Εκλογές στην Αυστρία: Σημαντική πτώση του κυβερνητικού συνασπισμού, επικίνδυνη άνοδος της ακροδεξιάς

Άρθρο της Ηλέκτρας Κλείτσα

Τον περασμένο Αύγουστο, η κυβέρνηση της Αυστρίας διαλύθηκε λόγω της αδυναμίας των δύο κομμάτων που συμμετείχαν στον κυβερνητικό συνασπισμό -το χριστιανοδημοκρατικό «Λαϊκό Κόμμα», (OVP), και το σοσιαλδημοκρατικό (SPO)- να καταλήξουν σε κοινή πρόταση για τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις που προγραμμάτιζαν. Ο κυβερνητικός συνασπισμός μεταξύ των δύο κομμάτων είχε προκύψει μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2006, στις οποίες επικράτησαν με μικρή διαφορά οι Σοσιαλδημοκράτες.

56% για τους δύο μεγάλους

Τα αποτελέσματα των πρόωρων εκλογών της 28ης Σεπτέμβρη αποτέλεσαν ισχυρό χτύπημα και για τα δυο κυβερνητικά κόμματα, που είχαν τα χειρότερα αποτελέσματα στην ιστορία τους, ενώ ο μεγάλος νικητής ήταν η αυστριακή ακροδεξιά.

Το SPO έπεσε από το 35% στο 30% περίπου, ενώ το OVP καταποντίστηκε από το 34% στο 26%. Δεν είναι τυχαίο το ότι μια νέα πιθανή συνεργασία των δύο πρώτων κομμάτων αποκαλείται ήδη «συμμαχία των ηττημένων».

Το σοσιαλδημοκρατικό SPO, γλίτωσε μία ακόμα μεγαλύτερη πτώση, χάρη κυρίως στην εξαιρετικά έντονη πόλωση που επικράτησε. Η λογική του «μικρότερου κακού» λειτούργησε σε μεγάλο βαθμό, σε συνδυασμό με την πιο «αριστερή» ρητορεία του νέου του ηγέτη, Werner Faymann.

29% για την ακροδεξιά

Όσο για τα δυο ακροδεξιά κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές, αγγίζουν μαζί περίπου το 29%, αφού το «Κόμμα της Ελευθερίας», (FPO), ανέβηκε από το 11% των προηγούμενων εκλογών στο 17,5%, και το κόμμα «Συμμαχία για το μέλλον της Αυστρίας» (ΒΖΟ), του οποίου ηγούνταν μέχρι πριν από μερικές μέρες ο Γκερκ Χάιντερ, (σκοτώθηκε σε τροχαίο στις 11/10), και προέκυψε από διάσπαση του FPO το 2005, είδε τα ποσοστά του να ανεβαίνουν από το 4% στο 11%.

Το μόνο κόμμα που έμεινε λίγο – πολύ στα ίδια αποτελέσματα με τις προηγούμενες εκλογές, ήταν οι πράσινοι, που έχασαν μόλις 10.000 ψήφους σε σχέση με το 2006. Το τι είδους κυβέρνηση θα σχηματιστεί, και πότε θα γίνει αυτό, παραμένει μέχρι στιγμής αναπάντητο, αφού από τη μια κανένα από τα δυο πρώτα κόμματα, Σοσιαλδημοκράτες και Χριστιανοδημοκράτες δε θέλει να ζητήσει τη στήριξη του FPO ή του ΒΖΟ.

Από την άλλη, η επανάληψη της συνύπαρξης τους στην κυβέρνηση (που είναι η πιθανότερη εκδοχή), είναι επίσης πιθανό να οδηγήσει στα ίδια αδιέξοδα που την ανάγκασαν να παραιτηθεί το καλοκαίρι.

Η άνοδος αυτή των ακροδεξιών κομμάτων είναι στο μεγαλύτερο κομμάτι της ψήφος διαμαρτυρίας και ανάδειξης της πλατιάς δυσαρέσκειας για την πολιτική του κυβερνητικού συνασπισμού, αλλά και αποτέλεσμα της ανησυχίας των αυστριακών για το αβέβαιο μέλλον που τους περιμένει, με το κόστος ζωής και την εργασιακή ανασφάλεια να αυξάνονται συνεχώς.

