Στις 27/1 έγινε γνωστή η είδηση ότι ο Γκ. Μποβίνο, επικεφαλής της αμερικανικής υπηρεσίας φύλαξης των συνόρων και της «επιχείρησης» στην Μινεάπολη, απομακρύνεται από την πόλη μετά τη μαζική οργή που προκάλεσαν οι εν ψυχρώ δολοφονίες της Ρενέ Γκουντ στις 7/1 και του Άλεξ Πρέτι στις 25/1 από πράκτορες της ICE (Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων).
Η Γκουντ και ο Πρέτι δεν ήταν βέβαια «τρομοκράτες» όπως τους αποκαλούν στελέχη της κυβέρνησης και της ICE, αλλά άνθρωποι που όπως πάρα πολλοί άλλοι, συμμετείχαν στην καθημερινή προσπάθεια να προστατευτούν οι μετανάστες γείτονές τους από τις ρατσιστικές, εγκληματικές επιδρομές που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση Τραμπ σε ολόκληρη τη χώρα. Μόλις δύο μέρες πριν τη δολοφονία του Πρέτι, η πόλη της Μινεάπολης συγκλονίστηκε από την τοπική κινητοποίηση με χαρακτήρα γενικής παράλυσης της πόλης που καλέστηκε σαν απάντηση στην τρομοκρατική δράση της ICE, με δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους να βγαίνουν στους δρόμους απαιτώντας την απομάκρυνση της.
Στα τέλη Γενάρη, φαίνεται ότι μαζί με τον Μποβίνο εγκαταλείπουν τη Μινεάπολη και κάποιοι πράκτορες της ICE. Παρά το γεγονός ότι αυτή η αλλαγή δείχνει να αποτελεί μια κίνηση κάτω από την πίεση των αντιδράσεων, δεν σημαίνει και συνολική στροφή στην πολιτική του ασταμάτητου κυνηγιού μεταναστών που εφαρμόζει ο Τραμπ. Ο Τομ Χόμαν, τον οποίο ο Αμερικανός πρόεδρος στέλνει στη Μινεάπολη για να αντικαταστήσει τον Μποβίνο, αποκαλείται «Τσάρος των συνόρων» και θεωρείται επίσης υπέρμαχος των ρατσιστικών πολιτικών που εφαρμόζονται. Ο Τραμπ μάλιστα δήλωσε ότι ο Χόμαν «θα δίνει αναφορά απευθείας σε μένα».
Λάσπη απέναντι στο κίνημα
«Είμαι κατά της βίας, γι’ αυτό παρακαλώ, αν διαδηλώνετε, διαδηλώστε με ειρήνη».
Με αυτή τη δήλωση, η Μελάνια Τραμπ προσπάθησε για άλλη μια φορά να ρίξει την ευθύνη της βίας στο αντιρατσιστικό κίνημα και τους αλληλέγγυους/ες. Αυτή η δήλωση στην πραγματικότητα σημαίνει: «αν διαδηλώνετε και τύχει να σας πυροβολήσει η ICE, να ξέρετε ότι θα σας φορτώσουμε και την ευθύνη της δολοφονίας σας, όπως κάναμε με την Γκουντ και τον Πρέτι». Η πρώτη κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να παρασύρει με το αυτοκίνητό της τον πράκτορα της ICE που την πυροβόλησε, ενώ ο δεύτερος ότι προσπάθησε να χρησιμοποιήσει το όπλο του ενάντια στους πραγματικά πάνοπλους πράκτορες που κυνηγούσαν κόσμο στους δρόμους. Τίποτα από τα δυο δεν είναι αλήθεια, όπως δείχνουν ξεκάθαρα τα πλάνα από τις κάμερες.
Η κοινωνία απέναντι στην εγκληματική δράση της ICE
Στη Μινεάπολη, στις υπόλοιπες πόλεις των ΗΠΑ όπου η ICE επιδεικνύει επίσης εγκληματική δράση -με μόνη διαφορά ότι δεν έχει σκοτώσει ακόμη Αμερικανούς πολίτες- αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, πλατιά κοινωνικά στρώματα παρακολούθούν τις εξελίξεις με σοκ και οργή. Στην πολιτεία της Μινεσότα και ειδικά στη Μινεάπολη, η οργή αυτή έχει πάρει τη μορφή μαζικών διαδηλώσεων, δράσεων μποϋκοτάζ όπως αυτή της 23ης Γενάρη, αλλά και καθημερινής προσπάθειας μεγάλου κομματιού της τοπικής κοινωνίας να υπερασπιστεί τους μετανάστες που κινδυνεύουν από τη δράση των πρακτόρων της ICE. Αυτή η στάση των ανθρώπων που βγήκαν μπροστά για να υπερασπιστούν τους γείτονές τους, ήταν που ανάγκασε τον Τραμπ να κάνει μισό βήμα πίσω, αποπέμποντας τον Μποβίνο.
Η διάθεση αυτή δεν αποτελεί απλά αντίδραση στις δολοφονίες και την ακραία βία που ασκείται το τελευταίο διάστημα, αλλά και στην κατανόηση ότι η επιχείρηση που έχει στηθεί ενάντια στους μετανάστες δεν αποτελεί πραγματικά προσπάθεια αντιμετώπισης της εγκληματικότητας, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση Τραμπ. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση, το 51% των ερωτηθέντων απάντησε ότι θεωρεί πως η ICE κάνει τις πόλεις λιγότερο ασφαλείς από ότι ήταν πριν. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση της Ipsos, μόνο το 39% εγκρίνει τις ενέργειες της κυβέρνησης Τραμπ στο θέμα της μετανάστευσης, από 41% νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ενώ το 53% την αποδοκιμάζει.
Το ψέμα ότι η κυβέρνηση στοχοποιεί «επικίνδυνους εγκληματίες» (δολοφόνους, βιαστές, εμπόρους ναρκωτικών) ξεσκεπάζεται από την ίδια την πραγματικότητα, με τους Αμερικανούς κατοίκους των πόλεων να βλέπουν τους μετανάστες γείτονές τους που ζουν και δουλεύουν όπως και οι ίδιοι -με μόνη διαφορά ότι δεν έχουν χαρτιά- να μπαίνουν στο στόχαστρο της ICE. Η ίδια η εικόνα πάνοπλων μασκοφόρων που κυκλοφορούν με οχήματα χωρίς πινακίδες, εισβάλουν σε σπίτια και μαγαζιά, σπάνε παράθυρα αυτοκινήτων και τραβάνε έξω τους επιβαίνοντες, στήνονται έξω από τα σχολεία κατά την έναρξη και τη λήξη των μαθημάτων για να συλλάβουν γονείς που αφήνουν ή παίρνουν τα παιδιά τους, συλλαμβάνουν ακόμη και τα ίδια τα παιδιά όπως τον πεντάχρονο Λίαμ Ράμος, είναι αποκαλυπτική.
Τι συμβαίνει με την ICE;
Εξίσου αποκαλυπτικά με την καθημερινή εικόνα όμως, είναι τα στοιχεία που δείχνουν ποιος είναι τελικά ο εγκληματίας και πως λειτουργεί η ICE:
- Πάνω από το 70% των ανθρώπων που έχουν συλληφθεί από την ICE δεν είχαν προηγούμενη σχέση με το δικαστικό σύστημα. Ο μέσος μετανάστης χωρίς χαρτιά στις ΗΠΑ, ζει στη χώρα για τουλάχιστον 16 χρόνια, ενώ εκατομμύρια Αμερικανοί πολίτες έχουν γονείς, ή συζύγους μετανάστες χωρίς χαρτιά. Έτσι, οι επιδρομές των πρακτόρων της ICE δεν επηρεάζουν μόνο μετανάστες, αλλά και τους Αμερικανούς πολίτες που έχουν φιλικές ή συγγενικές σχέσεις μαζί τους.
- Στόχος της κυβέρνησης είναι να φτάσει τον αριθμό του ενός εκατομμυρίου απελάσεων τον χρόνο (κάτι που δεν έχει καταφέρει ακόμη) αλλά και να τρομοκρατήσει τους μετανάστες σε τέτοιο βαθμό, ώστε να αναγκάσει όσο το δυνατό περισσότερους να εγκαταλείψουν τη χώρα μόνοι τους. Κεντρικός στόχος τους βέβαια είναι να σπείρουν τον φόβο όχι μόνο στους μετανάστες αλλά και σε κάθε έναν που σκέφτεται να αντιδράσει στις πολιτικές τους και να επιβάλλουν ένα κλίμα τρομοκρατίας και αυταρχισμού.
- Η διαδικασία πρόσληψης στην υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων έχει απλοποιηθεί προκειμένου να αυξηθούν γρήγορα οι αριθμοί της. Η διάρκεια της εκπαίδευσης έχει πέσει στο μισό. Πρωτόκολλά ασφάλειας, νομικές πτυχές γύρω από τη μετανάστευση, ακόμη και η γνώση της ισπανικής γλώσσας (το μεγαλύτερο τμήμα των ανθρώπων που συλλαμβάνονται είναι ισπανόφωνοι) δεν θεωρούνται πια απαραίτητα για να προσληφθεί κάποιος στην ICE. Αντίθετα, οι μισθοί και τα μπόνους έχουν αναβαθμιστεί σημαντικά.
- Στη Μινεάπολη, την πόλη των δολοφονημένων Ρενέ Γκουντ και Άλεξ Πρέτι, η αναλογία ICE – τοπικής αστυνομίας είναι 5 προς 1.
- Ο ετήσιος προϋπολογισμός της ICE έχει πλέον ξεπεράσει τα 85 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ γίνονται διαρκώς νέες προσλήψεις και κατασκευάζονται νέες εγκαταστάσεις κράτησης. Μεγάλο τμήμα αυτών των χρημάτων αξιοποιείται επίσης στην αναβάθμιση των τεχνολογικών μέσων παρακολούθησης των μεταναστευτικών πληθυσμών.
Πόλεις αλληλεγγύης
Την ίδια ώρα, στις γειτονιές των πόλεων που ζουν εδώ και μήνες τις επιπτώσεις των επιδρομών, έχουν δημιουργηθεί και λειτουργούν -σε πολλά επίπεδα- ομάδες αλληλεγγύης στους μετανάστες/τριες. Ανάμεσα σε άλλα, προειδοποιούν με τις σφυρίχτρες τους όταν βλέπουν τους πράκτορές της ICE να πλησιάζουν κάποιον απειλητικά, φωνάζουν για να μαζευτεί κόσμος, κάνουν φασαρία και προσπαθούν να αποτρέψουν τις συλλήψεις.
Ιδιαίτερα για τη Μινεάπολη, υπάρχουν αναφορές για ομάδες εθελοντών που πηγαίνουν τα παιδιά στο σχολείο και τα παίρνουν στο σχόλασμα για να μην κινδυνεύσουν οι γονείς τους. Για μαγαζιά που προσφέρονται να κάνουν δωρεάν διανομή τροφίμων και άλλων ειδών στο σπίτι για τους ανθρώπους που θέλουν να αποφύγουν μια επικίνδυνη μετακίνηση. Ακόμη και για επιχειρήσεις που προσφέρονται να μετακινήσουν και να κρατήσουν δωρεάν για όσο χρειαστεί τα αυτοκίνητα που έμειναν παρατημένα στον δρόμο όταν οι επιβαίνοντες τους αρπάχτηκαν από τα σπασμένα παράθυρα.
Αυτή είναι μια πραγματικά ελπιδοφόρα εικόνα, που συνδυάζει τη μεγάλη δύναμη των απεργιακού τύπου δράσεων και των μαζικών διαδηλώσεων με αυτή της καθημερινής οργάνωσης της αλληλεγγύης στις γειτονιές. Αν αυτού του είδους οι δράσεις συντονιστούν σε ολόκληρη τη χώρα, αν συνδεθούν με τους συνολικότερους αγώνες και τα αιτήματα των εργαζομένων και των νέων, μπορούν να βάλουν φρένο στις εγκληματικές πολιτικές του Τραμπ και των δολοφόνων της ICE.
