Ρεπορτάζ του «Ξ»
Η ελληνική κοινωνία βρέθηκε ξανά στους δρόμους, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων για τη συμπλήρωση τριών χρόνων από το έγκλημα που κόστισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους. Οι συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, αλλά και στο εξωτερικό, έστειλαν ένα καθαρό μήνυμα, ότι ο κόσμος δεν είναι διατεθειμένος ούτε να ξεχάσει, ούτε να συγχωρήσει.
Από την Αθήνα μέχρι την Κομοτηνή, τη Λάρισα, την Πάτρα, την Κρήτη και σε περισσότερα από 150 σημεία σε όλη τη χώρα και το εξωτερικό, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι διαδήλωσαν με συνθήματα όπως «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», «Δεν ήταν ατύχημα – ήταν έγκλημα», «Δικαιοσύνη τώρα».
Μαζικές συγκεντρώσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό
Η συγκέντρωση στο Σύνταγμα ήταν η μεγαλύτερη του τελευταίου χρόνου, από την περσινή 28η Φλεβάρη. Εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι και συλλογικότητες κατέκλυσαν το κέντρο της Αθήνας. Χαρακτηριστική ήταν η παρουσία πολλών νέων ανθρώπων στις συγκεντρώσεις.
Αντίστοιχη εικόνα και στη Θεσσαλονίκη, όπου η νεολαία έδωσε δυναμικό παρών, αλλά και σε δεκάδες πόλεις της χώρας. Η κινητοποίηση συνοδεύτηκε από απεργιακές αποφάσεις και στάσεις εργασίας, υπογραμμίζοντας ότι το ζήτημα της ασφάλειας στις μεταφορές είναι υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας. Τα θέατρα έμειναν κλειστά, η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία κάλεσε απεργία, με αποτέλεσμα τα πλοία να παραμείνουν δεμένα στα λιμάνια, ενώ σε απεργιακές δράσεις προχώρησαν και οι εργαζόμενοι στον σιδηρόδρομο, σταματώντας εντελώς την κυκλοφορία των τρένων.
Παράλληλα, στο πλαίσιο των τριών χρόνων από το έγκλημα, πραγματοποιήθηκαν και τα αποκαλυπτήρια μνημείου για τους 57 νεκρούς στην Καισαριανή. Μια τελετή που συνέδεσε τη μνήμη της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο με τη δέσμευση ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Οι κινητοποιήσεις δεν περιορίστηκαν στα ελληνικά σύνορα. Σε Γκέτεμποργκ, Ελσίνκι, Δουβλίνο, Μιλάνο, Νέα Υόρκη και άλλες πόλεις, ελληνικές κοινότητες και αλληλέγγυοι πραγματοποίησαν συγκεντρώσεις, με το σύνθημα «Justice for Tempi» να αντηχεί διεθνώς.
Καταστολή
Η φετινή επέτειος σημαδεύτηκε από έντονη αστυνομική παρουσία και πρακτικές καταστολής.
Από νωρίς το πρωί, οι γύρω δρόμοι στο κέντρο της Αθήνας θύμιζαν κατεχόμενη ζώνη, με ισχυρές δυνάμεις ΜΑΤ, κλούβες και σωματικούς ελέγχους. Έγιναν προληπτικές προσαγωγές με αστείες δικαιολογίες πριν καν ξεκινήσει η συγκέντρωση, σε μια ξεκάθαρη προσπάθεια δημιουργίας κλίματος φόβου. Χαρακτηριστική ήταν η επίθεση της αστυνομίας στα γραφεία της οργάνωσης Κομμουνιστική Απελευθέρωση λίγη ώρα πριν την έναρξη της διαδήλωσης.
Ιδιαίτερα σοβαρή ήταν και η καταγγελία ότι αστυνομικές δυνάμεις απείλησαν με προσαγωγή τον Θοδωρή Ελευθεριάδη, συγγενή θύματος των Τεμπών και ομιλητή στη συγκέντρωση. Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος που έχασε δικό του πρόσωπο στο έγκλημα βρέθηκε αντιμέτωπος με απειλές από τις αστυνομικές δυνάμεις, αποτυπώνει το μέγεθος της πολιτικής αναλγησίας της κυβέρνησης.
Η δίκη και η συνέχιση του αγώνα
Στις 23 Μαρτίου 2026 ξεκινά στη Λάρισα η βασική δίκη για Τέμπη, με 36 κατηγορούμενους.
Η έναρξη της δίκης, όπως και κάθε κρίσιμη ημερομηνία της διεξαγωγής της, πρέπει να μετατραπεί σε μαζικό κινηματικό ραντεβού, ικανό να ασκήσει ασφυκτική πίεση σε ένα δικαστικό σύστημα που, όπως έχει αποδειχθεί στο παρελθόν, κάθε άλλο παρά ουδέτερο ή αντικειμενικό απέναντι στην εξουσία και την ελίτ είναι. Η παρουσία χιλιάδων ανθρώπων έξω από τα δικαστήρια, ανθρώπων που θα διεκδικούν να μην κουκουλωθεί η υπόθεση και να βρεθούν ενώπιον της δικαιοσύνης όλοι όσοι σχετίζονται με το έγκλημα, είναι απαραίτητη.
Οι κινητοποιήσεις αυτές αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη δύναμη όταν συνοδεύονται από απεργιακές δράσεις. Ιδιαίτερα στους κλάδους που βρίσκονται στην καρδιά του εγκλήματος όπως είναι οι σιδηροδρομικοί, οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες, αλλά και σε κάθε χώρο δουλειάς.
Ο αγώνας για δικαιοσύνη, διαφάνεια και δημόσιες, ασφαλείς μεταφορές συνεχίζεται. Και θα συνεχιστεί μέχρι να αποδοθούν όλες οι ευθύνες και να αλλάξουν οι πολιτικές που οδήγησαν σε αυτό το έγκλημα.
