Οι αποκλεισμοί δεν προστατεύουν δικαιώματα – Υποσκάπτουν τη δημοκρατία στα κινήματα
Ως ΞΕΚΙΝΗΜΑ διαφωνούμε με τον αποκλεισμό του Μωβ από το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας. Την ίδια στιγμή διαφωνούμε με τις θέσεις του Μωβ για το φύλο και τα τρανς άτομα και κατανοούμε την οργή που αυτές προκαλούν πρώτα και κύρια σε τρανς άτομα αλλά και σε μεγάλη μερίδα του κόσμου του κινήματος. Επιπλέον, ο τρόπος με τον οποίο εκφράστηκαν αυτές οι θέσεις ήταν επιθετικός και προσβλητικός για τα τρανς και τα queer άτομα.
Το ζήτημα των φύλων είναι, αντικειμενικά, μια συζήτηση ανοιχτή στην Αριστερά και στον κόσμο των κινημάτων. Είναι μια συζήτηση που οφείλει να γίνεται με επιχειρήματα, χαμηλούς τόνους και μεγάλο σεβασμό απέναντι στα τρανς άτομα που αντιμετωπίζουν τεράστια καταπίεση, εξοντωτικές διακρίσεις και καθημερινή απειλή βίας στο δρόμο.
Όμως, αποκλείοντας μια άποψη από το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, θεωρώντας ότι «αυτά τα ζητήματα δεν είναι προς συζήτηση», δεν πείθουμε τον κόσμο που είναι μπερδεμένος πάνω στο θέμα και πολύ περισσότερο αυτούς/ες που έχουν διαφορετική άποψη. Δεν φέρνουμε πιο κοντά στη δική μας άποψη τον κόσμο που έχει ερωτηματικά, που αμφιταλαντεύεται. Αντιθέτως δημιουργούμε πόλωση και κατακερματισμό. Πόσο μάλλον όταν χρησιμοποιούνται χαρακτηρισμοί όπως «φασιστική» και «ακροδεξιά» για μια Οργάνωση που ήταν παρούσα σε όλους τους σημαντικούς κινηματικούς αγώνες, που για πολλά χρόνια έχει προσφέρει ουσιαστική στήριξη σε μετανάστριες και οικογένειες μεταναστών, ενώ επιπλέον έχει σταθεί έμπρακτα και ουσιαστικά στο πλευρό συγκεκριμένων τρανς ατόμων.
Στις οργανώσεις της Αριστεράς, στους κοινωνικούς χώρους, στα συνδικάτα, στις κοινότητες των μεταναστών, υπήρχαν στο παρελθόν έντονες πατριαρχικές και σεξιστικές αντιλήψεις και πρακτικές. Υπήρχαν πολλά ρατσιστικά κατάλοιπα, προκαταλήψεις και διακρίσεις απέναντι στα ΛΟΑΤΚΙΑ άτομα, στους τσιγγάνους κ.α. Αυτά δεν αντιμετωπίστηκαν με αποκλεισμούς αλλά με συζήτηση και αγώνα τόσο εντός του κινήματος όσο και ευρύτερα στην κοινωνία.
Η πολιτική του αποκλεισμού δεν αφορά μόνο το Μωβ. Παρόμοια φαινόμενα είχαμε και στη Θεσσαλονίκη, γύρω από διαφωνίες για τον ομόφυλο γάμο που τραυμάτισε βαθιά τις σχέσεις των Οργανώσεων και το ίδιο το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Πρόκειται για πολύ επικίνδυνα φαινόμενα που υποσκάπτουν την δημοκρατία στα κινήματα και τα ίδια τα κινήματα.
Ο αποκλεισμός μπορεί να είναι θεμιτός μόνο απέναντι σε οργανώσεις και άτομα που ασκούν ενδοκινηματική βία, όπως και σε κόμματα που έχουν ασκήσει μνημονιακές και αντεργατικές πολιτικές και δεν προχώρησαν ποτέ σε αυτοκριτική και αναγνώριση λαθεμένων πολιτικών. Δεν μπορεί να είναι μέσο επιβολής μιας άποψης. Αποκλείοντας δεν φτιάχνουμε μια ασφαλή κοινωνία για τα τρανς και όλα τα ΛΟΑΤΚΙΑ άτομα. Φτιάχνουμε μια «ασφαλή» φούσκα.
