Επιστολή στην εφημερίδα «Εργατική Αριστερά»

Επιστολή του "Ξ" προς την συντακτική επιτροπή της εφημερίδας "Εργατική Αριστερά" με αφορμή άρθρο της (τ.196, 10/6/2009) για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών στην Βρετανία

Σύντροφοι- ισσες

Σας στέλνουμε την παρακάτω επιστολή με αφορμή άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα σας (τ. 196, 10/6/2009) για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών στην Βρετανία. Ιδιαίτερα στο τμήμα του άρθρου που αναφέρεται στο εκλογικό σχήμα "No2EU" (στο οποίο συμμετέχει και το Σοσιαλιστικό Κόμμα, βρετανικό τμήμα της Επιτροπής για μια Εργατική Διεθνή – CWI) υπάρχουν αναφορές που κατά τη γνώμη μας διαστρεβλώνουν κατάφωρα την πραγματικότητα.

Ο αρθρογράφος Πέτρος Τσάγκαρης αναφέρει πως

« … Η καμπάνια αυτή έκανε σημαντικές παραχωρήσεις στον αγγλικό εθνικισμό, κινούμενη στον ιδεολογικό απόηχο του συνθήματος "βρετανικές δουλειές, για Βρετανούς" ».

Για μια οργάνωση όπως το «Ξ» η οποία αναπτύσσει αντιρατσιστικές δράσεις για τόσα πολλά χρόνια, έχοντας πάρει και την πρωτοβουλία για τη δημιουργία της Νεολαίας Ενάντια στο Ρατσισμό – YRE, καταλαβαίνετε ότι τέτοιες θέσεις αποτελούν πρόκληση. Δεν θα ήταν ποτέ δυνατό μια οργάνωση με τόσο έντονη αντιεθνικιστική, αντιρατσιστική και αντιφασιστική ιστορία όπως το «Ξ» να συμμετέχει στην ίδια διεθνή επιτροπή με ένα κόμμα το οποίο είναι επιρρεπές στον εθνικισμό. Γι’ αυτό και νοιώθουμε την υποχρέωση να ζητήσουμε από τη συντακτική σας επιτροπή να δημοσιεύσει αυτό το διορθωτικό σημείωμα.

***

Δύο βασικοί τρόποι υπάρχουν για να κρίνει κανείς τις θέσεις ενός πολιτικού σχηματισμού. Ο πρώτος, είναι η μελέτη του προγράμματος του. Ψάχνοντας κανείς το πρόγραμμα του «No2EU» θα βρει θέσεις όπως:

– «Απόρριψη της συνθήκης της Λισσαβόνας»

– «Όχι στις ντιρεκτίβες της ΕΕ που ιδιωτικοποιούν τις δημόσιες υπηρεσίες»

– «Όχι στον ρατσισμό και τον φασισμό»

– «Ναι στην διεθνή αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων» κλπ

Δεν θα βρει όμως, πουθενά, όσο και να ψάξει, εθνικιστικές θέσεις, πολύ περισσότερο θέσεις όπως «βρετανικές δουλειές, για Βρετανούς εργαζομένους» φράση η οποία ανήκει στον πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν, των Νέων Εργατικών.

Ο δεύτερος βασικός τρόπος για να κρίνει κανείς τις θέσεις ενός πολιτικού σχηματισμού είναι το να μελετήσει τις δημόσιες τοποθετήσεις των ηγετικών του στελεχών.

Είμαστε σίγουροι πως δεν θα υποστηρίζατε πως οποιοδήποτε στέλεχος του Σ. Κ. θα εξέφραζε εθνικιστικές θέσεις. Ας αναζητήσουμε λοιπόν, αλλού, πιθανούς «ενόχους».

Το «No2EU» είναι μια συμμαχία συνδικάτων, πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων. Την πρωτοβουλία για την δημιουργία του πήρε το συνδικάτο RMT (Rail, Maritime and Transport Workers’ Union – Συνδικάτο εργαζομένων στα τρένα, τις μεταφορές και τα λιμάνια) και η πιο γνωστή δημόσια φυσιογνωμία του είναι ο πρόεδρος του RMT, Bob Crow (Μπομπ Κρόου). Αναφέρουμε χαρακτηριστικό απόσπασμα από συνέντευξη του Bob Crow στην εφημερίδα Guardian (Γκάρντιαν) στις 20/6 όπου δήλωσε μεταξύ άλλων:

« … δεν είμαι αντιευρωπαϊστής, είμαι ενάντια στην ΕΕ. Έχω πιο πολλά κοινά με τους Γάλλους ή τους Κινέζους εργάτες από ότι έχω με τους Βρετανούς εργοδότες» και «το σύνθημα "βρετανικές δουλειές για τους Βρετανούς εργαζόμενους" είναι αηδιαστικό (σημ. μεταφραστή: bullshit). Εγώ παλεύω για όλους τους εργαζόμενους».