Κυνικοί ρατσιστές

Έτσι, ενώ σε γενικές γραμμές όλα τα κόμματα στην προεκλογική τους εκστρατεία προσπάθησαν να αναδείξουν ένα «κοινωνικά ευαίσθητο» προφίλ, , αυτή η τάση δεν άγγιξε ιδιαίτερα τα ακροδεξιά κόμματα, που σε ολόκληρη την προεκλογική περίοδο αναλώθηκαν σε έναν μεταξύ τους διαγωνισμό, για το ποιο από τα δύο έχει τις πιο σκληρές θέσεις ενάντια στους μετανάστες. Χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα, ο ηγέτης του FPO, Χάιντς Κρίστιαν Στράχε, που σε όλη την προεκλογική εκστρατεία εμφανίστηκε ως ακόμη πιο «ακραίος» από τον προκάτοχο (στο FPO) και αντίπαλό του Γ. Χάιντερ. Σε συνέντευξη που έδωσε τον Αύγουστο στην ελληνική ακροδεξιά εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος», δήλωσε ανάμεσα σε άλλα, ότι

«Η μαζική μετανάστευση των τελευταίων ετών ήταν προϊόν ανευθυνότητας. Το FPO επιδιώκει την οριστική διακοπή της εισροής μεταναστών από χώρες εκτός Ευρώπης».

Από τα συνθήματά του, οι Έλληνες ομοϊδεάτες του ξεχωρίζουν τα παρακάτω:

«Κοινωνικό κράτος αντί για μετανάστευση», «Νόμος και τάξη αντί για κατάχρηση ασύλου», «Η Βιέννη δεν πρέπει να γίνει Ισταμπούλ» κ.α.

Η άνοδος των εκλογικών ποσοστών των ακροδεξιών κοινοβουλευτικών κομμάτων, ενθαρρύνει ακόμη περισσότερο τη δράση των μικρότερων νεοναζιστικών ομάδων, που δεν περιορίζονται σε δηλώσεις σαν τις παραπάνω, αλλά εκδηλώνεται όλο και πιο συχνά με τη μορφή βίαιων επιθέσεων σε μετανάστες και αριστερούς αυστριακούς.

Τα δύο ακροδεξιά κόμματα στηρίχθηκαν σε μεγάλο βαθμό στις ψήφους των 16χρονων (είναι η πρώτη φορά που οι αυστριακοί δικαιούνται να ψηφίσουν από τόσο μικρή ηλικία). Λόγω του νεαρού της ηλικίας τους, δεν ξέρουν ή δεν θυμούνται την περίοδο της προηγούμενης διακυβέρνησης του FPO. Με τον Χάιντερ, επικεφαλής του FPO και πρωθυπουργό της Αυστρίας από το 2000 ως το 2005, η ακροδεξιά ήταν αυτή που ξεκίνησε περικοπές στις συντάξεις το 2003, εισήγαγε δίδακτρα στα πανεπιστήμια, και προχώρησε σε μαζικές ιδιωτικοποιήσεις του δημόσιου τομέα.

Συμπίεση της αριστερής ψήφου

Ταυτόχρονα, το πολωμένο κλίμα των εκλογών παρέσυρε προς τα κάτω και τα εκλογικά αποτελέσματα της αριστεράς. Το «Αριστερό Κόμμα» η εκλογική συνεργασία / συμμαχία στην οποία συμμετέχει το SLP (τμήμα της CWI στην Αυστρία), πήρε γύρω στις 2.000 ψήφους – αριθμός μικρότερος από αυτόν που είχε πάρει το SLP μόνο του στις εκλογές του 2006. Αυτό οφείλεται κυρίως στο φόβο της ακροδεξιάς, που οδήγησε πολλούς στο να ψηφίσουν τελικά τους σοσιαλδημοκράτες, ενώ πτώση σε σχέση με το 2006 είχε και το Κομμουνιστικό Κόμμα, (που δεν συμμετέχει στη συμμαχία της «Αριστεράς»).

Ωστόσο η συμμετοχή του «Αριστερού Κόμματος» στις εκλογές σε 5 από τις 9 επαρχίες της Βιέννης, είναι μια επιτυχία από μόνο του, αν σκεφτεί κανείς ότι είναι η πρώτη φορά που υπάρχουν αριστερές υποψηφιότητες πέρα από το Κομμουνιστικό Κόμμα σε περιοχές εκτός Βιέννης. Στους επόμενους στόχους του «Αριστερού Κόμματος», είναι η ένταση της εκστρατείας που έχει σαν κεντρικό σύνθημα το χτίσιμο ενός νέου μαζικού κόμματος των εργαζομένων. Αυτό ασφαλώς θα αναπτύσσεται ταυτόχρονα με την πάλη για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των εργαζομένων και της νεολαίας της Αυστρίας, καθώς και ενάντια στον ρατσισμό και την ακροδεξιά.

7,137ΥποστηρικτέςΚάντε Like
593ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
1,106ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
406ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής