Στη Λερναία Ύδρα των σκανδάλων! Η απάντηση είναι ο εργατικός και κοινωνικός έλεγχος. Έγινε σήμερα άμεσο αίτημα για τα συνδικάτα και την Αριστερά
Σε πρόσφατη ομιλία του ο Μητσοτάκης παραδέχτηκε ότι: «Η είδηση δεν είναι ότι υπάρχει παρανομία. Παρανομία δυστυχώς υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει σε όλες τις κοινωνίες. Η είδηση είναι ότι επιτέλους αυτή αποκαλύπτεται και διώκεται με τρόπο οργανωμένο. Κάτι το οποίο σίγουρα αποτελεί έργο της κυβέρνησης».
Για μένα, η είδηση είναι ότι έχουμε μια πλήρη και αποκαλυπτική ομολογία ότι ο καπιταλισμός είναι ένα ατελείωτο σκάνδαλο και μάλιστα από τη γέννησή του. Η υγιής επιχειρηματικότητα, καθώς επίσης και ο υγιής ανταγωνισμός, που επικαλείται κατά κόρον η συστημική αντιπολίτευση, όπως επίσης και η πατριωτική επιχειρηματικότητα που μας τη σερβίρισε ο επανακάμψας Τσίπρας, ήταν, είναι και θα είναι «παραμύθι για αγρίους», μια απάτη που στοχεύει στο «μπάζωμα» και «τη συγκάλυψη» της πραγματικότητας για να εξαπατήσει τα λαϊκά στρώματα!
Η ιστορία ότι η εργατικότητα, η καλή διαχείριση και ο ιδρώτας έφεραν τον πλούτο στους κεφαλαιοκράτες δεν έχει καμία σχέση με την ωμή πραγματικότητα. Ο πλούτος του κεφαλαίου χτίστηκε: Στο σημείο αυτό ο πειρασμός με βάζει να αντιγράψω γλαφυρά αποσπάσματα από τον 1ο τόμο του «Κεφαλαίου» του Μαρξ:
«Η πρωταρχική αυτή συσσώρευση παίζει στην πολιτική οικονομία τον ίδιο περίπου ρόλο που παίζει το προπατορικό αμάρτημα στη θεολογία. Ο Αδάμ δάγκωσε το μήλο κι έτσι έπεσε το κρίμα πάνω σ’ όλο το ανθρώπινο γένος. Για να εξηγήσουν την προέλευση της πρωταρχικής συσσώρευσης, τη διηγούνται σαν ανέκδοτο του παρελθόντος. Σε μια παλιά εποχή υπήρχαν, από τη μια μεριά, μια επίλεκτη μερίδα ανθρώπων εργατικών, έξυπνων και προ πάντων οικονόμων και, από την άλλη, τεμπέλικα χαμένα κορμιά που σπαταλούσαν σε γλέντια όλα όσα κι ακόμα παραπάνω. Είναι αλήθεια ότι ο μύθος του θεολογικού προπατορικού αμαρτήματος μας διηγείται πως ο άνθρωπος καταδικάστηκε να τρώει το ψωμί του με τον ιδρώτα του προσώπου του. Αντίθετα, η ιστορία του οικονομικού προπατορικού αμαρτήματος μας αποκαλύπτει πως γίνεται και υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν ανάγκη να το κάνουν αυτό… Έτσι συνέβηκε ώστε οι πρώτοι να συσσωρεύσουν πλούτο και οι δεύτεροι τελικά να μην έχουν τίποτα άλλο να πουλήσουν εκτός από το τομάρι τους. Κι από το προπατορικό αυτό αμάρτημα χρονολογείται η φτώχεια της μεγάλης μάζας, που παρ’ όλη την εργασία της εξακολουθεί να μην έχει τίποτα άλλο να πουλήσει εκτός από τον ίδιο τον εαυτό της, και ο πλούτος των λίγων που διαρκώς αυξάνει, παρ’ όλο που από πολύ – πολύ καιρό έχουν πάψει να εργάζονται. Τέτοια άνοστα παραμύθια (…) Όπως είναι γνωστό, στην πραγματική ιστορία τον πρώτο ρόλο τον παίζουν η κατάκτηση, η υποδούλωση, ο φόνος μετά ληστείας, με δυο λόγια η βία.
Και η ιστορία αυτής της απαλλοτρίωσής τους είναι γραμμένη στα χρονικά της ανθρωπότητας από αίμα και φωτιά». (σελ. 738, 739, 740 – υπογράμμιση δική μου, Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»).
Η παρανομία στηρίζεται πριν απ’ όλα και πάνω απ’ όλα στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Η ανάπτυξη της παρανομίας (διάβαζε καλύτερα του καπιταλισμού) πραγματοποιήθηκε χθες με την αποικιοκρατία, το δουλεμπόριο, την εξαφάνιση – εθνοκάθαρση – γενοκτονία ιστορικών λαών, πράγματα που συνεχίζονται και στις μέρες μας. Πόλεμοι, ξερίζωμα = μετανάστευση και πάει λέγοντας. Και έχει δίκιο ο Μητσοτάκης όταν λέει ότι η παρανομία «θα υπάρχει», γιατί μόνο με παρανομίες χτίζεται ο πλούτος, γιατί η παρανομία = σκάνδαλα είναι στο DNA του καπιταλισμού, γιατί η παρανομία – δεν μας το είπε ο Μητσοτάκης – πραγματοποιείται με την ανοχή του κρατικού μηχανισμού και ενίοτε με τη συμμετοχή του, όπως καθημερινά αποκαλύπτεται! Και θα υπάρχει μέχρι να μας αξιώσει ο «μεγαλοδύναμος» να ανατρέψουμε το σύστημα της παρανομίας και των σκανδάλων = καπιταλισμός.
Επίσης, πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι σωστός όταν λέει ότι: «Παρανομία δυστυχώς υπήρχε σ’ όλες τις κοινωνίες». Αυτό είναι αλήθεια! Σε όλες τις ταξικές κοινωνίες υπήρχε η παρανομία και δυστυχώς παρανομία και σκάνδαλα είχαμε και στον καταρρεύσαντα (αν)ύπαρκτο «Σοσιαλισμό»! Γιατί το γραφειοκρατικό καρκίνωμα, αυτό καθ’ αυτό, ήταν και παράνομο και σκάνδαλο!
Αλλά σε καμία περίπτωση δεν δεχόμαστε ότι «θα υπάρχει» σε μια υγιή Σοσιαλιστική Κοινωνία, όπου θα κυριαρχεί ουσιαστικά ο εργατικός έλεγχος και η διαχείριση!
Και ας έρθουμε ξανά στο σήμερα
Τώρα, όταν ο Μητσοτάκης παραδέχεται ότι «Παρανομία δυστυχώς… υπάρχει και θα υπάρχει», ότι το πολυδιαφημισμένο ελληνικό «FBI», καθώς επίσης και οι άλλοι κρατικοί μηχανισμοί ελέγχου, όπως π.χ. η ΑΑΔΕ, και οι αδιάφοροι (που μεταλλάσσονται σε αδιάφθορους όταν η παρανομία και το σκάνδαλο έρχονται εκκωφαντικά στην επιφάνεια) δεν επαρκούν, δεν έχουν τη δυνατότητα και γενικά είναι ανήμποροι να εξουδετερώσουν το ασταμάτητο κύμα της παρανομίας και των σκανδάλων! Κι αυτό παρά τα τσουχτερά πρόστιμα, μια και πιστεύω ότι δεν στεναχωρούν ιδιαίτερα τους παράνομους, αφού τα κέρδη από τις παρανομίες είναι πολλαπλάσια από αυτά τα «τσουχτερά» πρόστιμα. Γιατί οι μηχανισμοί χτυπούν τα συμπτώματα, σκάνδαλα και παρανομία, και όχι την αιτία που τα γεννάει, τα οποία και αναπτύσσονται σ’ όλους τους κλάδους της καπιταλιστικής οικονομίας και γενικά σε κάθε πτυχή και λειτουργία του συστήματος: μπάσκετ, ΜΚΟ, πολεοδομίες κ.λπ. Τα γνωρίζετε, δεν έχει νόημα να τα αναφέρω.