Νομίζετε σύντροφοι ότι από αυτές τις δηλώσεις προκύπτει οποιουδήποτε είδους παραχώρηση στον αγγλικό εθνικισμό;

***

Το άρθρο του συντρόφου Πέτρου Τσάγκαρη μεταξύ άλλων αναφέρει πως η Αριστερά στην Βρετανία είναι ανύπαρκτη. Το βρίσκουμε υπερβολικό και απαξιωτικό. Αν η Αριστερά είναι ανύπαρκτη, πως εξηγείται το μεγάλο αντιπαγκοσμιοποιητικό και αντιπολεμικό κίνημα των προηγούμενων ετών, από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, το οποίο έφτασε να κατεβάζει δύο εκατομμύρια στους δρόμους του Λονδίνου; Κάτι παρόμοιο ισχύει και για τις πρόσφατες εργατικές κινητοποιήσεις ενάντια στις απολύσεις. Αυτή την περίοδο, στην Αγγλία την Ουαλία τη Σκοτία κλπ έχουμε σημαντικές και σκληρές εργατικές κινητοποιήσεις, σε μεγάλα εργοστάσια πολυεθνικών επιχειρήσεων, στην αυτοκινητοβιομηχανία, στα διυλιστήρια κλπ, όπου οι εργαζόμενοι προχωρούν σε απεργίες διαρκείας και καταλήψεις, με προωθημένα αιτήματα όπως εθνικοποιήσεις κλπ. Σ’ αυτές τις κινητοποιήσεις το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το αντίστοιχο του Ξεκινήματος και τμήμα της Επιτροπής για μια Εργατική Διεθνή, CWI, είναι μπροστά και δίνει σκληρές μάχες μαζί με τους εργαζόμενους. Στην πραγματικότητα η εκλογική συνεργασία «No2EU» προέκυψε μέσα από τέτοιους ταξικούς αγώνες, την προηγούμενη περίοδο.

Πράγματι η Αριστερά στη Βρετανία είναι αδύναμη. Αλλά αυτό είναι διαφορετικό από «ανύπαρκτη».

Το εργατικό κίνημα στην Βρετανία θα έχει να δώσει την επόμενη περίοδο εξαιρετικά σημαντικές μάχες. Τις μάχες αυτές θα τις δώσει με καλύτερους όρους αν έχει στήριγμα στους αγώνες του ένα μαζικό κόμμα της αριστεράς.

Με αυτή την έννοια, η πρωτοβουλία συνδικάτων, όπως το RMT να σπάσουν από το Εργατικό Κόμμα (βρετανικό αντίστοιχο του ΠΑΣΟΚ, στην Βρετανία τα συνδικάτα αποτελούν επίσημα τμήμα του Εργατικού Κόμματος) και να συμβάλλουν στην προσπάθεια για την δημιουργία μιας νέας αριστερής εναλλακτικής λύσης μετά από δεκαετίες, είναι μια κίνηση που πρέπει να στηριχθεί. Oι δυσκολίες που θα υπάρξουν θα είναι πολλές. Είναι σίγουρο ότι θα γίνουν και λάθη. Όμως το βρετανικό εργατικό κίνημα θα βρει το δρόμο του. Σε αυτή την προσπάθεια κάθε καλοπροαίρετη κριτική μπορεί να φανεί χρήσιμη.

Όμως πέρα από την απαξίωση της δουλειάς και των προσπαθειών στη Βρετανία, ο αρθρογράφος σας αποφεύγει να κάνει οποιαδήποτε αναφορά στη νίκη του ΣΚ στην Ιρλανδία (ιρλανδικό τμήμα της CWI) και στην εκλογή του Τζο Χίγγινς στο ευρωκοινοβούλιο με 12,5% των ψήφων (πρώτης επιλογής) στην εκλογική περιφέρεια του Δουβλίνου (πρωτεύουσα, με 1,5 εκατ. πληθυσμό). Αν αυτή είναι απλή παράλειψη, πρόκειται για μια σημαντική παράλειψη – γιατί ο Τζο Χίγγινς εκλέχτηκε στη βάση σκληρών μαχών για την ιρλανδική εργατική τάξη και ενάντια στο κατεστημένο, έχοντας συλληφθεί, δικαστεί και φυλακιστεί λόγω του ρόλου που έπαιξε στους λαϊκούς αγώνες (η ΔΕΑ είχε στείλει μάλιστα μήνυμα διαμαρτυρίας για τη φυλάκιση του σ. Χίγγινς). Αυτά δεν είναι δυνατό να μην αναφέρονται. Ιδιαίτερα μετά την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές κάθε επιτυχία, ιδιαίτερα από κάποιον που δηλώνει δημόσια τη μαρξιστική και τροτσκιστική του ταυτότητα, μόνο καλό μπορεί να κάνει και χρήσιμα συμπεράσματα να προσφέρει.

Αλέξανδρος Πραντούνας

Σοσιαλιστική Διεθνιστική Οργάνωση – «Ξεκίνημα»

7,137ΥποστηρικτέςΚάντε Like
593ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
1,105ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
407ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής