Θανάσης Μαρίνης, Κατερίνα Μαρίνη
«Ήμουν μια ζωή απέναντι στους υποκριτές & τους μισανθρώπους, τους μπάτσους & την εξουσία».
Η Πάολα έχαιρε του σεβασμού και της αγάπης πολύ μεγάλου κομματιού της Αριστεράς, των κοινωνικών κινημάτων και ευρύτερα του προοδευτικού κόσμου. Στην κηδεία της βρέθηκαν, για το τελευταίο αντίο, πάνω από τις 3.000 άτομα. Αυτό δεν ήταν τυχαίο. Ήταν ένας αυθεντικός άνθρωπος, γεμάτη αγάπη για ζωή, που πρωτοστάτησε στους αγώνες των τρανς ατόμων και της ΛΟΑΤΚΙΑ κοινότητας με συνέπεια, αυταπάρνηση και μαχητικότητα.
Γεννημένη στον Πειραιά το 1958, η Πάολα Ρεβενιώτη μεγάλωσε σε μια εποχή όπου η τρανς ταυτότητα ήταν σχεδόν αδιανόητο να εκφραστεί δημόσια. Αντιμέτωπη με τον αποκλεισμό, τη φτώχεια και τις διακρίσεις, εργάστηκε για χρόνια ως σεξεργάτρια. Μιλούσε ανοιχτά, δημόσια και θαρραλέα για αυτά τα ζητήματα. Αλλά δεν ήθελε να αντιμετωπίζεται ως θύμα. Ζούσε με πάθος, απενοχοποιημένα, απολάμβανε τον έρωτα και καταφερόταν διαρκώς ενάντια στον πουριτανισμό.
Πέρα από ακτιβίστρια ήταν εκδότρια, ποιήτρια, φωτογράφος, κινηματογραφίστρια συνδυάζοντας την πολιτική δράση με την καλλιτεχνική έκφραση.
Το 1982 εξέδωσε το ιστορικό περιοδικό «ΚΡΑΞΙΜΟ», που αυτοχαρακτηριζόταν ως «περιοδικό επαναστατικής ομοφυλόφιλης έκφρασης», ενώ τη δεκαετία του 1990 διοργάνωσε στην Αθήνα μερικές από τις πρώτες εκδηλώσεις Pride, σε μια εποχή που η δημόσια διεκδίκηση των ΛΟΑΤΚΙΑ δικαιωμάτων αποτελούσε σχεδόν αδιανόητη πράξη. Ιδιαίτερη μνεία αξίζουν βεβαίως η εμπλοκή της στο κίνημα για την καταπολέμηση του AIDS, η συμμετοχή της στη διοργάνωση ενός από τα πρώτα ελληνικά Gay Pride, εκείνου του 1992 στον Λόφο του Στρέφη, καθώς και η εκλογή της ως προέδρου του Σωματείου Αλληλεγγύης Τραβεστί Τρανσέξουαλ Ελλάδος (ΣΑΤΤΕ).
Δημιούργησε σημαντικά ντοκιμαντέρ. Πρώτα σε συνεργασία με διάφορους νέους κινηματογραφιστές κάτω από την επωνυμία «ThePaolaProject» και «ThePaolaTeam» κι αργότερα μόνη, με εξαίρετα δείγματα τα περίφημα «Καλιαρντά», που ταξίδεψαν και εκτός συνόρων στο Φεστιβάλ Globale του Βερολίνου και τις «Πικροδάφνες», όπου συμπρωταγωνιστούσε με τις Εύα Κουμαριανού και Μπέτυ Βακαλίδου.
Ανήκε σε μια γενιά ακτιβιστριών, που με τεράστιο προσωπικό κόστος και πείσμα παλέψανε κόντρα σε θεούς και δαίμονες και άνοιξαν δρόμους για τη ριζοσπαστική σκέψη, τη σεξουαλική απελευθέρωση και την αυτοδιάθεση. Της χρωστάμε πάρα πολλά.
Το 1990 συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές ως υποψήφια των Οικολόγων Εναλλακτικών, ούσα το πρώτο τρανς άτομο που έθεσε υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές, ενώ από το 2019 εντάχθηκε στο ΜέΡΑ25, με το οποίο ήταν υποψήφια στις εθνικές εκλογές του 2023 και στις ευρωεκλογές του 2024.
«Όταν θεσμοθετείς μόνο για πλούσιους γκέι, είσαι χειρότερος και από τους ρατσιστές και τους ομοφοβικούς.»
«Οι Έλληνες δεν μισούν τις αδελφές, τους gay, τους πούστηδες και όπως τους αποκαλούν. Ούτε μισούν τους κλέφτες και αυτούς που πίνουν ναρκωτικά. Μισούν τους φτωχούς gay και τους φτωχούς κλέφτες ή εξαρτημένους.»
Μέσα από δεκαετίες αγώνων, βιώνοντας στο πετσί της τη βία και το περιθώριο, αλλά και την αλληλεγγύη, κατέληξε σε πολύ σημαντικά συμπεράσματα. Έβλεπε τα ζητήματα φύλου από ταξική σκοπιά και αντιλαμβανόταν ότι μόνο οι κοινοί αγώνες των απλών ανθρώπων, των καταπιεσμένων, των περιθωριοποιημένων, μπορούν να αλλάξουν την κοινωνία.
«Χρειαζόμαστε μια Αριστερά που να μην είναι fake & κομπλεξική, μια απενοχοποιημένη Αριστερά».
«Ο ΣΥΡΙΖΑ, με όσα σχετικά ζητήματα καταπιάστηκε, μισά τα έκανε. Ενώ θα μπορούσανε να περάσουνε τον πολιτικό γάμο, θα πέρναγε δηλαδή, δεν το περάσανε. Ακόμα και η τεκνοθεσία θα πέρναγε, δεν το προτείνανε. Δεν τολμήσανε, θέλανε να τα έχουνε καλά με όλους, με την εκκλησία κ.λπ. Ε, τότε δεν είσαι αριστερά, παιδί μου, έτσι.»
Με την μαχητική της στάση έδωσε μαθήματα και στην Αριστερά. Για την ανάγκη να ανοίξουμε τα μάτια μας και κυρίως την αγκαλιά σε όλες τις καταπιεσμένες και τους καταπιεσμένους, να πάψουμε να φοβόμαστε τη διαφορετικότητα, να αποτινάξουμε από το πετσί μας τον συντηρητισμό και την υποκρισία της αστικής κοινωνίας, να πάμε κόντρα στη μιζέρια και την ηττοπάθεια, να μιλάμε απλά, καθαρά, ταξικά, με ειλικρίνεια.
Πάολα καλό ταξίδι, σ’ ευχαριστούμε!
