Της Σύνταξης του «Ξ»
Η διαφαινόμενη έκβαση του πολέμου στο Ιράν αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο στην παρατεταμένη πτωτική πορεία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Παρά τη συντριπτική στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, απέτυχαν στον βασικό στόχο τους: το ιρανικό καθεστώς δεν κατέρρευσε, κατάφερε να επιβιώσει, και οι ΗΠΑ βγαίνουν από τη σύγκρουση χωρίς κάποιο ουσιαστικό κέρδος. Αντίθετα, βγαίνουν με απώλειες, οικονομικές και διπλωματικές. Κυρίως, βγαίνουν με τραυματισμένο το προφιλ του κυρίαρχου του πλανήτη.
***
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση Τραμπ έχει στοχοποιήσει την Κούβα. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός δεν έχει εγκαταλείψει ποτέ τον στόχο της ανατροπής του κουβανικού καθεστώτος και της πλήρους επιστροφής της χώρας στη πρότερη, αποικιακή κατάσταση που ήταν πριν την επανάσταση του ‘59. Μετά από μια περίοδο σχετικής ύφεσης, οι Τραμπ και Ρούμπιο (υπ. Εξωτερικών) επανέφεραν την πιο επιθετική πολιτική απέναντι στην Κούβα, ενισχύοντας τις κυρώσεις και τον οικονομικό αποκλεισμό. Τώρα έχουν αρχίσει να στέλνουν και αεροπλανοφόρα στην Καραϊβική.
Ισχυρίζονται ότι ενδιαφέρονται για την «ελευθερία» και την «ευημερία» του κουβανικού λαού. Η πραγματικότητα είναι ακριβώς η αντίθετη. Ο αποκλεισμός, που διαρκεί πάνω από έξι δεκαετίες, έχει προκαλέσει τεράστιες κοινωνικές και οικονομικές καταστροφές. Ελλείψεις σε φάρμακα, ανταλλακτικά, καύσιμα και βασικά αγαθά, δυσκολίες στην παραγωγή και στις μεταφορές, διακοπές ρεύματος, επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων. Ο κουβανικός λαός πληρώνει το τίμημα του οικονομικού στραγγαλισμού που αποκλειστικό στόχο έχει να αποσταθεροποιήσει την κουβανική κυβέρνηση. Μετά τα πρόσφατα μέτρα του Τραμπ, η κατάσταση έχει γίνει τραγική για το λαό.
Τραμπ και Ρούμπιο λένε πως η Κούβα αποτελεί «απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ». Η Κούβα όμως δεν έχει κάνει ποτέ επιθετική ενέργεια απέναντι στις ΗΠΑ, και ο στρατός της είναι ένα μικρό κλάσμα του αμερικάνικου, με βασικά παλιό σοβιετικό εξοπλισμό. Τραμπ και Ρούμπιο λένε ακόμα ότι το κουβανικό καθεστώς είναι μια καταπιεστική δικτατορία. Οι φίλοι τους στον Περσικό Κόλπο τα διαβάζουν αυτά και γελούν φωναχτά.
***
Δεν έχουμε κανέναν λόγο να εξωραϊσουμε το κουβανικό καθεστώς. Η έλλειψη δημοκρατικών δικαιωμάτων, ο περιορισμός της ελεύθερης πολιτικής δράσης, η γραφειοκρατική διαχείριση της οικονομίας και του κράτους, τα ανοίγματα προς την αγορά αποτελούν υπαρκτά και σοβαρά προβλήματα. Η υπεράσπιση της Κούβας απέναντι στον ιμπεριαλισμό δεν σημαίνει πολιτική στήριξη στη γραφειοκρατία που κυβερνά.
Η στάση του κινήματος πρέπει να είναι ξεκάθαρη: μόνο ο κουβανικός λαός έχει το δικαίωμα να καθορίζει την πολιτική κατάσταση στη χώρα του, και όχι οι ιμπεριαλιστές.
Αυτό που δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει ανεκτό είναι η πολιτική των ΗΠΑ η οποία αφού συνειδητά και επίμονα επιδιώκει την οικονομική κρίση και το χάος στην Κούβα, στη συνέχεια κατηγορεί την κουβανική κυβέρνηση για την κρίση και το χάος.
Στόχος πρέπει να είναι η ανάπτυξη κοινών αγώνων των εργαζομένων και της νεολαίας διεθνώς ενάντια στις πολιτικές επέμβασης του Τραμπ και υπέρ του Κουβανικού λαού. Με κεντρικά αιτήματα:
- Κάτω τα χέρια από τον λαό της Κούβας
- Να σταματήσει τώρα ο οικονομικός στραγγαλισμός
- Καμία επέμβαση, καμία αποσταθεροποίηση
Ειδικά η απεύθυνση στο κίνημα στις ΗΠΑ, που αυτή την περίοδο δίνει μάχες ενάντια στις ρατσιστικές επιχειρήσεις του ICE και στις απελάσεις μεταναστών, έχει κρίσιμη σημασία. Οι ίδιοι μηχανισμοί που καταδιώκουν μετανάστες και ακτιβιστές ενάντια στη γενοκτονία στη Γάζα στο εσωτερικό των ΗΠΑ, είναι εκείνοι που στηρίζουν πολέμους, κυρώσεις και επεμβάσεις έξω από τα σύνορα τους.
***
Ο Δυτικός ιμπεριαλισμός, με τον οποίο η ελληνική κυβέρνηση ταυτίζεται απόλυτα, αποτελεί σήμερα τη βασική καταστροφική δύναμη σε ολόκληρο τον πλανήτη: πόλεμοι, φτώχεια και ανισότητες, προσφυγιά, οικολογική κρίση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ανταγωνιστικές περιφερειακές ή μικρότερες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις είναι προοδευτικές.
Σημαίνει όμως ότι η πάλη ενάντια στον «δικό μας» ιμπεριαλισμό, στις δικές μας κυβερνήσεις και στις δικές τους επεμβάσεις αποτελεί καθήκον πρώτης γραμμής για το κίνημα στη χώρα μας.
