Ο θάνατος 5 εργατριών από έκρηξη στο εργοστάσιο Βιολάντα έρχεται να προστεθεί σε ένα μακρύ, μαύρο κατάλογο θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων-δολοφονιών που το 2025 έφτασαν τα 201! Ο αριθμός αυτός είναι ο μεγαλύτερος των τελευταίων 20 χρόνων!
Δεν είναι η «κακιά στιγμή»
Στα Τέμπη, η έλλειψη των απαραίτητων μέτρων ασφαλείας και οι διαρκείς μειώσεις προσωπικού οδήγησαν στη δολοφονία 57 ανθρώπων, 11 από τους οποίους ήταν εργαζόμενοι στο σιδηρόδρομο, και στον τραυματισμών πολλών ακόμη.
Στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ η έρευνα δείχνει ότι υπήρχε διαρροή αερίου από υπόγειους σωλήνες που είχαν διαβρωθεί. Εργαζόμενοι προειδοποιούσαν ότι υπάρχει οσμή αερίου (προπάνιο) στις εγκαταστάσεις, αλλά αγνοούνταν! Την ίδια στιγμή το σύστημα ανίχνευσής διαρροής και προειδοποίησης δεν λειτούργησε. Προβλήματα με το σύστημα ανίχνευσης διαρροών αερίου όπως και με τις εξόδους διαφυγής είχε επισημάνει και το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων σε έλεγχο που έκανε το περασμένο καλοκαίρι.
Τα κέρδη τους – Οι ζωές μας
Οι εργοδότες αντιμετωπίζουν τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων ως ένα δυσάρεστο και απευκταίο κόστος που πρέπει να μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο. Όσο για τον εκσυγχρονισμό των συστημάτων ασφαλείας συνήθως δεν γίνεται καν λόγος.
Επιπλέον, από την περίοδο των μνημονίων μέχρι σήμερα:
- Kαταργήθηκαν ουσιαστικά οι συλλογικές συμβάσεις (που περιλάμβαναν μεταξύ άλλων και τα ειδικά για κάθε κλάδο / χώρο μέτρα υγιεινής και ασφάλειας)
- Τα εργατικά σωματεία συκοφαντήθηκαν και πολεμήθηκαν και πάρα πολλές συνδικαλιστικές δράσεις ποινικοποιήθηκαν, για να αποδυναμωθούν οι εργατικοί αγώνες.
- Έγινε νόμιμο να δουλεύεις 13 ώρες την ημέρα, 6 μέρες την εβδομάδα. Εξαντλητικά ωράρια, υπερεργασία χωρίς επιπλέον αμοιβή περιμένοντας κάποιο ρεπό στο μέλλον.
- Αυξήθηκαν τα όρια συνταξιοδότησης – το 1/3 των ανθρώπων που χάνουν τη ζωή τους στην εργασία είναι άνω των 60 ετών.
- Η Επιθεώρηση Εργασίας αποδυναμώθηκε δραματικά (δεν μπορεί να εξετάσει ούτε τα μισά εργατικά ατυχήματα – το 2024 ήταν 17.359), το ίδιο και όλες οι δημόσιες υπηρεσίες ελέγχου –από την Πυροσβεστική Υπηρεσία (που είναι αρμόδια και για τον έλεγχο της πυρασφάλειας επιχειρήσεων) μέχρι τους τεχνικούς επιθεωρητές (190 στο Δημόσιο για όλη την Ελλάδα).
Όλα τα παραπάνω αυξάνουν τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών. Κέρδη τα οποία οι εργαζόμενοι πληρώνουν με πολύ μεγάλο ψυχικό κόστος, σοβαρά προβλήματα στην προσωπική και οικογενειακή ζωή, τραυματισμούς, «επαγγελματικές ασθένειες» και θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα».
Στη Βιολάντα οι εργαζόμενες που έχασαν τη ζωή τους δούλευαν βράδυ για να μπορούν να πηγαίνουν το πρωί στο σχολείο τα παιδιά/εγγόνια τους και να παίρνουν λίγο περισσότερα λεφτά.
Να ξαναχτίσουμε τα σωματεία μας. Να μπούμε μπροστά για αγώνες!
Στα Τέμπη και στα Τρίκαλα τα εργατικά σωματεία και οι συνδικαλιστές –τους οποίους συλλήβδην καθυβρίζει όλο το σύστημα– προειδοποιούσαν εγκαίρως.
Στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ δεν υπήρχε επιχειρησιακό σωματείο. Έτσι, οι εργαζόμενες/οι του εργοστασίου δεν είχαν την απαραίτητη φωνή για να διεκδικήσουν από την εργοδοσία τα αναγκαία για την ασφάλειά τους μέτρα.
Γι’ αυτό προφανώς δεν φταίνε οι εργαζόμενες/οι αλλά η πολιτική των επιχειρηματικών ομίλων που απαγορεύουν στην πραγματικότητα τον συνδικαλισμό, κυνηγάνε και απολύουν τις/τους εργαζόμενες/ους που μπαίνουν μπροστά για τη δημιουργία σωματείων και αγώνων.
Χρειάζεται οι εργαζόμενες/οι σε κάθε χώρο δουλειάς και σε κάθε κλάδο να οργανωθούμε και να φτιάξουμε μαχητικά σωματεία. Δεν θέλουμε σωματεία «σφραγίδες» που ελέγχονται από εκπροσώπους των εργοδοτών ή του κατεστημένου και δεν οργανώνουν αγώνες που να μπορούν να νικήσουν.
Έχουμε ανάγκη από σωματεία που θα ελέγχονται από τις/τους ίδιες/ους εργαζόμενες/ους, θα λειτουργούν δημοκρατικά και θα οργανώσουν τους αγώνες που απαιτούνται για να εργαζόμαστε με ασφάλεια, με αξιοπρεπείς μισθούς, ανθρώπινα ωράρια και συνθήκες.
Διεκδικούμε:
- Πλήρη διερεύνηση των αιτιών της έκρηξης και απόδοση ευθυνών, χωρίς καμία συγκάλυψη. Κεντρικός ο ρόλος των συνδικάτων και των εργαζομένων στην ανάδειξη των προβλημάτων που οδήγησαν στο δυστύχημα.
- Στελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών και συνεχείς ελέγχους στους χώρους εργασίας με κυρώσεις (σοβαρά πρόστιμα και αναστολές λειτουργίας) για τους παραβάτες. Επιτροπές εργαζομένων στους χώρους εργασίας για το θέμα της ασφάλειας, της υγιεινής κοκ.
- Να καταργηθούν όλοι οι νόμοι που δυσκολεύουν ή ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική δράση.
- Δραστικές αυξήσεις στους μισθούς – ο βασικός στα 1200 €. Δραστική μείωση στο χρόνο εργασίας. Όταν στην βόρεια Ευρώπη συζητιέται η 4ήμερη εργασία (χωρίς μείωση στους μισθούς) και όταν η τεχνολογία προχωρά με άλματα, το να διεκδικήσουμε να εργαζόμαστε και να πληρωνόμαστε αξιοπρεπώς δεν είναι ουτοπία. Είναι θέμα οργάνωσης και αγώνα.
