηριχτεί από πρώην μέλη του PCI, (πρώην κομμουνιστικό κόμμα, που αυτοδιαλύθηκε το 1991), γύρω από τον Μάσιμο Ντ’ Αλέμα. Έτσι κι αλλιώς, το PD βρίσκεται κι αυτό σε κρίση, ανάμεσα σε σκάνδαλα διαφθοράς, και εσωτερικές συγκρούσεις, με μόλις το 15% των Ιταλών να θεωρεί ότι κάνει σοβαρή αντιπολίτευση. Η κύρια οικονομική εφημερίδα της Ιταλίας “il sole 24 ore”, όργανο του Συνδέσμου Ιταλών Βιομηχάνων (Confindustria), καλεί συχνά από τα κεντρικά της άρθρα να προχωρήσει η δημιουργία αυτής της νέας συμμαχίας. Στην πραγματικότητα, κομμάτια της αστικής τάξης τα οποία εκφράζει η εφημερίδα, ψάχνουν για ένα νέο αξιόπιστο αστικό κόμμα, που θα αποτελέσει εναλλακτική όταν θα καταρρεύσει η κοινωνική υποστήριξη της κυβερνητικής συμμαχίας του Μπερλουσκόνι, ως αναπόφευκτη συνέπεια της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. <p/>

Με τα ποσοστά του PD να φτάνουν μόλις στο 26% στις δημοσκοπήσεις, πολλοί προβλέπουν τον εκλογικό του καταποντισμό στις ευρωεκλογές του Ιούνη, και αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο πολλοί υποστηρικτές της «κίνησης 2» ελπίζουν πως η πτέρυγα του Ντ’ Αλέμα θα διασπαστεί, δημιουργώντας τη βάση για ένα νέο σχηματισμό, που θα έχει πιο «προοδευτικά» χαρακτηριστικά σε κοινωνικό επίπεδο από το σημερινό PD και θα αποτελέσει τη στέγη κάτω από την οποία θα αποφύγουν την εκλογική καταστροφή. <p/>

Η μάχη για ένα πραγματικό κόμμα των εργαζομένων

Η πρόσφατη διάσπαση της Επανίδρυσης, αφήνει πίσω της μια αρκετά περίπλοκη κατάσταση, μέσα στην οποία, κάθε άλλο παρά έχουν ξεπεραστεί τα εμπόδια για μια πραγματική αριστερή στροφή του κόμματος. Η πλειοψηφία των μελών της «Αριστερής Επανίδρυσης» που παραμένουν στο κόμμα, μπορεί να έχουν διαφορετική τακτική από αυτούς που αποχώρησαν, ωστόσο ο πραγματικός τους σκοπός είναι ο ίδιος: να διαλύσουν την Επανίδρυση, και να μην επιτρέψουν να μετατραπεί σε ένα μαχητικό, ανεξάρτητο, αντικαπιταλιστικό, πραγματικά κομμουνιστικό κόμμα.

Η αξιοπιστία της Επανίδρυσης είναι έτσι κι αλλιώς τραυματισμένη από την εμπειρία της συμμετοχής της σε κυβερνητικά σχήματα σε συνεργασία με αστικά κόμματα, και σε εκλογικό επίπεδο προσπαθεί ακόμη να συνέλθει από τη συντριβή των τελευταίων εθνικών εκλογών, στις οποίες όλοι οι βουλευτές της έχασαν τις έδρες τους. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, δίνουν στην Επανίδρυση λιγότερο από 3%, ποσοστό αντίστοιχο με το εκλογικό της αποτέλεσμα στις εθνικές εκλογές τον Απρίλη του 2007, στις οποίες συμμετείχε μαζί με τρεις ακόμη αριστερές οργανώσεις, αλλά πολύ πιο χαμηλό από το 5% που έπαιρνε πριν μπει στην κυβέρνηση του Πρόντι πριν από τρία χρόνια.

Η πραγματική πρόκληση αυτή τη στιγμή για την Επανίδρυση, είναι να καθιερωθεί σαν ένα κόμμα, το οποίο παρά τα εμπόδια της οικονομικής κρίσης, μάχεται για τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Αυτό πρακτικά σημαίνει την υιοθέτηση ενός προγράμματος μαχητικών διεκδικήσεων και δράσης για την υπεράσπιση των θέσεων εργασίας, των μισθών και των δημόσιων υπηρεσιών, σαν κομμάτι ενός ευρύτερου αντικαπιταλιστικού, κομμουνιστικού προγράμματος, που θα περιλαμβάνει τις εθνικοποιήσεις στις τράπεζες, τα οικονομικά ιδρύματα και τις μεγάλες επιχειρήσεις, που θα διοικούνται από τον δημοκρατικό έλεγχο των εργαζομένων. Προϋποθέτει επίσης την απόρριψη κάθε συμμαχίας με κόμματα που προωθούν τις περικοπές στα δικαιώματα, τις ιδιωτικοποιήσεις, και γενικότερα μέτρα εναντίον των εργαζομένων, τόσο σε εθνικό, όσο και σε τοπικό επίπεδο.

