Το Σάββατο 17 Οκτώβρη, η Πρωτοβουλία για μια Νέα Ενωτική και Ανατρεπτική Αριστερά (Αναμέτρηση, ΑΠΟ, ΔΕΑ, Μετάβαση, Ξεκίνημα) πραγματοποίησε εκδήλωση παρουσίασης των θέσεων της και της εκλογικής της πρότασης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Την εκδήλωση παρακολούθησαν πάνω από 300 άτομα, μέλη των οργανώσεων που συναποτελούν την Πρωτοβουλία αλλά και ανένταχτοι.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμό του Μιχιάρ Εκτάμι εκ μέρους της Ένωσης Παλαιστινίων Εργαζομένων στην Ελλάδα. Τις εισηγήσεις από την πλευρά της Πρωτοβουλίας έκαναν οι σ. Κώστας Μάρκου και Ελένη Μήτσου.
Μετά τις εισηγήσεις ακολούθησε πλούσια και ενδιαφέρουσα συζήτηση, ενώ το λόγο πήραν σύντροφοι της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης και του ΣΕΚ (δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ).
Διαβάστε παρακάτω την εισήγηση της Ε. Μήτσου
Θέλω κι εγώ να ξεκινήσω από την περίοδο στην οποία ζούμε.
Μια περίοδος κρίσης του συστήματος σε πολλά επίπεδα.
- Με σημαντική πτώση των ρυθμών ανάπτυξης διεθνώς,
την επιστροφή του πληθωρισμού και την προοπτική μιας νέας οικονομικής κρίσης που όλοι οι πιο σοβαροί αναλυτές του συστήματος βλέπουν να πλησιάζει και την εστιάζουν στο σκάσιμο της φούσκας της ΤΝ. Δεν είναι η μόνη φούσκα στην οικονομία, αλλά αυτή βλέπουν ως πιο πιθανή να σκάσει το επόμενο διάστημα, και αυτό, με το υπόβαθρο ενός δυσθεώρητου δημόσιου χρέους, πρωτοφανούς στην ιστορία, που περιορίζει σημαντικά τα εργαλεία που είχαν σε προηγούμενο διάστημα τα αστικά επιτελεία στη διάθεσή τους για να «αντιμετωπίσουν» την κρίση. - Η ΤΝ ως απειλή δεν έχει να κάνει μόνο με τη φούσκα των χρηματιστηρίων αλλά και με την απώλεια ελέγχουν πάνω της και τις άγνωστες συνέπειες.
- Ζούμε επίσης σε μια εποχή κλιματικής κατάρρευσης. Με τις εκπομπές του CO2 να έχουν υπερδιπλασιαστεί από τη δεκαετία του 70 και με την αύξηση της θερμοκρασίας να ξεπερνά όπως όλα δείχνουν τους 2οC πριν από το 2050. Πλέουμε όλο και βαθύτερα σε αχαρτογράφητα νερά. Η αύξηση της θερμοκρασίας στον Ειρηνικό οδηγεί στο ισχυρότερο Ελ Νίνιο που έχει ζήσει η ανθρωπότητα, εδώ και αιώνες σύμφωνα με μερικούς ειδικούς… Όλα τα έντονα φυσικά φαινόμενα αποκτούν τρομαχτικές διαστάσεις λόγω της κλιματικής αλλαγής, της συνολικής οικολογικής κατάρρευσης στην οποία έχει οδηγήσει ο καπιταλισμός και λόγω των πολιτικών λιτότητας και υποχρηματοδότησης.
- Τα αστικά επιτελεία συνεχίζουν σαν να μην τρέχει τίποτα, κάνουν κάθε χρόνο τις COP όπου δεν δεσμεύονται σε τίποτα, ενώ παράλληλα τις χρησιμοποιούν για business. Κάποια μέλη της Πρωτοβουλίας για μια Νέα Ενωτική και Ανατρεπτική Αριστερά θα έχουν παρουσία στην αντισύνοδο που οργανώνεται στην Αντάλια της Τουρκίας φέτος και θα προσπαθήσουν να αξιοποιήσουν αυτή την αντισύνοδο για να χτίσουμε σχέσεις με τα περιβαλλοντικά κινήματα διεθνώς αλλά και να ενισχύσουμε τους δεσμούς μας ιδιαίτερα με τα κινήματα στην Τουρκία, ενάντια στους ελληνοτουρκικούς ανταγωνισμούς των αστικών μας τάξεων, ενάντια στις εξορύξεις, κοκ.
Σε σχέση με την Ελλάδα, ο Κώστας ανέπτυξε αρκετές από τις πτυχές των θέσεών μας. Και το ερώτημα που μένει είναι πώς παλεύουμε γι’ αυτές.
Όλοι καταλαβαίνουμε ότι ένα πολιτικό σχέδιο / ένα πολιτικό πρόγραμμα δεν αρκεί να το διατυπώσεις.
Όσο σωστό και να είναι, χρειάζεται να το παλέψεις πρώτα και κύρια στους εργατικούς χώρους και στο εργατικό κίνημα αλλά βέβαια και στα κοινωνικά κινήματα.
Οι θέσεις μας, το πρόγραμμα μας απευθύνεται στην εργατική τάξη. Απορρίπτουμε καθαρά τις θεωρίες για «το τέλος της εργατικής τάξης». Απευθυνόμαστε στην εργατική τάξη με τις παλιές αλλά και τις νέες μορφές της / τα νέα στρώματα (ψηφιακοί εργαζόμενοι, εργαζόμενοι στις υπηρεσίες, κοκ) και το εργατικό κίνημα. Γιατί μόνο η εργατική τάξη, χάρη στη θέση της στην παραγωγή, έχει τη δύναμη να σταματήσει την κοινωνία και να την αναδιοργανώσει σε σοσιαλιστική βάση.
Αυτό δεν σημαίνει υποτίμηση των υπόλοιπων καταπιεζόμενων κοινωνικών στρωμάτων και κινημάτων, όπως μικρομεσαία στρώματα που ζουν από τη δουλειά τους, μικρομεσαίοι αγρότες/ισσες, φεμινιστικό, αντιφασιστικό, αντιρατσιστικό, οικολογικό κίνημα κ.ά. Αντιθέτως χρειάζεται να παλεύουμε για ταξική πολιτική σε αυτά τα κινήματα και για τη σύνδεσή τους με το εργατικό κίνημα. Η δύναμη του εργατικού κινήματος αποκτά πλήρες νόημα όταν συνδέεται με τους αγώνες όλων των καταπιεσμένων ή για να το βάλω και διαφορετικά όταν όλα τα καταπιεσμένα στρώματα μπορούν να δουν τον εαυτό τους και τις ιδιαίτερες διεκδικήσεις τους μέσα στον εργατικό κίνημα.
Σήμερα κάποιοι από τους αγώνες που βλέπουμε διεθνώς είναι αγώνες νεολαίας. Με τρομερή ορμή και μαχητικότητα. Βλέπουμε στη Γαλλία ένα από τα μεγαλύτερα κινήματα εδώ και δεκαετίες με εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικούς και συνδικαλιστές. Στη Γερμανία νεολαϊίστικα κινήματα ενάντια στον μιλιταρισμό και την κατεύθυνση της υποχρεωτικής στράτευσης. Στην Αλβανία, μετά το συγκλονιστικό κίνημα ενάντια στο ξεπούλημα και την καταστροφή της λιμνοθάλασσας της Νάρτας και της χερσονήσου Ζβερνέτς βλέπουμε ένα πολύ μαχητικό φοιτητικό κίνημα. Στην μακρινή Ινδία παρακολουθούμε το κίνημα των κατσαρίδων. Και βέβαια στην Ισπανία ένα καταπληκτικό κίνημα, στο όνομα της Μαρικάρμεν Αμπασκάλ για το θέμα της στέγης. Που τώρα επεκτείνεται στην Πορτογαλία.
***
Προχωρήσαμε στην δημιουργία της Πρωτοβουλίας για μια Νέα Ενωτική και Ανατρεπτική Αριστερά για να παλέψουμε από κοινού, με επιμονή, υπομονή και διάρκεια, τις θέσεις και την πολιτική που χρειάζεται το εργατικό και λαϊκό κίνημα για να ξανασταθεί στα πόδια του και να δώσει τις μάχες που απαιτούνται για να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας: Μάχες με ενωτική και μετωπική πολιτική και ταυτόχρονα με την καθαρότητα που απαιτείται για το ποιος είναι ο αντίπαλος. Δηλαδή την αστική πολιτική σε όλες της τις εκφάνσεις και το καπιταλιστικό σύστημα συνολικά.
Εκτιμάμε ότι αυτό το ρόλο δεν μπορούν να τον παίξουν οι υπάρχοντες πολιτικοί σχηματισμοί της Αριστεράς, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας.
Απέναντι σε αυτούς τους πολιτικούς σχηματισμούς όμως, όπως και σε όλες τις μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος, δεν έχουμε διάθεση περιχαράκωσης.
Αντιθέτως θέλουμε μέσα από την πείρα των ενωτικών αγώνων και της μετωπικής λογικής να συμβάλλουμε ώστε να ανοίξει ο δρόμος σε νέες συνθέσεις και ανασυγκροτήσεις. Με αυτό τον τρόπο, θέλουμε να υπηρετήσουμε την συγκρότηση ενός νέου μαζικού πόλου της ανατρεπτικής και ενωτικής Αριστεράς.
***
Για να αναχαιτίσουμε και να ανατρέψουμε την επίθεση του κεφαλαίου, για να ξανασταθεί το κίνημα στα πόδια του, να μπει στο δρόμο της διεκδίκησης και να έχει χειροπιαστές νίκες, να αντιμετωπίσει την άνοδο της ακροδεξιάς και των φασιστικών μορφωμάτων,
τους πολεμικούς κινδύνους κοκ χρειάζεται ένα ενιαίο μέτωπο πάλης ανάμεσα στις δυνάμεις της ανατρεπτικής Αριστεράς και στα ρεύματα που, αυθόρμητα ή συνειδητά, αγωνίζονται από ρεφορμιστικές θέσεις.
Το ενιαίο μέτωπο, «χτυπάμε μαζί», δεν σημαίνει σύγχυση προγραμμάτων και στόχων. «Χτυπάμε μαζί, βαδίζουμε χωριστά», είναι το σύνθημα που περιγράφει κλασσικά το Ενιαίο Μέτωπο.
Τη σημαίνει χτυπάμε μαζί;
Στο επίπεδο του εργατικού κινήματος οι μάχες είναι σχεδόν καθημερινές και ο αγώνας διαρκής, γιατί η επίθεση είναι χωρίς τέλος.
Πρέπει να δώσουμε από κοινού τη μάχη για ανασυγκρότηση των σωματείων και η αναγέννηση του συνδικαλιστικού κινήματος: για συνδικάτα στα χέρια των εργαζομένων, με δημοκρατία από τα κάτω,
εκλεγμένους και ανακλητούς αντιπροσώπους και συνελεύσεις που αποφασίζουν. Αυτό απαιτεί μεταξύ άλλων και την αυτοτελή συγκέντρωση των ταξικών, μαχητικών δυνάμεων σε ενωτικά πολιτικο-συνδικαλιστικά σχήματα.
Σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να είμαστε έτοιμοι από κοινού να συμμετέχουμε και να στηρίξουμε αγώνες όπως για παράδειγμα η απεργία στις 30 Οκτωβρίου σε 100 λιμάνια της Μεσογείου και του κόσμου, ενάντια στον πόλεμο.
Τέτοιες απεργιακές κινητοποιήσεις, ειδικά σχεδιαστούν με διάρκεια, μπορούν να αποτελέσουν τη μεγαλύτερη απειλή για τους πολεμικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών και με αυτή την έννοια την πιο ουσιαστική αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους και σε όλους τους λαούς θύματα πολέμων.
Στο επίπεδο του κινήματος νεολαίας πρέπει να δούμε πως μπορούμε σήμερα να βοηθήσουμε το φοιτητικό κίνημα να αντιμετωπίσει τις συνομωσίες του Πρύτανη του ΕΜΠ εναντίον του εξεγερτικού πνεύματος του Πολυτεχνείου. Να το βοηθήσουμε να ξεπεράσει τις πληγές της ενδοκινηματικής βίας που άνοιξαν πέρυσι στην επέτειο και συνεχίζονται αλλά και για να αναστραφεί το βέλος των διασπάσεων και των διασπαστικών λογικών.
Υπάρχουν όμως και επίπεδα στα οποία έχουν ήδη γίνει σημαντικά βήματα.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές έχουμε καταφέρει σε μια σειρά περιοχές να δημιουργήσουμε ενωτικά σχήματα της μαχόμενης Αριστεράς. Η Ανατρεπτική Συμμαχία στην Αθήνα (6%) και η Πόλη Ανάποδα στη Θεσσαλονίκη (5,5), υπάρχουν αρκετά ακόμα παραδείγματα, που δείχνουν τις δυνατότητες της πολιτικής και τακτικής του ενιαίου μετώπου στην πράξη. Σε αυτά τα παραδείγματα πρέπει να επιμείνουμε και να τα πολλαπλασιάσουμε.
Πολύ σημαντικά βήματα έχουν γίνει και σε επίπεδο κοινωνικών κινημάτων. Στο αντιρατσιστικό – αντιφασιστικό κίνημα έχουμε τα ενωτικά παραδείγματα του αντιρατσιστικού φεστιβάλ, του αντιφασιστικού συντονισμού Αθήνας Πειραιά, του πρόσφατου Αντιφασιστικού Δικτύου Παιδείας, στο αντιπολεμικό κίνημα έχουμε το mtG, την Αντιπολεμική Δράση κοκ. Στο φεμινιστικό κίνημα έχουμε κατακτήσει σημαντικό έδαφος στη κοινή δράση. Και αυτά είναι παραδείγματα στα οποία πρέπει να επιμείνουμε και να μεταφέρουμε την εμπειρία και τη λογική τους και σε άλλους χώρους, σε άλλα κινήματα.
***
Το εγχείρημά μας έχει σαν κύριο προσανατολισμό το μαζικό κίνημα των εργαζομένων, αλλά δεν υποτιμά, αντίθετα επιδιώκει την παρέμβαση και τη συμμετοχή στις εκλογικές μάχες, ακριβώς για να ενισχυθεί το μαζικό κίνημα και η πολιτική προοπτική του.
Καταλαβαίνουμε όλες και όλοι ότι οι απαιτήσεις αυτού του πεδίου είναι διαφορετικές τόσο πολιτικά όσο και οργανωτικά. Την ίδια στιγμή καταλαβαίνουμε όλες και όλοι ότι και σε αυτό το πεδίο είναι απαραίτητη μια πολιτική συνεργασιών και πρέπει να την επιδιώκουμε με ειλικρίνεια.
Η εκλογική πρόταση που καταθέτουμε επιδιώκει
Τη συγκέντρωση δυνάμεων σε ένα ενιαίο αγωνιστικό κοινωνικό μέτωπο και σε μια αριστερή ριζοσπαστική συμμαχία» με στόχο τον αγώνα για εργατικές, λαϊκές και δημοκρατικές κατακτήσεις και την ανατροπή της κυρίαρχης αντιδραστικής πολιτικής.
Εκτιμούμε ότι, από τη σκοπιά της προοπτικής και των αναγκών του λαϊκού κινήματος, δεν υπάρχει νόημα σε εκλογικές καθόδους για μικροκομματική καταγραφή και ενδοαριστερές αναμετρήσεις ή για μια είσοδο στη Βουλή χωρίς αρχές.
Η εκλογική μας πρόταση έχει ως αφετηρία το πολιτικό πρόγραμμα της Πολιτικής Κίνησης, αλλά δεν ταυτίζεται με αυτό.
Προτείνουμε ως εκλογικές και πολιτικές προτεραιότητες: Την εκλογική και πολιτική ήττα της Νέας Δημοκρατίας και την αναχαίτιση της ακροδεξιάς στροφής. Την αποτροπή της επανεμφάνισης νεοφασιστικών μορφωμάτων. Την αποφασιστική απόρριψη της συστημικής αντιπολίτευσης των ΕΛΑΣ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Τη δημιουργία όρων για την εμφάνιση μιας μαζικής κοινωνικής αντιπολίτευσης και ενός ανατρεπτικού εργατικού λαϊκού κινήματος.
Όπως μπορείτε να δείτε και στο κείμενο το οποίο υπάρχει εδώ τυπωμένο, προτείνονται 9 άξονες πάνω στους οποίους μπορεί να οικοδομηθεί κατά τη γνώμη μας μια εκλογική συμμαχία.
Αυτοί οι άξονες περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων
Την ανατροπή της λιτότητας και την υπεράσπιση του κόσμου της εργασίας από την εκμετάλλευση και την ακρίβεια, με την προβολή διεκδικήσεων για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, για μείωση του χρόνου εργασίας και αντιστροφή της ελαστικοποίησης (ενδεικτικά: 1200 κατώτατος καθαρός μισθός, 30ωρο/5ήμερο, 13ος και 14ος μισθός στο Δημόσιο και σύνταξη, Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή κλπ)
Τη συνεργασία σε μια σειρά κινημάτα: όπως το κίνημα ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, το κίνημα για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος από τη δράση του κεφαλαίου και των πολυεθνικών, το κίνημα για την υπεράσπιση των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙΑ ατόμων, το αντιπολεμικό κίνημα κ.α.
Γνωρίζουμε ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα αντικειμενικά συγκρούεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Ένωση με αυτό το πρόγραμμα. Για αυτό προτείνουμε την κοινή συμβολή στην προετοιμασία του κινήματος για την ωρίμανση της αναγκαίας ρήξης και εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ, με εργατική, διεθνιστική, αντικαπιταλιστική προοπτική.
Η εκλογική πρόταση διαλόγου απευθύνεται στον κόσμο της μαχόμενης Αριστεράς και στις οργανωμένες δυνάμεις της.
Απευθύνεται, επίσης, σε ρεύματα και δυνάμεις που μπορεί να προκύψουν από τις διεργασίες εντός σήμερα υπαρκτών πολιτικών σχηματισμών, που βρίσκονται σε αναδιαμόρφωση.
Καλούμε τις δυνάμεις της μαχόμενης, ριζοσπαστικής, αντιιμπεριαλιστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς σε διάλογο για μια πολιτικά ισότιμη δημοκρατική εκλογική συνεργασία για την κοινή παρέμβαση στις εκλογές με ένα ενωτικό και ανατρεπτικό πολιτικό πλαίσιο που θα συνδιαμορφώσουμε και ταυτόχρονα, για τη συνέχιση της συνεργασίας μετά τις εκλογές, στο εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα και σε όσο το δυνατόν περισσότερες πολιτικές και εκλογικές μάχες.
Γνωρίζουμε ότι με βάση τις δημόσιες θέσεις και την πρακτική των περισσότερων οργανωμένων δυνάμεων της μαχόμενης Αριστεράς, στην παρούσα συγκυρία, μια εκλογική συνεργασία, πάνω στο προαναφερθέν πλαίσιο, παρουσιάζει σημαντικές δυσκολίες.
Ωστόσο, παρά τις μεγάλες δυσκολίες και διαφορές, πιστεύουμε πως είναι αναγκαίο να επιμείνουμε στο διάλογο για συνεργασίες, προσβλέποντας σε θετικές μετατοπίσεις, ώστε να πετύχουμε μια αξιόπιστη και μαχητική εκλογική συσπείρωση. Ακόμη και εάν αυτή δεν επιτευχθεί επαρκώς, ο διάλογος θα αφήσει παρακαταθήκες για το μέλλον.
***
Θα ήθελα να τελειώσω με δυο κουβέντες για το όραμα και τον στρατηγικό στόχο της Πρωτοβουλίας για μια Νέα Ενωτική και Ανατρεπτική Αριστερά
Για εμάς ο σοσιαλισμός δεν είναι μια ρομαντική ιδέα, ούτε μια ξεπερασμένη ιδέα όπως ισχυρίζονται οι υπερασπιστές του συστήματος.
Ζούμε σ’ ένα σύστημα που δεν έχει λύση για τα προβλήματα της πλειοψηφίας. Αντίθετα η ζωή γίνεται όλο και πιο δύσκολη για εκατοντάδες εκατομμύρια – τη στιγμή που οι δισεκατομμυριούχοι αυξάνονται. Οι τεράστιες ανισότητες, η εκμετάλλευση, η φτώχεια, η καταπίεση, οι πόλεμοι, η περιβαλλοντική καταστροφή είναι δομικά και εγγενή στοιχεία του καπιταλισμού. Όπως δομικά στοιχεία του καπιταλισμού είναι
ο περιορισμός των παραγωγικών δυνάμεων και οι δυνατότητες που γεννάνε σήμερα η επιστήμη και η τεχνολογία υποτάσσονται στο κέρδος και στρέφονται εναντίον μας, αντί να βελτιώσουν … για την ακρίβεια να μεταμορφώσουν τις ζωές μας. Γιατί η ΤΝ και η ρομποτική θα μπορούσαν πραγματικά να μεταμορφώσουν την φύση της ανθρώπινης εργασίας, την εργάσιμη εβδομάδα και τα ωράρια αν «βγάζαμε από τη μέση» το κέρδος του κεφαλαίου.
Πιστεύουμε ότι η μαζική πάλη για κοινωνικές μεταρρυθμίσεις/κατακτήσεις είναι απαραίτητη για να ανοίξει ο επαναστατικός δρόμος. Αλλά είναι επίσης κρίσιμο το έχεις και να προβάλεις την επαναστατική προοπτική για να μπορέσει ένα μαχητικό μαζικό εργατικό και λαϊκό κίνημα να αναγεννηθεί.
Εμπνεόμαστε από τις επαναστάσεις του 20ου αιώνα και από τα ριζοσπαστικά κινήματα του 21ου αιώνα. Αντιμετωπίζουμε κριτικά αυτά τα εγχειρήματα, επιδιώκουμε μια πλατιά και ουσιαστική συζήτηση σχετικά με τα αίτια που καθόρισαν τα όριά τους.
Είμαστε με την κοινωνική επανάσταση όχι από ιδεολογική εμμονή, αλλά από την ιστορική γνώση ότι καμία άρχουσα τάξη δεν παρέδωσε οικειοθελώς τα κλειδιά των προνομίων της αυτο-μεταρρυθμιζόμενη και σεβόμενη τις δημοκρατικά εκφρασμένες αποφάσεις και επιδιώξεις της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Στη βάση όλων των παραπάνω, το εγχείρημά μας έχει εργατικό και λαϊκό προσανατολισμό, φεμινιστική και οικολογική οπτική, δημοκρατικές αρχές και πρακτικές, συντροφικό πολιτισμό, ισοτιμία μεταξύ των συλλογικοτήτων, των οργανωμένων και ανένταχτων μελών του.
Απέναντι σε ένα κοινωνικό σύστημα που βυθίζεται σε ιστορική παρακμή, επιχειρούμε να πιάσουμε το νήμα από τα μεγάλα κινήματα του χτες και του σήμερα και να τα επεκτείνουμε στο μέλλον: Ένας άλλος κόσμος, χωρίς εκμετάλλευση, είναι εφικτός – Θα είναι ειρηνικός, σοσιαλιστικός και κομμουνιστικός.