Η Πόλη Ανάποδα: Νηπιαγωγείο στα πρώην Μάρμαρα Μόσχου
Στις 17 Ιουνίου 2026, η Εκκλησία έβγαλε Προέγκριση Οικοδομικής Άδειας και Κοπής Δέντρων, για να χτίσει οκταώροφη πολυκατοικία σε οικόπεδο επί της Μεγ. Αλεξάνδρου, αδιαφορώντας για το πάγιο αίτημα των κατοίκων για δημιουργία νηπιαγωγείου. Η ανέγερση επιβαρύνει με τόνους τσιμέντου τη γειτονιά, απειλεί τα 3 μεγάλα πλατάνια και εντείνει την κυκλοφοριακή συμφόρηση.
Η κίνηση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Αφορά ευρύτερο σχέδιο εκποίησης οικοπέδων της Εκκλησίας που προορίζονταν για κοινωνικές χρήσεις – σε Βασ. Όλγας, Ξενοπούλου, Παπαδιαμάντη, Τζουμαγιάς, Περδίκα και Αγίου Δημητρίου. Είχαν προηγηθεί το πάρκινγκ στη Τσιμισκή και Εθνικής Αμύνης, που εκποιήθηκε για ξενοδοχείο πολυτελείας, και άλλο οικόπεδο στην παραλιακή.
Την ίδια στιγμή, η πόλη έχει τεράστια έλλειψη πράσινου –με επιπτώσεις στη ζωή μας και τη δημόσια υγεία– αλλά και ανάγκη από σχολεία και χώρους στάθμευσης. Είναι αδιανόητο η Εκκλησία, που μισθοδοτείται από τον κρατικό κορβανά, να βάζει το κέρδος πάνω από τις καθημερινές ανάγκες μας. Αυτή η επιλογή στοιχίζει ζωές, στοιχίζει ένα κομμάτι από τη ζωή όλων μας.
Απαιτούμε από την Εκκλησία να σταματήσει τις εκποιήσεις.
Το οικόπεδο στα πρώην Μάρμαρα Μόσχου να αποδοθεί στον Δήμο για σχολική στέγη.
Ζητάμε από τον Δήμο να επαναχαρακτηριστεί άμεσα ως χώρος σχολικής στέγης και να ανεγερθεί το νηπιαγωγείο που ζητούν οι κάτοικοι εδώ και 38 χρόνια.
Στη συνεδρίαση της 1ης Ιουλίου 2024 το Δημοτικό Συμβούλιο ομόφωνα είχε υιοθετήσει ψήφισμα για απόδοση των οικοπέδων στον Δήμο.
Βόλος: Μεγάλη νίκη του αγώνα κατά της εγκατάστασης LNG στον Παγασητικό
Η απόρριψη της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την εγκατάσταση LNG στον Παγασητικό συνιστά μεγάλη νίκη για το περιβαλλοντικό κίνημα και την τοπική κοινωνία. Η απόφαση του Υπουργείου ήταν αποτέλεσμα της πίεσης των μαζικών κινητοποιήσεων που ξεκίνησαν πριν από τρία χρόνια. Με αιχμή τον Σύλλογο Προστασίας Παγασητικού και συμμετοχή δεκάδων φορέων, πραγματοποιήθηκαν μεγάλα συλλαλητήρια και αμέτρητες δράσεις. Χωρίς αυτό το κίνημα θα ήταν αμφίβολη η σημερινή κατάληξη.
Στο πλευρό της εταιρείας Mediterranean Gas είχε σταθεί η δημοτική αρχή Μπέου, που αρνήθηκε να πάρει αρνητική απόφαση και πολέμησε όσους μπήκαν μπροστά στον αγώνα. Το δίδαγμα είναι πως οι αγώνες αποδίδουν όταν χαρακτηρίζονται από τεκμηρίωση, μαζικότητα και ενότητα.
Δεν χωρά εφησυχασμός. Το έργο δεν αποτράπηκε οριστικά. Η χώρα μετατρέπεται σε διαμετακομιστικό κέντρο Αμερικανικού LNG. Το περιβάλλον στη Μαγνησία υποβαθμίζεται διαρκώς λόγω πολιτικών στα μέτρα των συμφερόντων: καύση σκουπιδιών στην ΑΓΕΤ, υποβάθμιση νερού. Απέναντι στην περιβαλλοντική κρίση χρειάζονται μαζικά κινήματα. Οφείλουμε να αγωνιστούμε ενάντια στις κυβερνητικές πολιτικές και το καπιταλιστικό σύστημα που καταστρέφει τον πλανήτη για το κέρδος του μεγάλου κεφαλαίου.