Η αποκάλυψή τους γίνεται όταν έχει βρωμίσει και εκτεθεί το σκάνδαλο ή από κάποιο τυχαίο γεγονός, περίπτωση Μαζωνάκη, και το μεγάλο έγκλημα των Τεμπών – το οποίο τρέξαμε να μπαζώσουμε, γιατί οι ευθύνες για το έγκλημα έφταναν μέχρι το πρωθυπουργικό γραφείο, να συγκαλύψουμε, γιατί σύμφωνα με την αντιπολίτευση οι ευθύνες άγγιζαν και τον ίδιο τον Μητσοτάκη! Και είναι τότε που αρχίζουν τα πανηγύρια από την εκάστοτε κυβέρνηση και για κάμποσες μέρες γίνεται πρώτη είδηση στα ΜΜΕ. Αποκαλύπτονται και αναγκάζονται να τα χτυπήσουν για τη σωτηρία του συστήματος! Για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του λαού. Και η παρανομία συνεχίζεται, με την πεντακάθαρη ομολογία του Μητσοτάκη. Διευκρίνιση: οι αποκαλύψεις, άλλες γίνονται με αληθή στοιχεία και άλλες με αληθοφανή, για παραπλάνηση και συγκάλυψη. Αυτό είναι πλέον κοινό μυστικό!
Οι ύμνοι προς το ελληνικό FBI ξεπέρασαν κάθε προηγούμενη αναφορά και, για να στηριχτεί η υμνολογία, μας έδωσαν στοιχεία για το έργο του, που κατά τη γνώμη μου έχουν και δεύτερη ανάγνωση. Αναφέρω, λοιπόν, τα στοιχεία, αντιγράφοντάς τα από τη δεξιά φυλλάδα τον «Ελεύθερο Τύπο»:
«Το λεγόμενο Ελληνικό FBI, που τόσο λοιδορήθηκε και υποτιμήθηκε από την αντιπολίτευση όταν δημιουργήθηκε, απέδειξε στην πράξη τη χρησιμότητα και την αποτελεσματικότητά του. Πλέον κλείνουν δύο χρόνια λειτουργίας της ΔΑΟΕ και έχει εξαρθρώσει 259 εγκληματικές οργανώσεις, που οδήγησαν σε 3.254 συλλήψεις και 814 προφυλακίσεις» (!!).
Και το άρθρο συνεχίζει εξυμνώντας το έργο και της ΑΑΔΕ:
«Η ΑΑΔΕ πραγματοποιεί χιλιάδες ελέγχους κάθε χρόνο. Μόνο το 2025 πραγματοποίησε 31.500 τακτικούς ελέγχους και βεβαίωσε φόρους και πρόστιμα συνολικού ύψους 2,8 δισ. ευρώ. Έκανε επίσης 1.165 έρευνες απάτης στον ΦΠΑ, από τις οποίες εντόπισε συνολικά διαφυγόντα έσοδα που ξεπέρασαν τα 457 εκατομμύρια ευρώ. Ταυτόχρονα έκανε 68.400 επιτόπιους ελέγχους σε όλη τη χώρα, με παραβατικότητα 34,2% και 680 αναστολές λειτουργίας. Το α’ τρίμηνο του 2026 έγιναν 8.000 έλεγχοι και μόνο στις 20-26 Ιουλίου άλλοι 2.252. Ο σχεδιασμός του 2026 προβλέπει τουλάχιστον 72.800 ελέγχους.
Συνολικά, από το 2017 που συστάθηκε η Αρχή, έως και σήμερα, οι ελεγκτικές της υπηρεσίες έχουν πραγματοποιήσει:
260.000 τακτικούς ελέγχους
791.000 επιτόπιους ελέγχους
Και έχουν βεβαιώσει συνολικά 22,3 δισεκατομμύρια ευρώ σε φόρους και πρόστιμα.
Ταυτόχρονα, έχουν πραγματοποιήσει 10.400 ειδικές έρευνες φοροδιαφυγής για απάτη ΦΠΑ, με συνολικά διαφυγόντα έσοδα 4,3 δισ. ευρώ». (4/11/26 – υπογράμμιση δική μου).
Αυτά και μόνο τα στοιχεία μάς αποκαλύπτουν κραυγαλέα – επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω τη λαϊκή έκφραση – ότι γίνεται της «πουτάνας», με το συμπάθιο, με τις παρανομίες. Έτσι, η δεύτερη ανάγνωση μάς λέει ότι: Αν αυτοί οι δύο κρατικοί μηχανισμοί ελέγχου, περιορισμένης δράσης και ευθύνης και ενίοτε συμμετέχοντες στην παρανομία – αναφέρομαι κυρίως στην ΑΑΔΕ, όπου υπάλληλοί της ουκ ολίγες φορές βρέθηκαν κατηγορούμενοι, το FBI όχι προς το παρόν – κατάφεραν τέτοιους αριθμούς, σκεφτήκατε ποιο θα είναι το μέγεθος της πραγματικής παρανομίας!!
Πράγμα που ανάγκασε τον δύσμοιρο Μητσοτάκη να ομολογήσει ότι: «Παρανομία δυστυχώς (ΣΣ: είναι δυστύχημα) υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει». Και η ρήση αυτή μού θύμισε το Καζαντζίδειον άσμα, όπου το κεφάλαιο άδει στην παρανομία: «Υπάρχω και όσο υπάρχεις θα υπάρχω, σκλάβα τη ζωή σου θάχω» (!!!). Το «κι αν βαδίζουμε σε δρόμους χωριστούς» δεν ισχύει, γιατί στην προκειμένη περίπτωση πάνε χέρι-χέρι και αντάμα!!
Τώρα, να διερευνήσουμε τη σχέση χρήματος – παρανομίας (σκανδάλων) – εξουσίας. Για τη σχέση αυτή μάς δίνει εικόνα άρθρο στο «ΒΗΜΑ» στις 4/11/26, όπου αναφέρονται τα εξής:
«Τρεις επικεφαλής της Γενικής Γραμματείας Πρωθυπουργού, τέσσερις του Διπλωματικού Γραφείου, δύο σύμβουλοι Εθνικής Ασφάλειας, μια παρέλαση κυβερνητικών εκπροσώπων και υπουργών Επικρατείας. Επτά χρόνια μετά την πρώτη νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη, η αρχική φρουρά του Μαξίμου έχει σχεδόν σκορπίσει, με σκάνδαλα, αποπομπές και ανασχηματισμούς να αδειάζουν διαρκώς καρέκλες, έμπιστους συνεργάτες να φεύγουν και τον στενό πυρήνα του επιτελικού κράτους να αποψιλώνεται.
Η Αγκάθα Κρίστι θα αναγνώριζε στην ανθρωπογεωγραφία του Μαξίμου κάτι από την πλοκή του πιο δημοφιλούς βιβλίου της, στο οποίο οι πρωταγωνιστές “έφευγαν” ένας-ένας μέχρι που δεν έμεινε κανένας. Οι στίχοι του αγγλικού παιδικού τραγουδιού της ιστορίας θα μπορούσαν να αντικατασταθούν με τους ελληνοποιημένους στίχους “και τότε ρίξανε τον κλήρο να δούνε ποιος θα φαγωθεί”, με τον Μιχάλη Μπεκίρη να συμπληρώνει πρόσφατα τη λίστα των “φαγωμένων”.
Αρκεί μια ματιά στη διαδρομή των στενότερων συνεργατών του Πρωθυπουργού. Ο Γρηγόρης Δημητριάδης, ο πανίσχυρος γενικός γραμματέας του Πρωθυπουργού και ανιψιός του, αναγκάστηκε σε παραίτηση εξαιτίας του σκανδάλου των υποκλοπών. Ο διάδοχός του Γιάννης Μπρατάκος, σαφώς μικρότερου πολιτικού βεληνεκούς στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του κόμματος, ακολούθησε τον ίδιο δρόμο μαζί με τον Σταύρο Παπασταύρου, ο Γιώργος Γεραπετρίτης μετακόμισε στο υπουργείο Εξωτερικών. Ο Αλέξης Πατέλης αποχαιρέτησε το οικονομικό γραφείο έχοντας προηγουμένως δεχθεί τα πυρά της συντηρητικής πτέρυγας της ΝΔ για τη στήριξή του στον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, ενώ ο Μάκης Βορίδης παραιτήθηκε από υπουργός Επικρατείας όταν το όνομά του περιλήφθηκε στη δικογραφία για το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ».
Και με τη σεμνότητα του διεθνιστή, επιτρέψτε μου να πω κάτι που πλέον γνωρίζουν και τα μικρά παιδιά: ότι η άρρηκτη σχέση χρήματος – εξουσίας – σκανδάλων είναι διεθνές φαινόμενο. Και για του λόγου το ασφαλές, θα σας παρουσιάσω τη σχέση αυτή όπως εκφράστηκε στις πρόσφατες εκλογές στη μητρόπολη του καπιταλισμού, τις ΗΠΑ. Όπου εκεί τολμούν να παρουσιάζουν αυτή τη σχέση ανοιχτά – μόνο στις εκλογές, για να ξέρουμε και τι λέμε!
Έτσι:
Η προεκλογική εκστρατεία για τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ θεωρείται η ακριβότερη στην ιστορία της χώρας, με το συνολικό κόστος να εκτιμάται περίπου στα 12 δισ. δολάρια, σύμφωνα με την ανεξάρτητη οργάνωση OpenSecrets, η οποία παρακολουθεί τη χρηματοδότηση των πολιτικών εκστρατειών.
Μεγαλύτερο από ποτέ είναι και το ποσοστό των χρημάτων που διακινούνται χωρίς να αποκαλύπτεται η προέλευσή τους, γνωστά ως «σκοτεινό χρήμα» (dark money). Αυτό καθιστά αδύνατη την πλήρη καταγραφή των προσώπων και των οργανισμών που δαπανούν αστρονομικά ποσά, επιχειρώντας να επηρεάσουν μία εκλογική αναμέτρηση η οποία θα μπορούσε να συνιστά κρίσιμο θεσμικό αντίβαρο στη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ.
Τουλάχιστον 474 εκατ. δολάρια δαπάνησε ο Elon Musk για τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, ποσό-ρεκόρ για τον ισχυρότερο οικονομικό υποστηρικτή των Ρεπουμπλικανών. Ωστόσο, η επικράτηση των Δημοκρατικών και ιδιαίτερα οι ήττες των υποψηφίων που στήριξε στο Τέξας δημιουργούν νέα δεδομένα για τον ίδιο και τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες.
Σύμφωνα με ανάλυση του CNBC, σχεδόν τα μισά χρήματα, περίπου 224 εκατ. δολάρια, κατευθύνθηκαν στο Τέξας, όπου ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος για τη Γερουσία Ken Paxton και ο κυβερνήτης Greg Abbott ηττήθηκαν από τους Δημοκρατικούς αντιπάλους τους.
Για αυτό
Το μόνο ισχυρό αντίδοτο στη φανερή ή κρυφή και έρπουσα παρανομία είναι: ο εργατικός και κοινωνικός έλεγχος, που προϋποθέτει την κατάργηση του εμπορικού μυστικού και του τραπεζικού απορρήτου.
Σήμερα, μπροστά σ’ αυτό το τσουνάμι των σκανδάλων, θεωρώ σκόπιμο, για λόγους μόνο και μόνο προπαγανδιστικούς, για την αφύπνιση της συνείδησης του εργατικού – λαϊκού κινήματος, να προστεθεί στα αιτήματα των συνδικάτων και της Αριστεράς το αίτημα του εργατικού και κοινωνικού ελέγχου. Τονίζω: μόνο γι’ αυτή την περίοδο.
Γιατί:
Διευκρίνιση: Γνωρίζω ότι το αίτημα του εργατικού ελέγχου είναι ένα αίτημα της προεπαναστατικής και κυρίως της επαναστατικής περιόδου, ένα βήμα πριν την κατάληψη της εξουσίας, όπου η εργατική τάξη, έχοντας την εξουσία, θα το εφαρμόσει ουσιαστικά.
Μέσα στα πλαίσια του συστήματος είναι δύσκολο έως αδύνατον να εφαρμοστεί και, αν εφαρμοστεί κάποιας μορφής εργατικός έλεγχος, θα είναι προσωρινός, αλλιώς θα εκφυλιστεί, όπως έγινε επί ΠΑΣΟΚ με τη συμμετοχή των εργαζομένων στις διοικήσεις των πρώην ΔΕΚΟ και τραπεζών, από όπου μας βγήκαν τα λαμόγια της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ, που σήμερα έχουν κάνει κοινωνική εταίρα τη ΓΣΕΕ.
Αλλά σήμερα, για καθαρά προπαγανδιστικούς λόγους, το αίτημα του εργατικού ελέγχου χρειάζεται να μπει, και μάλιστα στα αιτήματα της απεργίας της 25ης του Νοέμβρη, ως η απάντηση του εργατικού κινήματος για το πραγματικό και ουσιαστικό χτύπημα της παρανομίας και των σκανδάλων. Μαζί και το αίτημα της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής μισθών και συντάξεων για την αντιμετώπιση του καλπάζοντος πληθωρισμού, ακόμη-ακόμη και με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Ευρώπης.
Κλείνω το άρθρο με την ελπίδα ότι η απεργία της 25ης Νοέμβρη θα είναι βήμα κλιμάκωσης κι όχι απεργία εκτόνωσης.
