Ανακοίνωση του Internationalist Standpoint
Όχι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο!
Να χτίσουμε την αλληλεγγύη των λαών!
Το Internationalist Standpoint καταδικάζει τη στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν. Αυτή η κλιμάκωση ωθεί ήδη την περιοχή σε έναν ευρύτερο πόλεμο, καθώς το Ιράν απαντά με χτυπήματα στο Ισραήλ και σε βάσεις που φιλοξενούν αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις σε μια σειρά χώρες της Μέσης Ανατολής.
Καμία προπαγάνδα δεν μπορεί να δικαιολογήσει αυτό τον πόλεμο. Η «προληπτική αυτοάμυνα» και η «ασφάλεια» είναι φράσεις που προέρχονται από το γνωστό πλέον λεξιλόγιο του ιμπεριαλισμού: μια γλώσσα σχεδιασμένη για να κανονικοποιήσει τους βομβαρδισμούς πόλεων, την αποσταθεροποίηση ολόκληρων χωρών και τη συλλογική τιμωρία ενάντια σε απλούς ανθρώπους. Είναι η ίδια προπαγάνδα που χρησιμοποιεί ο Τραμπ για να δικαιολογήσει τις επιχειρήσεις και τις φιλοδοξίες του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στη Βενεζουέλα, τη Γροιλανδία, την Κούβα κ.λπ. Είναι επίσης η ίδια προπαγάνδα που χρησιμοποιεί το Ισραήλ για να δικαιολογήσει τη συνεχιζόμενη γενοκτονική του επιχείρηση στην Παλαιστίνη.
Οι πολίτες πληρώνουν το τίμημα
Οι επιθέσεις έχουν οδηγήσει σε μαζικές ανθρώπινες απώλειες, ενώ έχουν καταγραφεί φριχτά περιστατικά όπως η επίθεση σε δημοτικό σχολείο στο νότιο Ιράν με δεκάδες νεκρές μαθήτριες. Κάθε βόμβα που πέφτει «για την αποτροπή του κινδύνου» δημιουργεί νέους κινδύνους, νέες τραγωδίες και νέους κύκλους εκδίκησης.
Στις αρχές του 2026 στο Ιράν είχαμε ένα μαζικό κίνημα ενάντια στο καθεστώς, καθώς η κοινωνική οργή απέναντι στη δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου και την κρατική καταστολή ξεχείλισε. Οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και του Ισραήλ προσποιήθηκαν ότι νοιάζονται για την ιρανική κοινωνία και τώρα ο Τραμπ καλεί τον λαό του Ιράν να ανατρέψει το καθεστώς. Αντί για Αμερικανούς στρατιώτες, θέλει να χρησιμοποιήσει το ιρανικό κίνημα ως «πολιορκητικό κριό».
Ο λαός του Ιράν όμως, αγωνίζεται για δημοκρατικά δικαιώματα. Δεν έχει τίποτα να κερδίσει από την ιμπεριαλιστική εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος υπό την ηγεσία του αιματοβαμμένου γιου του Σάχη ή των «Λαϊκών Μουτζαχεντίν» ή ακόμα και ενός «μετριοπαθούς» τμήματος του σημερινού καθεστώτος, που ενδεχομένως να επικρατήσει μετά τη μαφιόζικη δολοφονία του Αλί Χαμενεΐ.
Η αντίσταση στον ιμπεριαλισμό δεν σημαίνει υποστήριξη του ιρανικού καθεστώτος
Την ίδια ώρα δεν μπορούμε να προσφέρουμε καμία πολιτική υποστήριξη στο αυταρχικό καθεστώς του Ιράν που καταπιέζει τους εργαζόμενους και τους φτωχούς. Η Ισλαμική Δημοκρατία έχει στα χέρια της το αίμα των εργατών, καθώς καταστέλλει βίαια κάθε κινητοποίηση που απαιτεί βασικά δικαιώματα. Απορρίπτουμε όμως εξίσου κατηγορηματικά το ψέμα ότι η απελευθέρωση μπορεί να επιτευχθεί με βομβαρδισμούς και αεροπορικές επιδρομές. Η ιμπεριαλιστική επέμβαση δεν πρόκειται να φέρει τη δημοκρατία στο Ιράν. Αντίθετα, θα φέρει ακόμη περισσότερο μιλιταρισμό, θρησκευτικό φανατισμό, πλήρη ισοπέδωση των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, ακόμη πιο σκληρή επίθεση στο εργατικό κίνημα, ενίσχυση της καταστολής και του αυταρχισμού.
Το μέλλον του Ιράν πρέπει να το αποφασίσει ο ίδιος ο λαός του, μέσα από τους αγώνες του για κοινωνική δικαιοσύνη, εργατικά δικαιώματα, απελευθέρωση των γυναικών και δημοκρατικές ελευθερίες. Δεν θα το αποφασίσουν οι πολεμοκάπηλοι της Ουάσιγκτον ή οι στρατηγοί του Νετανιάχου.
Παλεύουμε για:
- Τον άμεσο τερματισμό όλων των επιθέσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν.
- Το χτίσιμο ενός μαζικού, διεθνούς αντιπολεμικού κινήματος με διαδηλώσεις, απεργίες, αποκλεισμούς, προκειμένου να ασκηθεί πίεση για άμεση αποκλιμάκωση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.
- Να αποσυρθούν από την περιοχή οι πολεμικοί μηχανισμοί: να τερματιστεί η ατελείωτη εξοπλιστική μανία που κρατά τη Μέση Ανατολή στην κόψη του ξυραφιού.
- Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους και τους καταπιεσμένους λαούς σε όλη την περιοχή: ενάντια στον ρατσισμό, την ισλαμοφοβία, τον αντισημιτισμό και την εθνικιστική υστερία που χρησιμοποιούν τα κράτη για να καταστείλουν την κοινωνική οργή στο εσωτερικό τους.
- Ταξική αλληλεγγύη στον αγώνα των ιρανικών μαζών για τα δημοκρατικά, τα έμφυλα και τα εθνικά τους δικαιώματα.
Ο πόλεμος δεν είναι ένα «γεωπολιτικό γεγονός». Πόλεμος σημαίνει κλείσιμο των χώρων δουλειάς, καταστροφή των μέσων διαβίωσης, ενίσχυση της καταστολής, θάνατοι παιδιών κάτω από τα ερείπια. Η απάντηση δεν είναι μια ισχυρότερη αυτοκρατορία ή ένα ισχυρότερο κράτος, που θα παρέχει υποτίθεται ασφάλεια. Η απάντηση είναι η διεθνιστική, αντιπολεμική κινητοποίηση: συνδικάτα, κοινωνικά κινήματα και κάθε δύναμη που αρνείται να αφήσει τις κυβερνήσεις να βάλουν φωτιά στον πλανήτη για να προστατεύσουν τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα, τα κέρδη και την εξουσία τους.
