Αποσπάσματα άρθρου του Μάρκο Βερούτζιο. Ολόκληρο το άρθρο στα αγγλικά στο internationaliststandpoint.org.
Με 200.000 επισκέπτες ετησίως, με εμφανίσεις διάσημων δημιουργών όπως ο αριστερός κομίστας Zerocalcare και Ιταλοί ηθοποιοί που δανείζουν τη φωνή τους σε διεθνή κινούμενα σχέδια, το Romics (το Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς, Κινούμενων Σχεδίων, Cosplay, Κινηματογράφου και Παιχνιδιών) που μετρά ήδη 36 χρόνια παρουσίας, αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για όσους επιθυμούν να προσεγγίσουν νέους και παιδιά. Εν μέσω διεθνών εντάσεων, πολέμων και συζητήσεων για την επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, ο ιταλικός στρατός δεν θα μπορούσε να αφήσει να περάσει ανεκμετάλλευτη μια τέτοια χρυσή ευκαιρία για να προσπαθήσει να πείσει τους νέους να καταταγούν. «Μια θάλασσα από ανθρώπους με στολές», χαρακτήρισε την έκθεση μια νεαρή επισκέπτρια, που ήρθε στο Romics για τις ιαπωνικές σειρές anime, κοιτάζοντας κάπως έκπληκτη τα drones, τα στρατιωτικά τζιπ γεμάτα νεαρούς άνδρες και τους προσομοιωτές πτήσης…
Το μήνυμα των στρατολόγων είναι απλό και ξεκάθαρο: η στρατιωτική ζωή είναι σαν βιντεοπαιχνίδι. Πέρυσι, ο στρατός παρουσίασε ρομποτικά σκυλιά και cosplayers ντυμένους ως υπερήρωες που πόζαραν πάνω σε θωρακισμένα οχήματα. Φέτος, εκτός από τα drones, τα τζιπ και τις χαρούμενες εκπομπές του Radio Esercito (του καναλιού που είναι αφιερωμένο στην επικοινωνία με τους νέους), ο στρατός παρουσίασε και ένα νέο «όπλο μαζικής επικοινωνίας»: τα κόμικς Naja. Το «A Journey Through the Past and New Digital Professionals» είναι ένα graphic novel που παράγεται από την ANAI, την Εθνική Ένωση Ιταλών Autieri (εν ενεργεία μέλη και βετεράνοι των μονάδων ανεφοδιασμού του στρατού)…
«Ένας στρατολόγος μου έδωσε ένα αντίτυπο του κόμικ και μου είπε να το διαβάσω, γιατί δείχνει ότι και οι γυναίκες μπορούν να γίνουν στρατηγοί», λέει μια φοιτήτρια, η οποία έλαβε ένα υπογεγραμμένο αντίτυπο του κόμικ από έναν συμμαθητή της που φορούσε στολή…
Υπάρχει επίσης η οικονομική πτυχή: «Εκατοντάδες άνθρωποι έχουν χτίσει μια ευτυχισμένη ζωή πάνω στις δεξιότητες που απέκτησαν κατά τη διάρκεια των ετών τους στο στρατό, εκτελώντας καθημερινά ευχάριστες εργασίες». Όπως ο θείος του Ρούσο στην Καλαβρία, ο οποίος «εργάζεται για μια μεγάλη εταιρεία επισκευάζοντας ελικόπτερα», ή ο Τζιοβάνι Κολόμπο στη Λομβαρδία, ο οποίος «πρόσφατα αποστρατεύτηκε και εργάζεται για ένα μεγάλο τηλεοπτικό δίκτυο χάρη στην πιστοποίησή του στη χρήση drones». Για να μην αναφέρουμε τον Φουρλάν, ο οποίος στο Φριούλι «έγινε οδηγός ενός υψηλόβαθμου στελέχους» (η κρυφή επιθυμία όλων των εφήβων, έτσι δεν είναι;)…
Παντού γύρω μας γίνονται ολοένα και πιο εμφανή τα σημάδια για το τι επιφυλάσσει το μέλλον για τις νεότερες γενιές. Πριν από λίγο καιρό, οι διοργανωτές μιας άλλης μεγάλης εμπορικής έκθεσης (αυτή τη φορά για τα πυροβόλα όπλα, το European Outdoor Show στην Πάρμα) αποφάσισαν να προσφέρουν δωρεάν είσοδο σε παιδιά κάτω των 12 ετών, και παρά τις επικρίσεις από ορισμένες φοιτητικές ομάδες, κάποια σχολεία εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία για να φέρουν ολόκληρες τάξεις. Μόλις πριν από 10 χρόνια, κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο … Ένα σημάδι των καιρών…