Στο εσωτερικό του κόμματος διεξάγεται ήδη η μάχη γύρω από αυτά τα ζητήματα. Η πιο μεγάλη ομάδα στην ηγεσία του κόμματος, γύρω από τον αρχηγό του, Πάολο Φερρέρο, έχει μια αρκετά ασαφή θέση πάνω σε ζητήματα συνεργασιών σε τοπικό επίπεδο. Σε πολλές πόλεις, η Επανίδρυση εξακολουθεί να συμμετέχει σε τοπικές κυβερνήσεις με το PD, παρά το γεγονός ότι προωθεί νεοφιλελεύθερες πολιτικές, και στην περίπτωση του Αμπρούτζο για παράδειγμα, συμμετέχει στην τοπική κυβέρνηση, κάτω από τη σκιά της έρευνας για διαφθορά που διεξάγεται.

Ωστόσο, στην συνεδρίαση της Εθνικής Επιτροπής του κόμματος το Δεκέμβρη, ο Μάρκο Βερούτζιο, στέλεχος της αριστερή τάσης Controcorrente (στην οποία συμμετέχει η CWI), έφερε προς ψήφιση πρόταση για αποχώρηση από τις τοπικές κυβερνήσεις που εφαρμόζουν αντεργατικά μέτρα, και η πρόταση αυτή πήρε 31 ψήφους (15%), ανάμεσα στις οποίες ήταν και ψήφοι από την ομάδα του Φερρέρο.

Επιπλέον, στη Γένοβα, όπου η Controcorrente είναι αρκετά δραστήρια, η Επανίδρυση αποχώρησε από την κυβερνητική συμμαχία με το PD στα τέλη του περασμένου χρόνου. Πρόκειται για την πιο σημαντική ιταλική πόλη με εξελίξεις προς αυτή την κατεύθυνση.

Κάτω από το βάρος της οικονομικής κρίσης και τον ρόλο που παίζουν στο εσωτερικό της Επανίδρυσης αριστερές ομάδες όπως η Controcorrente, , διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση που μπορεί να σπρώξει την ηγεσία της προς τα αριστερά. Ωστόσο, αντίστοιχες διεργασίες υπάρχουν και στην δεξιά πτέρυγα της Επανίδρυσης, συμπεριλαμβανομένης της συσπείρωσης ομάδων όπως αυτή του Φερρέρο και της «Αριστερής Επανίδρυσης».

Η οικονομική κρίση και οι επιθέσεις της κυβέρνησης, ήδη πυροδοτούν μαζικούς αγώνες από την πλευρά των εργαζομένων και της νεολαίας. Στο τέλος του περασμένου χρόνου είδαμε ένα κύμα μαζικών κινητοποιήσεων στα σχολεία και τα πανεπιστήμια που σάρωσε την Ιταλία, αλλά και τη γενική απεργία που κάλεσε η μεγαλύτερη εργατική συνομοσπονδία (Cgil)στις 12 Δεκέμβρη. Στις 13 Φλεβάρη θα πραγματοποιηθεί απεργία που καλεί το συνδικάτο των εργαζομένων στη βιομηχανία μετάλλου (Fiom) και η Cgil στο δημόσιο τομέα. Ένα μαζικό, πραγματικά κομμουνιστικό κόμμα στην Ιταλία, θα μπορούσε να χτιστεί μόνο στη βάση της σύνδεσης με τους αγώνες που έρχονται, όχι απλά στο επίπεδο της φραστικής υποστήριξης, αλλά στο επίπεδο της ουσιαστικής συμμετοχής στη βάση ενός μαχητικού αντικαπιταλιστικού προγράμματος. Το ποιος είναι ο ρόλος που θα παίξει η Επανίδρυση σε αυτή τη διαδικασία, δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο, ωστόσο υπάρχουν σίγουρα στο εσωτερικό του κόμματος γνήσιοι αγωνιστές που είναι προετοιμασμένοι να παλέψουν προς αυτή την κατεύθυνση. Και θα ήταν σίγουρα πρόωρο να εγκαταλειφθεί αυτός ο αγώνας που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, όπως δυστυχώς έχουν κάνει πολλές αριστερές οργανώσεις μέχρι στιγμής.

Κριστίν Τόμας, CWI Ιταλία

7,137ΥποστηρικτέςΚάντε Like
593ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
1,108ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
404ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής