Της Σύνταξης του «Ξ»
Η φρίκη και ο παραλογισμός στη Μέση Ανατολή συνεχίζονται. Αρχές Ιούνη, το Ισραήλ συνεχίζει τις επιθέσεις στον Λίβανο με νεκρούς και τραυματίες αμάχους, παρά την υποτιθέμενη εκεχειρία και παρά το γεγονός ότι ακόμη και ο Τραμπ αναγκάστηκε σε τηλεφωνική συνομιλία με τον Νετανιάχου να τον αποκαλέσει «τρελό» και να τον κατηγορήσει ότι είναι υπεύθυνος για την επιδείνωση της εικόνας του Ισραήλ διεθνώς. Είπε ακόμη πως αν δεν ήταν ο ίδιος (ο Τραμπ) να τον σώσει, ο Νετανιάχου θα ήταν φυλακή.
Ωστόσο τα χτυπήματα συνεχίζονται και ο αριθμός των νεκρών στον Λίβανο έχει ξεπεράσει τους 3.400 από την έναρξη του δεύτερου γύρου των επιθέσεων, μετά την «εκεχειρία». Μια από τις συνηθισμένες πρακτικές που εφαρμόζει ο ισραηλινός στρατός, είναι να χτυπάει έναν πρώτο στόχο, (π.χ. ένα αυτοκίνητό, μια κατοικία, έναν δημόσιο χώρο, κλπ) και στη συνέχεια να περιμένει τους διασώστες ή τους περαστικούς να πλησιάσουν για να βοηθήσουν, προκειμένου να χτυπήσει δεύτερη φορά για να μεγιστοποιήσει τον αριθμό των θυμάτων.
Στην Γάζα το Ισραήλ παραβιάζει επίσης καθημερινά την «εκεχειρία» δολοφονώντας αμάχους και διαλύοντας ό,τι έχει απομείνει από τις υποδομές της. Ο επίσημος συνολικός αριθμός των νεκρών στην Γάζα από την έναρξη της ισραηλινής επίθεσης πριν από δυόμισι χρόνια έχει ξεπεράσει τις 72.000. Ο περασμένος Μάης ήταν για την Γάζα ο μήνας με τους περισσότερους νεκρούς από ισραηλινά χτυπήματα μέσα στο 2026
Στο μέτωπο του Ιράν η ένταση παραμένει και τα μηνύματα είναι αντικρουόμενα. Στις 3/6 το Κουβέιτ ανακοίνωσε ότι δεχτηκε ιρανική επίθεση με πυραύλους και drones στο διεθνές αεροδρόμιο της χώρας. Οι ΗΠΑ απάντησαν άμεσα χτυπώντας τάνκερ και άλλες σημαντικές υποδομές στο ιρανικό νησί Κεσμ. Μόλις δύο μέρες πριν ο Τραμπ δήλωνε ότι το Ιράν «θέλει πραγματικά μια συμφωνία» με τις ΗΠΑ και ότι αυτή η συμφωνία θα είναι συμφέρουσα για τις τελευταίες (τις ΗΠΑ)
Τόσο βέβαια η «οργή» του Τραμπ ενάντια στον Νετανιάχου, όσο και η στάση των Ευρωπαίων συμμάχων του ξεχειλίζουν υποκρισία Με αφορμή την υπόθεση του βασανισμού των μελών της διεθνούς ανθρωπιστικής αποστολής Global Sumud Flotilla στα χέρια του ισραηλινού στρατού και υπό την επίβλεψη του υπουργού Εθνικής Ασφάλειας Μπεν Γκβιρ, η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι απαγορεύει στον Ισραηλινό υπουργό την είσοδο σε όλη τη γαλλική επικράτεια. Αντίστοιχη ανακοίνωση είχε ήδη εκδώσει και η πολωνική κυβέρνηση.
Όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια ώρα που ΗΠΑ και Ευρώπη διατηρούν στενές οικονομικές και στρατιωτικές σχέσεις με το Ισραήλ. Μέσα στο 2025, ανάμεσα στις πέντε χώρες με τις πιο μεγάλες εμπορικές συμφωνίες με την κυβέρνηση Νετανιάχου βρέθηκαν (πέρα από τις ΗΠΑ) η Γερμανία, η Ολλανδία και η Ελβετία. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Investigate Europe (από τον περασμένο χρόνο), ισραηλινή κρατική εταιρεία άμυνας με άμεση συμμετοχή στη σφαγή στην Παλαιστίνη αποκομίζει εκατομμύρια ευρώ από ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα. Την ώρα που συμβαίνουν τα παραπάνω, δεν έχει μεγάλη σημασία αν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αποφασίζουν να μιλήσουν κάπως πιο έντονα στον Νετανιάχου όταν το παρακάνει…
Ανάμεσα σε τόσους υποκριτές πάντως, υπάρχουν κι αυτοί που προτιμάνε την ειλικρίνεια. Την ώρα που Ευρωπαιοι ηγέτες προσπαθούν να διαχωρίσουν τη θέση τους από τα πιο ακραία εγκλήματα του Ισραήλ, η ελληνική κυβέρνηση τα στηρίζει ανοιχτά και δημόσια.
Τον περασμένο Μάρτη ο Έλληνας πρωθυπουργός αναφερόμενος στη διακοπή μιας σειράς συμφωνιών ανάμεσα στο Ισραήλ και την Ισπανία σε μια προσπάθεια της ισπανικής σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης να κρατήσει αποστάσεις από τη γενοκτονία, είπε ότι το Ισραήλ είναι στρατηγικός μας σύμμαχος και ότι ο ίδιος ευτυχώς δεν είναι Σάντσεθ.
Ακόμη πιο ακραίο παράδειγμα το κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος Αδ. Γεωργιάδης, ο οποίος το τελευταίο διάστημα φιγουράρει στα διεθνή μέσα ως «ο Έλληνας υπουργός που κάποτε προωθούσε ένα αντισημιτικό βιβλίο (το “Ας μιλήσουμε για Εβραίους” του Κ. Πλεύρη) και έγινε ο πιο ηχηρός Ευρωπαίος σιωνιστής». Όλα τα παραπάνω βέβαια δεν είναι κούφια λόγια, αλλά συνοδεύουνται και από τη στενή οικονομική και στρατιωτική συνεργασία που χτίζεται όλο το τελευταίο διάστημα ανάμεσα σε Ελλάδα και Ισραήλ.
Η ελληνική κυβέρνηση δεν αποτελεί απλά κίνδυνο για τους εργαζόμενους και τους φτωχούς αυτής της χώρας. Ταυτίζεται πλήρως και με καμάρι με ό,τι πιο σάπιο, εγκληματικό και βάρβαρο έχει να αναδείξει ο παγκόσμιος καπιταλισμός.
