Η άνοδος του Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ άνοιξε μια νέα εποχή στον πλανήτη. Το κείμενο που παρατίθεται δημοσιεύτηκε σε τέσσερις συνέχεις στο site του «Ξ» και καταπιάνεται με τον αντίκτυπό της εκλογής του, πτυχές όπως: την προσπάθεια του να επιβάλει με ωμούς εκβιασμούς τις θέσεις του· την κρίση στις σχέσεις με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ· τον αντίκτυπο στη σχέση και τη διαμόρφωση των ισοζυγίων ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα· τον αντίκτυπο στην Αμερικανική οικονομία και την ταξική πάλη στις ΗΠΑ, κοκ.
Στη συνέχεια οι σύνδεσμοι/links στα τέσσερα μέρη του κειμένου όπως δημοσιεύτηκαν στο site.
I. Από την Βενεζουέλα και τη Γροιλανδία στο «Συμβούλιο Ειρήνης»
«Γεωπολιτικά, ο Τραμπ προκαλεί τεκτονικές μετατοπίσεις σε όλα όσα θεωρούνταν σταθερά τις τελευταίες δεκαετίες. Το σημαντικότερο όλων είναι το τεράστιο ρήγμα που δημιουργείται ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις ακολουθούσαν λίγο-πολύ ”πειθήνια” τις ΗΠΑ στις πολιτικές που οι τελευταίες αποφάσιζαν, από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου – εξυπηρετώντας βέβαια ταυτόχρονα και τα δικά τους ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Αυτή η συμμαχία ήταν ένας από τους βασικούς παράγοντες που επέτρεψαν στη Δύση γενικά και στις ΗΠΑ ειδικότερα να κυριαρχήσουν στον πλανήτη, ιδιαίτερα μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991. Ο Τραμπ φαίνεται να οδηγεί αυτή τη συμμαχία σε ένα απότομο (και σοκαριστικό για τους βασικούς πρωταγωνιστές της) τέλος.»
3η Συνδιάσκεψη ISp, Μάρτιος 2025
Παρότι τον Μάρτη του περασμένου χρόνου η θητεία Τραμπ δεν είχε καλά-καλά ξεκινήσει, οι εκτιμήσεις που κάναμε σαν διεθνής οργάνωση (ISp) και σαν «Ξ» αποδείχτηκαν αρκετά ακριβείς. Ο Τραμπ έχει ρίξει μία βόμβα σε οτιδήποτε υπήρχε σαν σταθερά στον Δυτικό καπιταλισμό, και με κεντρικό ζήτημα τις σχέσεις των ΗΠΑ με τους Ευρωπαίους συμμάχους της.
ΙΙ. Αμερική εναντίον όλων; Κάτι που δεν μπορεί να πάει πολύ μακριά
Το άτομο που κυβερνά τις ΗΠΑ και εξοπλίζει φασίστες προσφέροντας τους αστυνομική στολή για να εκτελούν πολίτες στους δρόμους, όπως την Ρενέ Γκούντ και τον Άλεξ Πρέττι πρόσφατα στη Μινεσότα· που μετονομάζει το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ σε Υπουργείο Πολέμου (εδώ πρέπει να του πιστώσουμε πως λέει τουλάχιστον την αλήθεια)· που στηρίζει τη γενοκτονία των Παλαιστινίων και θέλει να κάνει τη γη τους ριβιέρα για τους πλούσιους· που βομβαρδίζει το Ιράν θέλοντας βασικά να επιδείξει πυγμή· που εισβάλλει στρατιωτικά και απαγάγει τον πρόεδρο μιας άλλης χώρας, της Βενεζουέλας· που απειλεί με παρόμοιες στρατιωτικές επεμβάσεις μια πλειάδα άλλων χωρών, όπως το Μεξικό, την Κολομβία, την Κούβα και άλλες· πέρα από το θέμα της Γροιλανδίας με το οποίο έχουμε ήδη καταπιαστεί αναλυτικά, αυτό το ίδιο άτομο είχε το θράσος να διεκδικεί πιεστικά και το Νόμπελ Ειρήνης!
Η επιτροπή των βραβείων Νόμπελ στη Νορβηγία αρνήθηκε να του το δώσει. Το πρόσφερε στη Μαρία Ματσάδο, ηγέτιδα της δεξιάς αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα. Η Μαρία Ματσάδο την προηγούμενη περίοδο είχε καλέσει επανειλημμένα τις ΗΠΑ να παρέμβουν στη χώρα της για να ρίξουν την κυβέρνηση του Μαδούρο. Με άλλα λόγια η κυρία αυτή ήθελε πόλεμο και τον προπαγάνδιζε με μανία – και γι’ αυτό πήρε βραβείο Νόμπελ. Μάλλον δεν χρειάζονται σχόλια…
III. Η οικονομία – Κίνα και Αμερική
Η πολιτική του Τραμπ από την πρώτη του θητεία, το 2017 (την οποία συνέχισε και κλιμάκωσε ο Μπάιντεν στη δική του θητεία – 2021-2024), έχει σαν κύριο στόχο τις κινεζικές επιχειρήσεις και την κινέζικη οικονομία. Ας δούμε τι κατάφερε.
- Το μεγάλο εμπορικό πλεόνασμα (η διαφορά στην αξία των εξαγωγών και των εισαγωγών) της Κίνας με τον υπόλοιπο πλανήτη αποτελεί κεντρικό στόχο της αμερικανικής πολιτικής. Στο τέλος του 2024 το εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας είχε πλησιάσει το 1 τρισ. δολάρια (κατ’ ακρίβεια $992 δισ.) ένα ιστορικό ρεκόρ, κι αυτό μεγάλωσε την ανησυχία της Δύσης. Στο τέλος του 2025, μετά τις νέες επιθετικές ενέργειες του Τραμπ, το εμπορικό πλεόνασμα όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά αυξήθηκε στο 1,2 τρις δολάρια (κατ’ ακρίβεια $1,19 δισ.) – νέο ιστορικό ρεκόρ. Για λόγους σύγκρισης, στο τέλος του 2017 το εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας ήταν 422,5 δισεκατομμύρια δολάρια (2,87 τρισεκατομμύρια γουάν).
- Η οικονομική ανάπτυξη (μεγέθυνση) του κινεζικού ΑΕΠ κινήθηκε στο 5% περίπου για το 2025 και εκτιμάται (από τους Δυτικούς οργανισμούς) γύρω στο 4,2% με 4,5% για το 2026. Είναι σχεδόν 3 φορές πιο πάνω από την ανάπτυξη των ΗΠΑ και 4 φορές πιο πάνω από αυτή της ΕΕ.
- Για το 2026 προβλέπεται, (με βάση τις εκτιμήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου – ΔΝΤ) ότι το παγκόσμιο ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 3,1%. Σ’ αυτή την αύξηση η Κίνα θα συμβάλει το 26,6% και η Ινδία το 17% (οι δυο μαζί το 43,6%), οι ΗΠΑ το 9,9% και η Ευρώπη (ΕΕ μαζί με Βρετανία) το 9,5%. Με άλλα λόγια η τάση υποχώρησης της Δύσης απέναντι και στην Κίνα και στην Ινδία δεν δείχνει να αναχαιτίζεται.
- Στο ερώτημα αν ο εμπορικός πόλεμος των ΗΠΑ (και της Ευρώπης) κατάφερε να αποκόψει την Κίνα από την τεχνολογική ανάπτυξη, ας ακούσουμε τα λόγια αυτών που ξέρουν (πραγματικά) καλύτερα. Ο διευθύνων σύμβουλος της Google Deep Mind (που έχει εξελίξει το Gemini, που κατά πολλούς είναι το καλύτερο εργαλείο Τεχνητής Νοημοσύνης σήμερα), και νομπελίστας Ντέμης Χασάμπης, δήλωσε πρόσφατα ότι τα κινεζικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης βρίσκονται πιο κοντά στις δυνατότητες των ΗΠΑ και της Δύσης «απ’ όσο ίσως νομίζαμε πριν από ένα ή δύο χρόνια. Ίσως αυτή τη στιγμή να απέχουν μόνο μερικούς μήνες». Στο ίδιο μήκος κύματος ο διευθύνων σύμβουλος της Nvidia (η εταιρεία με τη μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση στον πλανήτη, με αξία $4,6 τρισ.) Γιένσεν Χουάνγκ, έκανε δηλώσεις όπως: «όπως λέω εδώ και πολύ καιρό, η Κίνα βρίσκεται νανο-δευτερόλεπτα πίσω από τις ΗΠΑ στην Τεχνητή Νοημοσύνη», «είμαστε πολύ, πολύ κοντά… η Κίνα είναι ακριβώς πίσω μας…» και «η Κίνα θα κερδίσει τις ΗΠΑ στην κούρσα της ΤΝ».
IV: Τραμπισμός – πόσο επικίνδυνος είναι, πώς αντιμετωπίζεται;
Οι πολιτικές του Τραμπ δεν μπορούν να περάσουν χωρίς μια μεγάλη όξυνση της ταξικής πάλης στις ΗΠΑ. Δεν λέμε τίποτα που δεν είναι προφανές, μια απλή ματιά στο τι συμβαίνει σήμερα στην Αμερική πιστοποιεί αυτή την πραγματικότητα.
Πριν μερικούς μήνες, τον Οκτώβρη του 2025 είχαμε μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις στην ιστορία της Αμερικής, με 7.000.000 στους δρόμους σε 2.700 διαφορετικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σε όλη τη χώρα, με κεντρικό σύνθημα «Νο Κινγκς» (δεν θέλουμε επιστροφή των βασιλιάδων).
Πιο πρόσφατα, στις 23 Γενάρη, είχαμε τη μερική γενική απεργία στη Μιννεάπολη και τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην οποία συμμετείχαν 100.000 άτομα, σαν απάντηση στην εν ψυχρώ δολοφονία της Ρενέ Γκουντ.
Η Αμερική είναι αυτή την περίοδο γενικά στο πόδι λόγω της βαρβαρότητας των τραμπούκων της ICE στην προσπάθεια τους να συλλαμβάνουν και να απελαύνουν μετανάστες χωρίς χαρτιά, ακόμα και αν ζουν δεκαετίες στις ΗΠΑ.
Κάθε πόλη την οποία επισκέπτεται η ICE μετατρέπεται σε πεδίο συγκρούσεων, καθώς οι κάτοικοι συγκροτούν δίκτυα επικοινωνίας και κινητοποίησης μόλις εμφανιστεί η ICE, χρησιμοποιούν σφυρίχτρες για να κινητοποιούν κόσμο που βρίσκεται κοντά, κρύβουν μετανάστες, πηγαίνουν παιδιά στο σχολείο όταν οι γονείς είναι χωρίς χαρτιά, κοκ.
Μετά την απεργία πολλών κλάδων στη Μιννεάπολη, έχει ανοίξει η συζήτηση για την ανάγκη μιας γενικής απεργίας στις ΗΠΑ. Είναι μια εξέλιξη πρωτόγνωρη στη μεταπολεμική ιστορία της χώρας.
